Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026

Ασθένειες Προβάτων: Κοινούρωση

Η κοινούρωση (ή κυνουρίαση) είναι ασθένεια του νευρικού συστήματος των προβάτων που προκαλείται από το παράσιτο Coenurus ceredralis το οποίο εγκαθιστάτε σε διάφορα σημεία του εγκεφάλου.

Το συγκεκριμένο παράσιτο προέρχεται από σαρκοφάγα (συνήθως σκύλους) που μολύνουν την τροφή των προβάτων. Η κοινούρωση μπορεί να εμφανιστεί τόσο µε οξεία όσο και χρόνια μορφή. Η οξεία μορφή της κοινούρωσης εμφανίζεται περίπου 10 ημέρες μετά την κατάποση μεγάλου αριθμού αυγών της ταινίας. Τα νεαρά αρνιά ηλικίας 6-8 εβδομάδων είναι πιθανό να εμφανίσουν σημάδια οξείας νόσου. Συμπτώματα φλεγμονώδους και αλλεργικής αντίδρασης. Ορισμένα μπορεί να πεθάνουν σε διάστημα 5-7 ημέρες µε συμπτώματα μηνιγγοεγκεφαλίτιδας. Η χρόνια κοινούρωση συµβαίνει κυρίως σε πρόβατα 6-18 μηνών. Ο χρόνος που απαιτείται για τις προνύμφες να μεταναστεύσουν, να αναπτυχθούν και να προκαλέσουν δυσλειτουργία στο κεντρικό νευρικό σύστημα κυμαίνεται από 2 έως 6 μήνες.

Συμπτώματα
Τα πρώτα σημάδια συνδέονται µε αλλαγή στην συµπεριφορά του ζώου, συνήθως παραμένει µόνο του στο τέλος του κοπαδιού. Καθώς η κύστη αυξάνεται τα κλινικά συμπτώματα επιδεινώνονται: κατάθλιψη, μονομερής τύφλωσης, κυκλικές κινήσεις, αλλαγή της στάσης της κεφαλής, αδυναμία, έλλειψη συντονισμού, κατάπτωση και τέλος παράλυση.

Θεραπεία
Το πρόβατο εάν δεν αντιμετωπισθεί χειρουργικά θα καταλήξει. Ο καλύτερος έλεγχος και πρόληψη είναι η προσεγμένη διατροφή των σκύλων (να μην χορηγούνται ωμά κρέατα), καθώς και ο συστηματικός αποπαρασιτισμός τους. Κάθε τρεις μήνες να τους χορηγείται ανθελμινθικό και κατά τη διάρκεια της θεραπείας να συγκεντρώνονται τα κόπρανά τους και να καταστρέφονται.


Εγγραφείτε ώστε να λαμβάνετε νέα μας στο email σας.

Στο email μας μπορείτε να στέλνετε φωτογραφίες, αγγελίες και ερωτήσεις. Αν έχετε ποιμνιοστάσιο, μπορούμε να σας κάνουμε και ένα αφιέρωμα μέσα στο blog μας αν μας στείλετε υλικό. Διαφορετικά μπορείτε απλά να σχολιάσετε το άρθρο παρακάτω.
Read more »

Κατάλογος με Ασθένειες Προβάτων

Oι ασθένειες των προβάτων, ανάλογα με το είδος της αιτίας που τις προκαλεί, διακρίνονται σε παθολογικές και μεταβολικές. Οι παθολογικές ασθένειες προκαλούνται από μικροοργανισμούς, παράσιτα και ιούς, ενώ οι μεταβολικές οφείλονται σε μη σωστή διατροφή των προβάτων. Οι παθολογικές ασθένειες αντιμετωπίζονται από τον παραγωγό εποχικά με εμβολιασμούς και αποπαρασιτισμούς, ενώ οι μεταβολικές ασθένειες με προσεκτικό χειρισμό των ζώων.


Παρακάτω καταγράφουμε παθολογικές ασθένειες των προβάτων:
  • Αιμορραγική Νόσος
  • Ασθένεια Λευκού Μυός (White Muscle Disease)
  • Αφθώδης Πυρετός
  • Βρογχοκήλη
  • Βρουκέλωση (Μελιταίος Πυρετός)
  • Εντεροτοξιναιμία (Στρουμπάρα)
  • Εσωτερικά παράσιτα
  • Ευλογιά αιγοπροβάτων
  • Καταρροϊκός Πυρετός
  • Κοινούρωση
  • Κοκκιδίωση
  • Λεπτοσπείρωση
  • Λιστερίωση
  • Λοιμώδης Αγαλαξία (Παρμάρα)
  • Λοιμώδης Ποδοδερματίτιδα
  • Μαστίτιδα
  • Νόσος της Κοιλάδας Ριφτ (Rift Valley fever)
  • Παστεριδίαση
  • Παραφυματίωση
  • Πνευμονική Αδενωμάτωση
  • Ποδοδερματίτιδα
  • Πολιομυελίτιδα
  • Πολυαρθρίτιδα
  • Πρόπτωση Κόλπου
  • Πρόπτωση Πρωκτού
  • Προϊούσα Πνευμονία (Maedi – Visna)
  • Πυρετός Q
  • Πυροπλάσμωση
  • Σαλμονέλα
  • Σπογγώδης Εγκεφαλοπάθεια
  • Τέτανος
  • Χλαμυδίαση
  • Ψευδοφυματίωση (Τυρώδης Λεμφαδενίτιδα)

Οι συνηθέστερες μεταβολικές ασθένειες των προβάτων:
  • Αβιταμίνωση Α
  • Γαλακτικός Πυρετός
  • Οξέωση
  • Ουρολιθίαση
  • Τυμπανισμός
  • Τοξαιμία της Εγκυμοσύνης
  • Υπογλυκαιμία







Εγγραφείτε ώστε να λαμβάνετε νέα μας στο email σας.

Στο email μας μπορείτε να στέλνετε φωτογραφίες, αγγελίες και ερωτήσεις. Αν έχετε ποιμνιοστάσιο, μπορούμε να σας κάνουμε και ένα αφιέρωμα μέσα στο blog μας αν μας στείλετε υλικό. Διαφορετικά μπορείτε απλά να σχολιάσετε το άρθρο παρακάτω.
Read more »

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2026

Ασθένειες Προβάτων: Γαλακτικός πυρετός (υπασβεσταιμία)

Ο γαλακτικός πυρετός οφείλεται στην αδυναμία του οργανισμού του προβάτου να αφομοιώσει το ασβέστιο. Συνήθως εμφανίζεται στα πολύ παραγωγικά ζώα και κυρίως αμέσως μετά τη γέννα. 

Συμπτώματα: Αρχικά το πρόβατο παρουσιάζει έξαψη, αστάθεια, εκτεταμένη κεφαλή και καμπύλη ράχη. Αν δεν ενεργήσουμε άμεσα η κατάσταση του ζώου επιδεινώνεται και πιο συγκεκριμένα παρουσιάζουν καταπτωτική τάση, αδυνατούν να σηκώσουν βάρος, οι μύες τρέμουν, και αν πέσουν στο έδαφος δύσκολα σηκώνονται. Αν δεν γίνει θεραπεία στα ζώα που νοσούν τότε αυτά παίρνουν υπναλέα στάση, αναπνέουν πολύ ελαφρά, τα ρουθούνια κλείνουν, όταν αναπνέουν ροχαλίζουν και βγάζουν υγρά και τροφή από το στόμα. Τέλος τα ζώα καταλήγουν. 

Πρόληψη: τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν αφορούν κυρίως την διατροφή:

  • Στο σιτηρέσιο των ζώων που βρίσκονται σε ξηρά περίοδο η αναλογία ασβεστίου φωσφόρου να είναι 2:1. Στο μίγμα συμπυκνωμένων ζωοτροφών που χορηγείται στα πρόβατα κατά την περίοδο αυτή πρέπει να προστίθεται 0,5% φωσφορικό διασβέστιο και 1% μαρμαρόσκονη η οποία λίγες μέρες πριν τη γέννα αυξάνεται σε 1,5%- 2%.
  • Προσθήκη στο σιτηρέσιο βιταμίνης D3 η οποία βοηθά στην απορρόφηση ασβεστίου και μαγνησίου στη σωστή αναλογία.
  • Να παρέχεται στα ζώα ικανοποιητική ποσότητα τροφής.
  • Τα ετοιμόγεννα και τα υψηλής παραγωγής ζώα να χωρίζονται από τα υπόλοιπα. Να αναλογεί στο κάθε ζώο αρκετός χώρος ταΐστρας.
  • Τα έγκυα ζώα να μη διανύουν μεγάλες αποστάσεις προς αποφυγή της πιθανότητας πτώσης του ασβεστίου στο αίμα. Κατά τη μετακίνηση των ζώων με αυτοκίνητο να τους παρέχεται τροφή πλούσια σε ασβέστιο, όπως ο σανός.
  • Οι συμπυκνωμένες τροφές κυρίως από σιτηρά που είναι φτωχές σε ασβέστιο και πλούσιες σε φωσφόρο πρέπει να δίνονται σταδιακά ενώ, ταυτόχρονα, να αυξάνεται η ποσότητα σανού καλής ποιότητας.
  • Στα υπέρβαρα ζώα πρέπει να κάνουμε δίαιτα διότι η απορρόφηση του ασβεστίου εμποδίζεται από τη διάσπαση λίπους.
  • Η βόσκηση των έγκυων ζώων να είναι σύντομη και να αποφεύγεται η λήψη φυτών πλούσιων σε οξαλικά άλατα (γλυστρίδα, ξινούδι, αλμυρίδα και άγριο σπανάκι).
  • Αποπαρασιτισμός
Read more »

Ασθένειες Προβάτων: Ραχίτιδα Αρνιών


Η ραχίτιδα είναι μια μεταβολική πάθηση, η οποία προκαλείται από σοβαρή έλλειψη βιταμίνης D, ασβεστίου ή φωσφόρου, και εμφανίζεται κυρίως σε νεαρά η νεογέννητα αρνιά. Χαρακτηρίζεται από μείωση της εναπόθεσης ασβεστίου και αλάτων στα οστά. Σε προχωρημένο στάδιο, παρατηρείται λύγισμα των οστών των ποδιών. Το οστό αδυνατεί να ωριμάσει σωστά. Τα αρνιά φαίνονται να κουτσαίνουν και παρουσιάζουν εύκολα κάταγμα. Μερικά αρνιά είναι ξαπλωμένα και απρόθυμα να σηκωθούν. Τα συμπτώματα επιδεινώνονται. 

Η ραχίτιδα προκαλείται από ανεπάρκεια της βιταμίνης D. Η βιταμίνη D, μαζί με επαρκή επίπεδα ασβεστίου και φωσφόρου που απαιτούνται για τη φυσιολογική ανάπτυξη των οστών σε μια αναπτυσσόμενη ζώο. Στα νεογέννητα ζώα το πρόβλημα προκαλείται από τις μητέρες τους και ειδικά στις κλειστές εκτροφές το πρόβλημα μεγιστοποιείται στα αρνιά που γεννιούνται την άνοιξη αν οι μητέρες τους όλο το χειμώνα κατανάλωναν μόνο άχυρο και λίγα δημητριακά.

Συμβουλή: Ο παραγωγός πρέπει να παρέχει ασβέστιο, μαγνήσιο και νάτριο στις έγκυες προβατίνες (με πλάκες λήξεως ή στο σιτηρέσιο). Ωστόσο, αυτό μπορεί να μην είναι αρκετό για να αποτραπεί η ραχίτιδα και να απαιτείται ένεση βιταμίνης D στο νεογέννητο αρνί.

Προσοχή: Δεν σημαίνει ότι όλα τα κουτσά αρνιά στο κοπάδι μας έχουν ραχίτιδα. Όπως θα δούμε σε άλλα άρθρα η χωλότητα (κούτσαμα) των αρνιών δεν έχει να κάνει μόνο με ένα παράγοντα.




Εγγραφείτε ώστε να λαμβάνετε νέα μας στο email σας.

Στο email μας μπορείτε να στέλνετε φωτογραφίες, αγγελίες και ερωτήσεις. Αν έχετε ποιμνιοστάσιο, μπορούμε να σας κάνουμε και ένα αφιέρωμα μέσα στο blog μας αν μας στείλετε υλικό. Διαφορετικά μπορείτε απλά να σχολιάσετε το άρθρο παρακάτω.
Read more »

Ασθένειες Προβάτων: Λύσσα

Η λύσσα είναι μια ιογενής νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος των θηλαστικών. Η μετάδοση του ιού της λύσσας γίνεται κυρίως μέσω δαγκώματος ενός μολυσμένου ζώου, στο οποίο ο ιός βρίσκεται στο σάλιο. Μετά την μόλυνση, ο ιός αντιγράφεται σε μυϊκά κύτταρα και στη συνέχεια εξαπλώνεται προς το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα. Ο ιός πολλαπλασιάζεται και εισβάλλει σε διάφορους ιστούς, συμπεριλαμβανομένων των σιελογόνων αδένων. Αποβολή του ιού της λύσσας μπορεί να γίνει πριν εκδηλωθούν τα κλινικά συμπτώματα. Η διάρκεια της περιόδου επώασης μπορεί να είναι από 2 εβδομάδες έως αρκετούς μήνες και εξαρτάται από το πόσο κοντά στο δάγκωμα είναι το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα. 

Συμπτώματα
Πρώιμα κλινικά συμπτώματα περιλαμβάνουν κατάθλιψη, αταξία, και ανορεξία. Όσο εξελίσσεται η ασθένεια οι απλές άτακτες μυϊκές συσπάσεις γίνονται παράλυση. Η παράλυση του φάρυγγα οδηγεί σε αδυναμία να καταπιούν, ροχαλίζων, και συσσωρεύουν αφρώδη σάλιο γύρω από τη στοματική κοιλότητα. Παρουσιάζουν ανώμαλη συμπεριφορά, όπως επιθετικότητα προς χειριστές και άψυχα αντικείμενα και σεξουαλική διακοπτόμενη υπερδραστηριότητα. Πολλά ζώα τραβούν το μαλλί τους. Η ασθένεια είναι ταχέως εξελισσόμενη και τα μολυσμένα ζώα καταβάλλονται μέσα σε 3 έως 5 ημέρες, ακολουθεί κώμα και θάνατος μέσα σε 10 ημέρες από την έναρξη των κλινικών συμπτωμάτων.

Διάγνωση 
Η διάγνωση της λύσσας βασίζεται στην εξέταση τμημάτων του εγκεφάλου. Αν συμβεί κάποιο δάγκωμα σε ζώο της εκτροφής από ύποπτο ζώο θα πρέπει άμεσα να γίνει εξέταση ώστε να μην κινδυνεύουν οι κτηνοτρόφοι. 

Θεραπεία 
Η λύσσα είναι θανατηφόρα και δεν υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπείες.

Πρόληψη 
Σε ενδημικές περιοχές η μοναδική λύση είναι ο εμβολιασμός των προβάτων. Σε περιοχές με λίγα κρούσματα δεν συνιστάται λόγο κόστους. Τα εμβολιασμένα ζώα που εκτίθενται σε λύσσα (δάγκωμα από μολυσμένο ζώο) θα πρέπει να καθαριστούν και να απολυμανθούν οι πληγές, να επανεμβολιαστούν και να μπουν για 45 ημέρες σε καραντίνα. Τα μη εμβολιασμένα ζώα μπορούν να θανατώνονται αμέσως ή να εμβολιαστούν και να παρακολουθούνται για τουλάχιστον 90 ημέρες έως 6 μήνες και να πραγματοποιηθεί αναμνηστικό εμβόλιο κατά την απομόνωση.


Εγγραφείτε ώστε να λαμβάνετε νέα μας στο email σας.

Στο email μας μπορείτε να στέλνετε φωτογραφίες, αγγελίες και ερωτήσεις. Αν έχετε ποιμνιοστάσιο, μπορούμε να σας κάνουμε και ένα αφιέρωμα μέσα στο blog μας αν μας στείλετε υλικό. Διαφορετικά μπορείτε απλά να σχολιάσετε το άρθρο παρακάτω.
Read more »

Ασθένειες Προβάτων: Οξέωση

Η οξέωση ονομάζεται και οξεία δυσπεψία και ουσιαστικά είναι πτώση της οξύτητας στο στομάχι. Κύρια αιτία πρόκλησης οξέωσης είναι η πρόσληψη ζωοτροφών πλούσιων σε εύπεπτους υδατάνθρακες, όπως είναι οι σπόροι σιτηρών. Άλλες αιτίες οξέωσης είναι το ψηλό ποσοστό πρωτεΐνης στο σιτηρέσιο, η κατανάλωση από το ζώο κριθαριού ζυθοποιείας, το μολυσμένο νερό και οι αλλοιωμένες τροφές. Οξέωση μπορεί ακόμα να προκληθεί και από απότομη αλλαγή στο σιτηρέσιο. Η αντικατάσταση μέρους του κριθαριού με σιτάρι δημιουργεί τα περισσότερα προβλήματα ή αλλαγή του σανού με χλωρό χόρτο. Επίσης, η μειωμένη ποσότητα χονδροειδών τροφών στο σιτηρέσιο είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει οξέωση.


Συμπτώματα: Ακανόνιστη λειτουργία της μεγάλης κοιλίας και η καταστροφή των τοιχωμάτων της, η ανορεξία,η διάρροια και αφυδάτωση, καθώς και μείωση της γαλακτοπαραγωγής και της λιποπεριεκτικότητας του γάλακτος. Ένα άρρωστο ζώο μπορεί να εκδηλώσει τα συμπτώματα αυτά μετά από 2-3 ώρες ή μέσα στις επόμενες 2-3 μέρες. Ο θάνατος επέρχεται μέσα σε 6-7 ώρες ή σε μερικές μέρες.

Πρόληψη: Τα μέτρα πρόληψης αφορούν τη διατροφή και είναι:

  • Σταδιακή αύξηση ποσότητας εύπεπτων υδατανθράκων (σπόροι σιτηρών) στο σιτηρέσιο.
  • Συμμετοχή των χονδροειδών ζωοτροφών στο σιτηρέσιο, τουλάχιστο κατά 30%.
  • Η χορηγούμενη ποσότητα συμπυκνωμένης ζωοτροφής να είναι ανάλογη με το παραγωγικό στάδιο του ζώου. Ιδιαίτερη προσοχή να δίνεται στα ζώα που βρίσκονται στο στάδιο της γαλακτοπαραγωγής. Στα ζώα που τρέφονται κατά βούληση να χορηγείται και η ανάλογη ποσότητα χονδροειδών ζωοτροφών η οποία, για τα πρόβατα, είναι 1 κιλό σανός καλής ποιότητας.
  • Το κριθάρι να χορηγείται άσπαστο.
  • Οι αλλαγές στο σιτηρέσιο, καθώς και η αύξηση του χρόνου βόσκησης να γίνονται σταδιακά για να δίνεται χρόνος στους μικροοργανισμούς των προστομάχων του ζώου να προσαρμοστούν.
  • Άφθονο νερό καλής ποιότητας και οι ζωοτροφές μη αλλοιωμένες. Χρησιμοποίηση κατάλληλων ποτίστρων και ταΐστρων.
Read more »

Ασθένειες Προβάτων: Τοξιναιμία της εγκυμοσύνης

Τοξιναιμία προβάτων
Η τοξιναιμία της εγκυμοσύνης είναι μεταβολική ασθένεια που προσβάλλει τα έγκυα πολύ παραγωγικά ζώα και κυρίως τα πολύδυμα. Προκαλείται από την πτώση της γλυκόζης στο αίμα η οποία οφείλεται στον υποσιτισμό δηλαδή στην ανεπαρκή λήψη θρεπτικών στοιχείων κατά την περίοδο ψηλών αναγκών λόγω ανάπτυξης των εμβρύων. Εκτός από τον υποσιτισμό, άλλα αίτια που προκαλούν τοξιναιμία της εγκυμοσύνης είναι οι διάφορες καταπονήσεις, το κούρεμα και η μόλυνση από παράσιτα. Στα υπέρβαρα ζώα η κατάσταση είναι πιο σοβαρή γιατί εξαιτίας του περισσοτέρου λίπους συγκεντρώνεται στο αίμα μεγαλύτερη ποσότητα κετονικών σωμάτων και ελεύθερων λιπαρών οξέων, ουσίες που είναι δηλητήρια. 

Συμπτώματα: Εκδηλώνεται 2-4 εβδομάδες πριν τη γέννα με αποβολές εμβρύων και θανάτους μητέρων. Τα ζώα είναι σκυθρωπά, ξαπλώνουν διαρκώς στο έδαφος και έχουν μειωμένη όρεξη. Τρίζουν τα δόντια ενώ τα χείλη και το πρόσωπο τους τρέμουν. Η όραση μειώνεται αν και τα μάτια φαίνονται φυσιολογικά και από τα ρουθούνια ρέει πράσινο υγρό. Αν τα ζώα αποβάλουν ή κατορθώσουν να γεννήσουν τότε συνέρχονται αμέσως, διαφορετικά πέφτουν σε κώμα και τελικα πεθαίνουν σε διάστημα 4-5 ημερών. 

Θεραπεία: Αν η ασθένεια αναγνωριστεί κατά τα πρώτα στάδια τότε μπορεί να αντιμετωπιστεί με γλυκερόλη, γλυκόζη και ινσουλίνη. 

Πρόληψη: Μπορούν να ληφθούν τα εξής μέτρα τα οποία αφορούν κατά κύριο λόγο τη διατροφή:

  • Ισορροπημένη διατροφή με σιτηρέσια όλο το χρόνο ώστε τα πρόβατα να μη γίνονται υπέρβαρα.
  • Διαχωρισμός των εγκύων προβάτων στο τελευταίο μήνα της εγκυμοσύνης για καλύτερη διατροφή και περιποίηση. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στα πολύδυμα πρόβατα.
  • Στα υπέρβαρα ζώα να γίνεται δίαιτα στα έγκυα κατά τον 3ο μήνα της εγκυμοσύνης για να χάσουν βάρος.
  • Να χορηγείται στα ζώα, προς το τέλος της εγκυμοσύνης, καλής ποιότητας χονδροειδή ζωοτροφή η οποία να μην καταλαμβάνει μεγάλο μέρος στο στομάχι και να μην ξεπερνά την ενδεδειγμένη ποσότητα.
  • Η πιθανότητα προσβολής μειώνεται όταν τα ζώα ασκούνται ελαφρά βγαίνοντας για βόσκηση σε κοντινή απόσταση.
  • Αποπαρασιτισμός.
  • Καλής ποιότητας άφθονο νερό. 
  • Οι ταΐστρες να παρέχουν πρόσβαση σε όλα τα πρόβατα έτσι ώστε να παίρνουν όσο το δυνατόν την ίδια ποσότητα τροφής.
Read more »