Ευλογιά αιγοπροβάτων: Νέα ενίσχυση 4,14 εκατ. € για τη μηδική – Οι 6 νέες περιοχές

Ευλογιά αιγοπροβάτων: Νέα ενίσχυση 4,14 εκατ. ευρώ για καλλιεργητές μηδικής σε 6 ακόμη περιοχές

Σε έξι ακόμη Περιφερειακές Ενότητες επεκτείνεται η οικονομική στήριξη των καλλιεργητών μηδικής που επηρεάστηκαν από τους περιορισμούς στη διακίνηση ζωοτροφών, οι οποίοι εφαρμόστηκαν στο πλαίσιο των μέτρων για την αντιμετώπιση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στις 3 Σεπτεμβρίου 2026, η εκτιμώμενη δαπάνη της νέας παρέμβασης ανέρχεται σε 4.143.954 ευρώ.

Οι 6 νέες Περιφερειακές Ενότητες

• Ηλείας
• Θεσσαλονίκης
• Κιλκίς
• Πέλλας
• Φθιώτιδας
• Φλώρινας

Γιατί δίνεται η ενίσχυση

Τα μέτρα που εφαρμόζονται για τον περιορισμό της ευλογιάς των αιγοπροβάτων περιλαμβάνουν περιορισμούς στις μετακινήσεις και στη διακίνηση, οι οποίοι έχουν επηρεάσει και την αγορά ζωοτροφών.

Η μηδική αποτελεί μία από τις βασικές ζωοτροφές για την ελληνική αιγοπροβατοτροφία. Σε περιοχές όπου εφαρμόστηκαν περιοριστικά μέτρα, παραγωγοί μηδικής αντιμετώπισαν δυσκολίες στη διάθεση της παραγωγής τους και οικονομικές απώλειες.

Επεκτείνεται το υπάρχον καθεστώς στήριξης

Η νέα απόφαση δεν δημιουργεί ξεχωριστό πρόγραμμα από την αρχή, αλλά επεκτείνει το καθεστώς ενίσχυσης και σε πρόσθετες περιοχές όπου διαπιστώθηκαν οικονομικές επιπτώσεις από τα μέτρα αντιμετώπισης της ζωονόσου.

Με την τροποποίηση της σχετικής Κοινής Υπουργικής Απόφασης εντάσσονται πλέον και οι παραγωγοί μηδικής των έξι παραπάνω Περιφερειακών Ενοτήτων.

Τι σημαίνει για την προβατοτροφία

Η συγκεκριμένη παρέμβαση έχει ιδιαίτερη σημασία για τον κλάδο, επειδή η ευλογιά δεν επηρεάζει μόνο τις εκτροφές στις οποίες εμφανίζονται κρούσματα. Οι περιορισμοί που εφαρμόζονται για την προστασία του ζωικού κεφαλαίου έχουν επιπτώσεις σε ολόκληρη την αλυσίδα της αιγοπροβατοτροφίας, από τις μετακινήσεις των ζώων έως την παραγωγή και τη διακίνηση ζωοτροφών.

Η διατήρηση επαρκούς και οικονομικά βιώσιμης τροφοδοσίας με ζωοτροφές είναι κρίσιμη για τις μονάδες, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία πολλές περιοχές εξακολουθούν να βρίσκονται υπό αυξημένη κτηνιατρική επιτήρηση.

Προσοχή: Οι παραγωγοί που ενδιαφέρονται για την ενίσχυση πρέπει να παρακολουθούν τις επίσημες ανακοινώσεις του ΥΠΑΑΤ για τις λεπτομέρειες εφαρμογής, τις προϋποθέσεις και τυχόν διαδικασία υποβολής αιτήσεων.

Η επίσημη ανακοίνωση

Η ανακοίνωση δημοσιεύθηκε από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στις 3 Σεπτεμβρίου 2026. Οι αιτήσεις–υπεύθυνες δηλώσεις υποβάλλονται ηλεκτρονικά μέσω της πλατφόρμας myBusinessSupport από 10 έως και 18 Σεπτεμβρίου 2026.
10 €/στρέμμα ξηρική – 20 €/στρέμμα ποτιστική

Δείτε την επίσημη ανακοίνωση του ΥΠΑΑΤ

---

Η Πύλη Προβατοτροφίας παρακολουθεί τις εξελίξεις σχετικά με την ευλογιά των αιγοπροβάτων, τα μέτρα προστασίας και τις οικονομικές ενισχύσεις που αφορούν κτηνοτρόφους και παραγωγούς ζωοτροφών.

Read more »

Ιχνοστοιχεία στα πρόβατα: ψευδάργυρος, κοβάλτιο, ιώδιο και μαγγάνιο

Τα πρόβατα χρειάζονται πολύ μικρές ποσότητες από ορισμένα ανόργανα στοιχεία, όμως η σημασία τους για την υγεία και την παραγωγή είναι μεγάλη.

Ο ψευδάργυρος (Zn), το κοβάλτιο (Co), το ιώδιο (I) και το μαγγάνιο (Mn) είναι απαραίτητα ιχνοστοιχεία και συμμετέχουν σε διαφορετικές λειτουργίες του οργανισμού, από το δέρμα και το μαλλί μέχρι τον μεταβολισμό, την ανάπτυξη και την αναπαραγωγή.

Οι ανάγκες τους εκφράζονται συνήθως σε ppm ή mg/kg ξηράς ουσίας, αλλά η πραγματική αξιοποίησή τους εξαρτάται από ολόκληρο το σιτηρέσιο.

Κρατήστε από την αρχή:

Τα ιχνοστοιχεία χρειάζονται σε πολύ μικρές ποσότητες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ασήμαντα.

Έλλειψη ή λανθασμένη ισορροπία μπορεί να επηρεάσει ανάπτυξη, μαλλί, αναπαραγωγή, θυρεοειδή και συνολική απόδοση του κοπαδιού.

Πόσο χρειάζονται τα πρόβατα;

Οι παρακάτω τιμές αποτελούν γενικά επίπεδα αναφοράς στη βάση ξηράς ουσίας:

Ιχνοστοιχείο	Ενδεικτική απαίτηση	Κύριος ρόλος
Ψευδάργυρος (Zn)	20–33 ppm	δέρμα, μαλλί, ένζυμα, ανοσία, αναπαραγωγή
Κοβάλτιο (Co)	0,1–0,2 ppm	σύνθεση βιταμίνης B12 από τα μικρόβια της μεγάλης κοιλίας
Ιώδιο (I)	0,1–0,8 ppm	θυρεοειδικές ορμόνες, μεταβολισμός και αναπαραγωγή
Μαγγάνιο (Mn)	20–40 ppm	οστά, χόνδροι, ένζυμα, ανάπτυξη και αναπαραγωγή

Οι αριθμοί αυτοί δεν είναι «δόσεις συμπληρώματος». Είναι συγκεντρώσεις αναφοράς στο συνολικό σιτηρέσιο.

1 ppm = 1 mg/kg όταν χρησιμοποιούμε την ίδια βάση μέτρησης.

Ψευδάργυρος στα πρόβατα

Ο ψευδάργυρος συμμετέχει στη λειτουργία πολλών ενζύμων και είναι απαραίτητος για τη φυσιολογική ανάπτυξη και ανανέωση των ιστών.

Έχει ιδιαίτερη σημασία για:

• το δέρμα,
• το μαλλί,
• την επούλωση τραυμάτων,
• τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος,
• την ανάπτυξη,
• και την αναπαραγωγική λειτουργία.

Πόσο ψευδάργυρο χρειάζονται;

Γενικό εύρος αναφοράς:

20–33 ppm Zn
στη ξηρά ουσία

Για τα αναπτυσσόμενα αρνιά συχνά χρησιμοποιείται ως πρακτικό σημείο αναφοράς περίπου 30 ppm Zn, χωρίς αυτό να αποτελεί δοσολογία συμπληρώματος.

Τι προκαλεί έλλειψη ψευδαργύρου;

Η σοβαρή και παρατεταμένη ανεπάρκεια Zn μπορεί να επηρεάσει ιστούς που ανανεώνονται γρήγορα.

Μπορεί να παρατηρηθούν:

• μειωμένη ανάπτυξη,
• μειωμένη όρεξη,
• κακή ποιότητα μαλλιού,
• δερματικές αλλοιώσεις,
• παρακεράτωση,
• μειωμένη ανοσολογική απόκριση,
• και προβλήματα στην αναπαραγωγή.

Στα αρσενικά, σοβαρή ανεπάρκεια μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη των όρχεων και τη σπερματογένεση, μειώνοντας την αναπαραγωγική ικανότητα.

Σε βαριές περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν δερματικές αλλοιώσεις ακόμη και γύρω από τα άκρα και τις οπλές.

Υψηλή πρόσληψη ασβεστίου μπορεί σε ορισμένες συνθήκες να επηρεάσει την αξιοποίηση του Zn, για αυτό η συνολική ισορροπία του σιτηρεσίου έχει σημασία.

Κοβάλτιο στα πρόβατα

Το κοβάλτιο έχει έναν ιδιαίτερο ρόλο στα μηρυκαστικά.

Το χρειάζονται κυρίως τα μικρόβια της μεγάλης κοιλίας, ώστε να συνθέσουν βιταμίνη B12.

Co → μικρόβια μεγάλης κοιλίας → βιταμίνη B12 → μεταβολισμός → ενέργεια και ανάπτυξη

Η βιταμίνη B12 είναι απαραίτητη για σημαντικές μεταβολικές διεργασίες, μεταξύ των οποίων και η αξιοποίηση του προπιονικού οξέος που παράγεται στη μεγάλη κοιλία.

Πόσο κοβάλτιο χρειάζονται τα πρόβατα;

Γενικό εύρος αναφοράς:

0,1–0,2 ppm Co
στη ξηρά ουσία

Αν και πρόκειται για εξαιρετικά μικρή ποσότητα, η ανεπάρκεια μπορεί να έχει σημαντικές συνέπειες.

Πώς φαίνεται η έλλειψη κοβαλτίου;

Η έλλειψη Co εκδηλώνεται ουσιαστικά ως λειτουργική ανεπάρκεια βιταμίνης B12.

Μπορεί να εμφανιστούν:

• μειωμένη όρεξη,
• χαμηλός ρυθμός ανάπτυξης,
• έντονη απώλεια βάρους,
• κακή σωματική κατάσταση,
• νωθρότητα,
• ωχρότητα όταν υπάρχει αναιμία,
• μειωμένη γονιμότητα,
• χαμηλότερη γαλακτοπαραγωγή,
• μειωμένη παραγωγή μαλλιού,
• και γενική πτώση της παραγωγικής απόδοσης.

Σε σοβαρή χρόνια ανεπάρκεια μπορεί επίσης να εμφανιστούν ταχυκαρδία και ταχύπνοια.

Ιώδιο στα πρόβατα

Το ιώδιο είναι απαραίτητο για τη σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών.

Οι ορμόνες αυτές ρυθμίζουν σημαντικές λειτουργίες όπως:

• τον βασικό μεταβολισμό,
• την ανάπτυξη,
• τη θερμορύθμιση,
• και την αναπαραγωγή.

Πόσο ιώδιο χρειάζονται;

Γενικό εύρος αναφοράς:

0,1–0,8 ppm I
στη ξηρά ουσία

Η πραγματική απαίτηση επηρεάζεται και από τη σύνθεση του σιτηρεσίου.

Τι είναι οι βρογχοκηλογόνες ουσίες;

Ορισμένα φυτά περιέχουν ουσίες που μπορούν να παρεμβαίνουν στη φυσιολογική χρησιμοποίηση του ιωδίου από τον θυρεοειδή.

Τέτοιες ουσίες ονομάζονται βρογχοκηλογόνες.

Μπορεί να υπάρχουν, μεταξύ άλλων, σε φυτά της οικογένειας Brassica, όπως ορισμένα είδη κράμβης και γογγυλιών.

Η παρουσία τους δεν σημαίνει ότι αυτές οι ζωοτροφές είναι αυτόματα ακατάλληλες, αλλά σε σιτηρέσια με μεγάλη συμμετοχή τους η κατάσταση του ιωδίου χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή.

Πώς φαίνεται η έλλειψη ιωδίου;

Το κλασικό αποτέλεσμα της ανεπάρκειας είναι η βρογχοκήλη, δηλαδή η διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα.

Σε ενήλικα ζώα μπορεί επίσης να επηρεαστούν:

• η αναπαραγωγική απόδοση,
• η παραγωγή μαλλιού,
• ο μεταβολισμός,
• και η συνολική παραγωγικότητα.

Η ανεπάρκεια κατά την εγκυμοσύνη είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Σε σοβαρές περιπτώσεις τα αρνιά μπορεί να:

• γεννηθούν αδύναμα,
• γεννηθούν νεκρά,
• παρουσιάζουν διογκωμένο θυρεοειδή,
• έχουν μειωμένη ή μη φυσιολογική ανάπτυξη τριχώματος ή μαλλιού,
• και εμφανίσουν αυξημένες απώλειες γύρω από τον τοκετό.

Προσοχή:

Διόγκωση στην περιοχή του λαιμού ενός αρνιού δεν αποτελεί από μόνη της διάγνωση έλλειψης ιωδίου.

Χρειάζεται κτηνιατρική αξιολόγηση και έλεγχος της διατροφής.

Πού βρίσκουν ιώδιο τα πρόβατα;

Μία από τις πρακτικότερες πηγές είναι το ιωδιούχο αλάτι ή ένα σωστά σχεδιασμένο mineral mix για πρόβατα.

Η φυσική συγκέντρωση ιωδίου στις ζωοτροφές επηρεάζεται από την περιοχή, το έδαφος και τις συνθήκες παραγωγής των φυτών.

Μαγγάνιο στα πρόβατα

Το μαγγάνιο (Mn) συμμετέχει στη λειτουργία πολλών ενζύμων και είναι σημαντικό για:

• τον σχηματισμό του σκελετού,
• την ανάπτυξη χόνδρων και οστών,
• τη λειτουργία των μυών,
• τον μεταβολισμό των θρεπτικών συστατικών,
• τη φυσιολογική ανάπτυξη,
• και την αναπαραγωγή.

Πόσο μαγγάνιο χρειάζονται;

Γενικό εύρος αναφοράς:

20–40 ppm Mn
στη ξηρά ουσία

Στις περισσότερες συμβατικές δίαιτες προβάτων η σοβαρή ανεπάρκεια Mn δεν είναι από τα συχνότερα προβλήματα, όμως μπορεί να εμφανιστεί όταν το συνολικό σιτηρέσιο είναι ανεπαρκές ή όταν μειώνεται η βιοδιαθεσιμότητά του.

Τι προκαλεί έλλειψη μαγγανίου;

Η σοβαρή ανεπάρκεια Mn μπορεί να επηρεάσει ιδιαίτερα τον σκελετό και το αναπαραγωγικό σύστημα.

Μπορεί να συνδεθεί με:

• καθυστέρηση της ήβης και της εμφάνισης οιστρικής δραστηριότητας στα νεαρά θηλυκά,
• διαταραχές της ωοθυλακιορρηξίας,
• μειωμένη γονιμότητα,
• διαταραχές στην ανάπτυξη και λειτουργία των όρχεων,
• μειωμένη αναπαραγωγική ικανότητα των αρσενικών,
• προβλήματα εμβρυϊκής ανάπτυξης,
• χαμηλότερο βάρος γέννησης,
• αποβολές σε σοβαρές περιπτώσεις,
• και διαταραχές στην ανάπτυξη χόνδρων και οστών.

Υψηλές συγκεντρώσεις ορισμένων μετάλλων, όπως Ca, P ή Fe, μπορεί σε συγκεκριμένες συνθήκες να επηρεάζουν τη βιοδιαθεσιμότητα του Mn. Για αυτό δεν αξιολογούμε ποτέ το μαγγάνιο εντελώς απομονωμένα από το υπόλοιπο σιτηρέσιο.

Γιατί δεν πρέπει να εξετάζουμε ένα ιχνοστοιχείο μόνο του;

Τα ανόργανα στοιχεία αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.

Ένα σιτηρέσιο μπορεί να περιέχει θεωρητικά επαρκή ποσότητα ενός στοιχείου, αλλά η πραγματική απορρόφησή του να μειώνεται εξαιτίας άλλων συστατικών.

Για παράδειγμα:

• υψηλές συγκεντρώσεις ορισμένων μετάλλων μπορούν να επηρεάσουν την αξιοποίηση άλλων,
• οι βρογχοκηλογόνες ουσίες επηρεάζουν τη χρησιμοποίηση του ιωδίου,
• η περιεκτικότητα των ζωοτροφών σε ιχνοστοιχεία επηρεάζεται από το έδαφος και τη γεωγραφική περιοχή,
• και η πραγματική πρόσληψη εξαρτάται και από το πόσο mineral mix καταναλώνουν τα ζώα.

Πρακτικό συμπέρασμα:

Δεν διορθώνουμε ένα ύποπτο πρόβλημα απλώς προσθέτοντας περισσότερο από ένα ιχνοστοιχείο.

Πρώτα εξετάζουμε το συνολικό σιτηρέσιο, τις ζωοτροφές, το mineral mix και όπου χρειάζεται κάνουμε εργαστηριακό έλεγχο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι αλληλεπιδράσεις ιχνοστοιχείων και χαλκού, όπου η αυθαίρετη συμπλήρωση μπορεί να γίνει επικίνδυνη.

Πώς ελέγχουμε αν υπάρχει ανεπάρκεια;

Η διάγνωση δεν βασίζεται μόνο σε ένα σύμπτωμα.

Ανάλογα με το πρόβλημα μπορεί να εξεταστούν:

• η σύνθεση του συνολικού σιτηρεσίου,
• οι αναλύσεις ζωοτροφών,
• η σύνθεση του mineral mix,
• το νερό,
• η κλινική εικόνα των ζώων,
• η αναπαραγωγική απόδοση,
• και κατάλληλες εργαστηριακές εξετάσεις.

Η κατάλληλη εξέταση δεν είναι ίδια για όλα τα στοιχεία. Για αυτό η διερεύνηση πρέπει να γίνεται ανάλογα με το ιστορικό και τα συμπτώματα.

Mineral mix: τι πρέπει να προσέχουμε;

Ένα σωστά σχεδιασμένο mineral mix ειδικά για πρόβατα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καλύψει ελλείψεις που δεν καλύπτονται από τις βασικές ζωοτροφές.

Ελέγχουμε:

• την περιεκτικότητα σε Zn, Co, I και Mn,
• την περιεκτικότητα σε Cu και Se,
• τη συνιστώμενη ημερήσια κατανάλωση,
• την πραγματική κατανάλωση από το κοπάδι,
• και αν υπάρχουν άλλες πηγές των ίδιων στοιχείων στο σιτηρέσιο.

Βασικός κανόνας:

Δεν χρησιμοποιούμε αυθαίρετα mineral mix που έχει σχεδιαστεί για άλλο ζωικό είδος.

Στα πρόβατα αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό λόγω της ευαισθησίας τους στην υπερβολική πρόσληψη χαλκού.

Συχνά λάθη

• Να θεωρούμε ότι επειδή ένα στοιχείο χρειάζεται σε ppm, δεν έχει μεγάλη σημασία.
• Να μπερδεύουμε το ppm με «μέρη στα χίλια».
• Να προσθέτουμε πολλά διαφορετικά συμπληρώματα χωρίς να υπολογίζουμε τη συνολική πρόσληψη.
• Να αποδίδουμε κάθε πρόβλημα δέρματος ή μαλλιού σε έλλειψη Zn.
• Να αγνοούμε το Co επειδή η βιταμίνη B12 δεν αναγράφεται άμεσα στο σιτηρέσιο.
• Να αγνοούμε τις βρογχοκηλογόνες ζωοτροφές όταν αξιολογούμε το ιώδιο.
• Να θεωρούμε κάθε διόγκωση στον λαιμό ως βρογχοκήλη χωρίς διάγνωση.
• Να θεωρούμε κάθε αναπαραγωγικό πρόβλημα αποτέλεσμα έλλειψης Mn.
• Να χρησιμοποιούμε mineral mix βοοειδών ή αιγών στα πρόβατα.
• Να αντιμετωπίζουμε έναν αριθμό ppm ως απόλυτη συνταγή.

Συχνές ερωτήσεις

Πόσο ψευδάργυρο χρειάζονται τα πρόβατα;

Ως γενικό εύρος αναφοράς χρησιμοποιούνται περίπου 20–33 ppm Zn στη ξηρά ουσία. Η πραγματική ανάγκη εξαρτάται από το παραγωγικό στάδιο και το συνολικό σιτηρέσιο.

Γιατί χρειάζονται κοβάλτιο αφού χρειάζονται βιταμίνη B12;

Επειδή τα μικρόβια της μεγάλης κοιλίας χρησιμοποιούν το Co για να συνθέσουν βιταμίνη B12. Χωρίς επαρκές Co, η φυσιολογική παραγωγή B12 μειώνεται.

Ποιο είναι το χαρακτηριστικό σύμπτωμα έλλειψης ιωδίου;

Η βρογχοκήλη είναι ένα από τα κλασικά σημεία, αλλά η ανεπάρκεια μπορεί επίσης να προκαλέσει σημαντικά αναπαραγωγικά προβλήματα και να επηρεάσει τα νεογέννητα αρνιά.

Τι σχέση έχει το μαγγάνιο με την αναπαραγωγή;

Το Mn συμμετέχει στη φυσιολογική ανάπτυξη και λειτουργία του αναπαραγωγικού συστήματος. Σοβαρή ανεπάρκεια μπορεί να επηρεάσει την ήβη, την ωοθυλακιορρηξία, τη γονιμότητα και την ανάπτυξη του εμβρύου.

Χρειάζονται όλα τα πρόβατα συμπλήρωμα μαγγανίου;

Όχι απαραίτητα. Πολλές δίαιτες παρέχουν επαρκές Mn. Η ανάγκη για συμπλήρωμα πρέπει να αξιολογείται με βάση τις ζωοτροφές και το συνολικό mineral mix.

Μπορώ να δίνω πολλά διαφορετικά mineral supplements μαζί;

Δεν είναι καλή πρακτική χωρίς υπολογισμό της συνολικής πρόσληψης. Μπορεί να δημιουργηθούν υπερβολές ή ανισορροπίες σε άλλα στοιχεία.

Συμπέρασμα

Ο ψευδάργυρος, το κοβάλτιο, το ιώδιο και το μαγγάνιο απαιτούνται σε πολύ μικρές ποσότητες, αλλά συμμετέχουν σε βασικές λειτουργίες του οργανισμού.

Για σωστή διαχείριση πρέπει να γνωρίζουμε:

• τι παρέχουν οι βασικές ζωοτροφές,
• τι περιέχει το mineral mix,
• ποια είναι η πραγματική κατανάλωση του κοπαδιού,
• αν υπάρχουν αλληλεπιδράσεις που επηρεάζουν τη βιοδιαθεσιμότητα,
• και αν τα συμπτώματα επιβεβαιώνονται με σωστή διάγνωση.

Κρατήστε αυτό:

Τα ιχνοστοιχεία δεν χρειάζονται σε μεγάλες ποσότητες — χρειάζονται όμως στη σωστή ποσότητα και στη σωστή ισορροπία.

Δεν διορθώνουμε ένα κοπάδι προσθέτοντας τυχαία μέταλλα. Ελέγχουμε πρώτα το σιτηρέσιο και χρησιμοποιούμε mineral mix σχεδιασμένο ειδικά για πρόβατα. Η αξιολόγηση αυτή χρειάζεται να γίνεται μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο των μετάλλων, βιταμινών και ιχνοστοιχείων στα πρόβατα, επειδή οι μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις επηρεάζουν την πραγματική διαθεσιμότητα.

Σημείωση: Οι αριθμητικές τιμές του άρθρου είναι ενδεικτικά επίπεδα διατροφικών απαιτήσεων στη βάση ξηράς ουσίας. Δεν αποτελούν εξατομικευμένη δοσολογία συμπληρώματος ή θεραπευτική οδηγία.

Read more »

Σελήνιο και βιταμίνη Ε στα πρόβατα

Το σελήνιο (Se) και η βιταμίνη E αποτελούν δύο από τα σημαντικότερα συστατικά του αντιοξειδωτικού συστήματος των προβάτων.

Δρουν με διαφορετικούς αλλά συμπληρωματικούς μηχανισμούς για να προστατεύουν τα κύτταρα και ιδιαίτερα τις μυϊκές ίνες από οξειδωτικές βλάβες.

Η σημασία τους είναι ιδιαίτερα μεγάλη στα νεογέννητα και γρήγορα αναπτυσσόμενα αρνιά, επειδή σοβαρή ανεπάρκεια μπορεί να οδηγήσει σε διατροφική μυϊκή δυστροφία, γνωστή και ως νόσος των λευκών μυών.

Κρατήστε από την αρχή:

Το σελήνιο είναι απαραίτητο, αλλά το περιθώριο ανάμεσα στην ανεπάρκεια και την υπερβολική πρόσληψη είναι σχετικά μικρό.

Δεν χορηγούμε Se «για καλό και για κακό».

Γιατί χρειάζονται σελήνιο τα πρόβατα;

Το σελήνιο αποτελεί συστατικό σημαντικών σεληνοπρωτεϊνών και ενζύμων, μεταξύ των οποίων η γλουταθειονική υπεροξειδάση.

Οι ουσίες αυτές βοηθούν στην προστασία των κυττάρων από βλάβες που προκαλούνται από τις ελεύθερες ρίζες και άλλες οξειδωτικές ενώσεις.

Το σελήνιο είναι σημαντικό για:

• την προστασία των κυτταρικών μεμβρανών,
• τη φυσιολογική λειτουργία των μυών,
• τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος,
• την ανάπτυξη των αρνιών,
• την αναπαραγωγή,
• και τον μεταβολισμό των θυρεοειδικών ορμονών.

Τι κάνει η βιταμίνη E;

Η βιταμίνη E είναι ένα σημαντικό λιποδιαλυτό αντιοξειδωτικό.

Βρίσκεται κυρίως στις κυτταρικές μεμβράνες και βοηθά στην προστασία των λιπιδίων από οξειδωτική καταστροφή.

Στη φυσιολογία του ζώου λειτουργεί στενά μαζί με το σελήνιο. Για αυτό η ανεπάρκεια του ενός μπορεί να επιδεινώσει τα προβλήματα που προκαλεί η ανεπάρκεια του άλλου.

Πόσο σελήνιο χρειάζεται ένα πρόβατο;

Η απαίτηση εξαρτάται από το παραγωγικό στάδιο, την πρόσληψη τροφής και τη συνολική περιεκτικότητα του σιτηρεσίου.

Γενικό επίπεδο αναφοράς:

περίπου 0,3 ppm Se
ή 0,3 mg/kg ξηράς ουσίας

Η τιμή αυτή αποτελεί γενικό διατροφικό επίπεδο αναφοράς και όχι οδηγία για ανεξέλεγκτη συμπληρωματική χορήγηση.

Προσοχή:

Το πόσο Se χρειάζεται να προστεθεί δεν μπορεί να αποφασιστεί μόνο από έναν πίνακα. Χρειάζεται να γνωρίζουμε τι παρέχουν ήδη οι ζωοτροφές, το mineral mix και οι υπόλοιπες πηγές.

Από πού παίρνουν σελήνιο τα πρόβατα;

Η περιεκτικότητα των ζωοτροφών σε Se εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το έδαφος στο οποίο αναπτύχθηκαν τα φυτά.

Για αυτό δύο φαινομενικά ίδιες ζωοτροφές μπορεί να έχουν πολύ διαφορετική περιεκτικότητα σε σελήνιο αν προέρχονται από διαφορετικές περιοχές.

Πηγές Se μπορεί να είναι:

• οι φυσικές ζωοτροφές,
• ειδικά mineral mixes για πρόβατα,
• εμπλουτισμένες ζωοτροφές,
• και, σε ειδικές περιπτώσεις, κατάλληλα κτηνιατρικά σκευάσματα.

Ποιες ζωοτροφές παρέχουν βιταμίνη E;

Οι καλύτερες φυσικές πηγές βιταμίνης E είναι οι φρέσκες πράσινες ζωοτροφές.

Υψηλές ποσότητες μπορεί να υπάρχουν σε:

• πράσινη βοσκή,
• χλωρά χόρτα,
• καλής ποιότητας φρέσκα φυτικά υλικά,
• και το φύτρο των σπόρων.

Η βιταμίνη E όμως δεν είναι ιδιαίτερα σταθερή.

Η συγκέντρωσή της μειώνεται καθώς οι ζωοτροφές:

• αποθηκεύονται για μεγάλο χρονικό διάστημα,
• οξειδώνονται,
• υποβαθμίζονται,
• ή προέρχονται από ξηρασία και χαμηλής ποιότητας χορτονομή.

Πρακτικά:

Πρόβατα σε καλή πράσινη βοσκή συνήθως έχουν πολύ καλύτερη φυσική πρόσληψη βιταμίνης E από ζώα που διατρέφονται για μεγάλο διάστημα με παλιό, ξερό ή κακής ποιότητας σανό.

Τι είναι η νόσος των λευκών μυών;

Η νόσος των λευκών μυών, ή διατροφική μυϊκή δυστροφία, είναι εκφυλιστική βλάβη των σκελετικών και/ή καρδιακών μυών.

Συνδέεται κυρίως με ανεπάρκεια σεληνίου και/ή βιταμίνης E.

Τα νεαρά και γρήγορα αναπτυσσόμενα αρνιά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα.

Η Merck αναφέρει ότι συχνά οι μητέρες έχουν καταναλώσει δίαιτα χαμηλή σε Se κατά την εγκυμοσύνη, με αποτέλεσμα τα αρνιά να γεννιούνται με ανεπαρκή αποθέματα.

Γιατί ονομάζεται «νόσος των λευκών μυών»;

Η ονομασία προέρχεται από τις χαρακτηριστικές λευκές ή ωχρές γραμμώσεις που μπορεί να εμφανίζονται στους προσβεβλημένους μύες.

Οι αλλοιώσεις αυτές οφείλονται σε εκφύλιση, νέκρωση και σε χρόνιες περιπτώσεις ασβεστοποίηση των μυϊκών ινών.

Μπορούν να προσβληθούν:

• οι σκελετικοί μύες,
• το διάφραγμα,
• και ο καρδιακός μυς.

Ποια είναι τα συμπτώματα στα αρνιά;

Η εικόνα εξαρτάται από το ποιοι μύες προσβάλλονται περισσότερο.

Όταν κυριαρχεί η προσβολή των σκελετικών μυών μπορεί να εμφανιστούν:

• αδυναμία,
• δυσκολία στο να σηκωθεί το αρνί,
• δυσκαμψία,
• ιδιαίτερη αδυναμία στα οπίσθια άκρα,
• τοξωτή στάση της ράχης,
• δυσκολία στη βάδιση,
• και μειωμένη ικανότητα θηλασμού.

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστεί αναπνευστική δυσχέρεια όταν προσβάλλονται το διάφραγμα και οι αναπνευστικοί μύες.

Τι γίνεται όταν προσβάλλεται η καρδιά;

Η καρδιακή μορφή είναι ιδιαίτερα σοβαρή.

Τα αρνιά μπορεί να εμφανίσουν:

• έντονη αδυναμία,
• δύσπνοια,
• ταχυκαρδία ή αρρυθμίες,
• κατάρρευση,
• ή αιφνίδιο θάνατο.

Κτηνιατρικό επείγον:

Νεογέννητο ή νεαρό αρνί με έντονη αδυναμία, δυσκαμψία, δυσκολία να σηκωθεί ή αναπνευστική δυσχέρεια χρειάζεται άμεση κτηνιατρική αξιολόγηση.

Η καρδιακή μορφή μπορεί να εξελιχθεί πολύ γρήγορα και να προκαλέσει αιφνίδιο θάνατο.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Τα συμπτώματα από μόνα τους δεν αρκούν για ασφαλή διάγνωση.

Η διερεύνηση μπορεί να περιλαμβάνει:

• ιστορικό διατροφής και προέλευσης ζωοτροφών,
• μέτρηση Se στο αίμα,
• έλεγχο ενζύμων που αυξάνονται σε μυϊκή βλάβη, όπως CK, AST και LDH,
• μέτρηση βιταμίνης E,
• και σε ορισμένες περιπτώσεις εξέταση ηπατικού ή άλλου ιστού.

Η Merck αναφέρει ότι η κατάσταση Se μπορεί να αξιολογηθεί εύκολα με εξέταση ολικού αίματος.

Θεραπεύεται η νόσος των λευκών μυών;

Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τη βαρύτητα και το αν προσβάλλονται κυρίως οι σκελετικοί ή οι καρδιακοί μύες.

Μπορεί να χρησιμοποιηθούν κατάλληλα κτηνιατρικά σκευάσματα σεληνίου και/ή βιταμίνης E μαζί με υποστηρικτική θεραπεία.

Η καρδιακή μορφή μπορεί να έχει δυσμενή πρόγνωση ακόμη και με θεραπεία.

Ιδιαίτερη προσοχή:

Τα ενέσιμα σκευάσματα σεληνίου δεν είναι αθώα. Η υπερδοσολογία μπορεί να προκαλέσει τοξικότητα από σελήνιο.

Η χορήγηση πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις οδηγίες του εγκεκριμένου προϊόντος και με κτηνιατρική καθοδήγηση.

Πώς προλαμβάνεται η ανεπάρκεια;

Η πρόληψη εξαρτάται από την πραγματική κατάσταση της εκτροφής.

Μπορεί να περιλαμβάνει:

• κατάλληλο mineral mix ειδικά για πρόβατα,
• επαρκή Se στο συνολικό σιτηρέσιο,
• καλής ποιότητας πράσινες ζωοτροφές για βιταμίνη E,
• σωστή αποθήκευση των ζωοτροφών,
• έλεγχο των προβατίνων πριν από την περίοδο τοκετών όταν υπάρχει ιστορικό προβλημάτων,
• και εργαστηριακό έλεγχο σε περιοχές ή κοπάδια υψηλού κινδύνου.

Γιατί η κατάσταση της προβατίνας έχει σημασία για το αρνί;

Το έμβρυο εξαρτάται από τη μητέρα για την παροχή Se κατά την εγκυμοσύνη.

Αν η προβατίνα έχει σοβαρή ανεπάρκεια, το αρνί μπορεί να γεννηθεί με χαμηλά αποθέματα και μεγαλύτερο κίνδυνο μυϊκής δυστροφίας.

Για αυτό η πρόληψη δεν ξεκινά μετά τη γέννηση του αρνιού αλλά από τη σωστή διατροφή της προβατίνας πριν και κατά την εγκυμοσύνη. Μετά τη γέννηση, η συνέχεια αυτής της πρόληψης είναι η άμεση φροντίδα που περιγράφεται στη διατροφή του νεογέννητου αρνιού.

Μπορεί να δοθεί υπερβολικό σελήνιο;

Ναι.

Το Se είναι χαρακτηριστικό στοιχείο με σχετικά στενό περιθώριο ανάμεσα στην ανάγκη και την υπερβολική πρόσληψη.

Η Merck αναφέρει ότι επίπεδα περίπου 7–10 ppm ή περισσότερο μπορεί να γίνουν τοξικά.

Η οξεία ή χρόνια δηλητηρίαση μπορεί να προκαλέσει:

• μειωμένη όρεξη,
• κατάπτωση,
• προβλήματα στο τρίχωμα ή στο μαλλί,
• βλάβες στις οπλές,
• χωλότητα,
• και σε σοβαρές περιπτώσεις σοβαρή συστηματική νόσο.

Για αυτό δεν είναι ασφαλές να χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα πολλές διαφορετικές πηγές Se χωρίς να γνωρίζουμε τη συνολική πρόσληψη.

Μπορεί να δοθεί υπερβολική βιταμίνη E;

Η βιταμίνη E έχει γενικά μεγαλύτερο περιθώριο ασφάλειας από το σελήνιο, αλλά και εδώ δεν υπάρχει λόγος για αυθαίρετη υπερβολική χορήγηση.

Η συμπλήρωση πρέπει να βασίζεται στις πραγματικές ανάγκες και στη σύνθεση των ζωοτροφών.

Συχνά λάθη

• Να θεωρούμε ότι κάθε αδύναμο αρνί έχει έλλειψη Se.
• Να χορηγούμε ενέσιμο Se χωρίς να γνωρίζουμε αν υπάρχει πραγματική ανάγκη.
• Να αγνοούμε τη βιταμίνη E επειδή εξετάζουμε μόνο το σελήνιο.
• Να θεωρούμε ότι παλιός σανός έχει την ίδια βιταμίνη E με φρέσκια πράσινη βοσκή.
• Να χρησιμοποιούμε πολλές διαφορετικές πηγές Se ταυτόχρονα.
• Να θεωρούμε ότι επειδή το Se είναι απαραίτητο, περισσότερη ποσότητα είναι καλύτερη.
• Να προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε καρδιακή ή σοβαρή μυϊκή μορφή χωρίς άμεση κτηνιατρική βοήθεια.

Συχνές ερωτήσεις

Πόσο σελήνιο χρειάζονται τα πρόβατα;

Ως γενικό επίπεδο αναφοράς χρησιμοποιούνται περίπου 0,3 ppm Se στη ξηρά ουσία. Αυτό δεν αποτελεί δοσολογία συμπληρώματος.

Ποια πρόβατα κινδυνεύουν περισσότερο;

Ιδιαίτερο κίνδυνο έχουν τα νεογέννητα και τα γρήγορα αναπτυσσόμενα αρνιά, ειδικά όταν οι μητέρες τους είχαν χαμηλή πρόσληψη Se κατά την εγκυμοσύνη.

Η πράσινη βοσκή παρέχει βιταμίνη E;

Ναι. Οι πράσινες ζωοτροφές είναι από τις σημαντικότερες φυσικές πηγές βιταμίνης E. Η συγκέντρωσή της μειώνεται όμως με την αποθήκευση και την υποβάθμιση της χορτονομής.

Είναι ασφαλές να δίνω ενέσιμο σελήνιο προληπτικά;

Δεν πρέπει να θεωρείται αυτόματα ασφαλές. Το σελήνιο έχει σχετικά στενό περιθώριο ασφάλειας και η λανθασμένη δοσολογία μπορεί να προκαλέσει τοξικότητα.

Η νόσος των λευκών μυών είναι πάντα από έλλειψη σεληνίου;

Συνδέεται με ανεπάρκεια Se και/ή βιταμίνης E. Το σελήνιο φαίνεται να αποτελεί συχνότερα τον σημαντικότερο παράγοντα, αλλά η κατάσταση πρέπει να αξιολογείται συνολικά.

Συμπέρασμα

Το σελήνιο και η βιταμίνη E συνεργάζονται για να προστατεύουν τα κύτταρα και τους μυς των προβάτων από οξειδωτικές βλάβες.

Για σωστή διαχείριση πρέπει να γνωρίζουμε:

• αν η περιοχή και οι ζωοτροφές παρέχουν επαρκές Se,
• ποια είναι η κατάσταση των προβατίνων πριν από τον τοκετό,
• πόση βιταμίνη E παρέχουν οι ζωοτροφές,
• τι περιέχει το mineral mix,
• και αν υπάρχουν πραγματικές ενδείξεις ανεπάρκειας.

Κρατήστε αυτό:

Η νόσος των λευκών μυών μπορεί να προληφθεί όταν η διατροφή είναι σωστά ισορροπημένη.

Αλλά το σελήνιο δεν είναι στοιχείο για αυθαίρετη συμπλήρωση: η ανεπαρκής ποσότητα δημιουργεί πρόβλημα, αλλά και η υπερβολική μπορεί να γίνει τοξική. Η θέση του σεληνίου και της βιταμίνης Ε στο συνολικό σιτηρέσιο αποσαφηνίζεται στον οδηγό μετάλλων και βιταμινών για τα πρόβατα.

Σημείωση: Οι αριθμητικές τιμές του άρθρου είναι ενδεικτικές και χρησιμοποιούνται για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Δεν αποτελούν εξατομικευμένη σύσταση συμπληρωματικής χορήγησης ή θεραπευτική οδηγία.

Read more »

Μαγνήσιο στα πρόβατα: ανάγκες και έλλειψη

Το μαγνήσιο (Mg) είναι ένα απαραίτητο μακροστοιχείο στη διατροφή των προβάτων. Συμμετέχει στη δομή των οστών, αλλά ο σημαντικότερος πρακτικός του ρόλος σχετίζεται με τη φυσιολογική λειτουργία των νεύρων, των μυών και πολλών ενζυμικών συστημάτων.

Η σοβαρή έλλειψη μαγνησίου μπορεί να προκαλέσει υπομαγνησιαιμία και την επικίνδυνη κατάσταση που είναι γνωστή ως υπομαγνησιαιμική τετανία ή τετανία βοσκής.

Σε αντίθεση με το ασβέστιο, ο οργανισμός του προβάτου δεν διαθέτει εύκολα κινητοποιήσιμα αποθέματα μαγνησίου που μπορούν να καλύψουν γρήγορα μια ξαφνική έλλειψη. Για αυτό στα ζώα υψηλού κινδύνου έχει ιδιαίτερη σημασία η συνεχής επαρκής πρόσληψη.

Κρατήστε από την αρχή:

Δεν αρκεί να γνωρίζουμε πόσο μαγνήσιο περιέχει μια ζωοτροφή. Η απορρόφηση του Mg στη μεγάλη κοιλία μπορεί να επηρεαστεί από άλλα συστατικά του σιτηρεσίου, ιδιαίτερα από υψηλές συγκεντρώσεις καλίου.

Γιατί χρειάζονται μαγνήσιο τα πρόβατα;

Το μαγνήσιο συμμετέχει σε πολλές λειτουργίες του οργανισμού.

Είναι σημαντικό για:

• τη φυσιολογική λειτουργία του νευρικού συστήματος,
• τη μυϊκή λειτουργία,
• τη λειτουργία πολλών ενζύμων,
• τον ενεργειακό μεταβολισμό,
• τη φυσιολογική λειτουργία των κυττάρων,
• και τη δομή των οστών.

Η συγκέντρωση μαγνησίου στο αίμα πρέπει να διατηρείται μέσα σε σχετικά στενά όρια. Όταν μειωθεί σημαντικά, το νευρικό και μυϊκό σύστημα γίνεται υπερδιεγέρσιμο και μπορεί να εμφανιστούν σπασμοί και τετανία.

Πόσο μαγνήσιο χρειάζεται ένα πρόβατο;

Οι ανάγκες μεταβάλλονται ανάλογα με το παραγωγικό στάδιο, το σωματικό βάρος, την πρόσληψη ξηράς ουσίας και τη σύνθεση του συνολικού σιτηρεσίου.

Ως γενικό εύρος αναφοράς, οι απαιτήσεις των προβάτων σε μαγνήσιο κυμαίνονται περίπου από:

0,12% έως 0,18% Mg
στη βάση ξηράς ουσίας του συνολικού σιτηρεσίου

Οι ανάγκες και κυρίως ο κίνδυνος εμφάνισης προβλημάτων αυξάνονται πρακτικά σε περιόδους κατά τις οποίες:

• οι προβατίνες βρίσκονται σε γαλακτοπαραγωγή,
• η πρόσληψη τροφής μειώνεται,
• τα ζώα μεταφέρονται απότομα σε πλούσια χλωρή βλάστηση,
• ή η απορρόφηση του μαγνησίου μειώνεται λόγω της σύνθεσης του βοσκότοπου ή του σιτηρεσίου.

Προσοχή:

Το 0,12–0,18% αποτελεί γενικό εύρος αναφοράς και όχι συνταγή χορήγησης. Η πραγματική διαθεσιμότητα του Mg εξαρτάται και από την απορρόφησή του.

Ποιες ζωοτροφές παρέχουν μαγνήσιο;

Το μαγνήσιο υπάρχει σε πολλές φυτικές ζωοτροφές, αλλά η συγκέντρωσή του μπορεί να μεταβάλλεται σημαντικά.

Οι χορτονομές ψυχανθών, όπως η μηδική και τα τριφύλλια, είναι συνήθως σχετικά καλές πηγές μαγνησίου.

Αντίθετα, ορισμένες αγρωστώδεις χορτονομές, ιδιαίτερα όταν βρίσκονται σε ταχεία ανάπτυξη, μπορεί να περιέχουν χαμηλότερα επίπεδα διαθέσιμου Mg.

Το Penn State επισημαίνει ότι πολλά ψυχανθή συχνά περιέχουν πάνω από 0,20% Mg στη ξηρά ουσία, ενώ ορισμένα αγρωστώδη μπορεί να βρίσκονται κοντά ή κάτω από τις ανάγκες των ζώων.

Τι είναι η υπομαγνησιαιμία;

Υπομαγνησιαιμία σημαίνει ότι η συγκέντρωση μαγνησίου στο αίμα έχει πέσει κάτω από τα φυσιολογικά επίπεδα.

Όταν η πτώση γίνει σοβαρή, μπορεί να εμφανιστεί υπομαγνησιαιμική τετανία, γνωστή και ως τετανία βοσκής.

Πρόκειται για οξεία μεταβολική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από αυξημένη νευρομυϊκή διεγερσιμότητα και μπορεί να εξελιχθεί πολύ γρήγορα.

Η Merck αναφέρει ότι στα πρόβατα τα κλινικά συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως όταν η σοβαρή υπομαγνησιαιμία συνυπάρχει και με χαμηλό ασβέστιο στο αίμα.

Γιατί εμφανίζεται συχνά σε χλωρούς βοσκότοπους;

Το πρόβλημα δεν είναι απλώς ότι «το χλωρό χόρτο δεν έχει μαγνήσιο».

Ο κίνδυνος μπορεί να αυξηθεί όταν συνδυάζονται:

• χαμηλή συγκέντρωση Mg στη χορτονομή,
• ταχεία ανάπτυξη της βλάστησης,
• υψηλή συγκέντρωση καλίου (K),
• υψηλή πρόσληψη αζώτου,
• χαμηλή πρόσληψη τροφής,
• και υψηλές ανάγκες του ζώου, όπως κατά τη γαλακτοπαραγωγή.

Το υψηλό κάλιο στη μεγάλη κοιλία μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα της απορρόφησης του μαγνησίου.

Ιδιαίτερος κίνδυνος:

Χλωροί, ταχέως αναπτυσσόμενοι βοσκότοποι που έχουν δεχθεί έντονη λίπανση με κάλιο ή/και άζωτο μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο υπομαγνησιαιμίας.

Ποια πρόβατα κινδυνεύουν περισσότερο;

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται:

• οι προβατίνες σε γαλακτοπαραγωγή,
• ζώα που μεταφέρονται απότομα σε πλούσια χλωρή βοσκή,
• ζώα με μειωμένη πρόσληψη τροφής,
• ζώα που εκτίθενται σε ψύχος, κακοκαιρία ή άλλο στρες,
• και κοπάδια που βόσκουν σε αγρωστώδη με υψηλό K και χαμηλό Mg.

Η γαλακτοπαραγωγή αυξάνει τον κίνδυνο επειδή σημαντική ποσότητα Mg χάνεται μέσω του γάλακτος και οι απαιτήσεις του ζώου είναι αυξημένες. Η κάλυψη αυτών των αυξημένων απαιτήσεων πρέπει να εντάσσεται στη συνολική διατροφή της προβατίνας στη γαλουχία.

Ποια είναι τα συμπτώματα της τετανίας βοσκής;

Η κατάσταση μπορεί να εξελιχθεί μέσα σε λίγες ώρες.

Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

• έντονη νευρικότητα,
• υπερευαισθησία σε ήχους ή απότομες κινήσεις,
• αστάθεια,
• δύσκαμπτο βάδισμα,
• μυϊκό τρόμο,
• μυϊκούς σπασμούς,
• πτώση του ζώου στο έδαφος,
• έντονες κινήσεις των άκρων ή σπασμούς,
• δυσκολία στην αναπνοή,
• και σε βαριές περιπτώσεις θάνατο.

Σε ορισμένες περιπτώσεις η εξέλιξη είναι τόσο γρήγορη ώστε το ζώο μπορεί να βρεθεί νεκρό χωρίς να έχουν παρατηρηθεί προηγουμένως εμφανή συμπτώματα.

Επείγον:

Η υπομαγνησιαιμική τετανία είναι κτηνιατρικό επείγον. Ζώο με έντονη νευρικότητα, τρόμο, σπασμούς ή κατάκλιση χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση.

Η καθυστέρηση ακόμη και λίγων ωρών μπορεί να αποβεί μοιραία.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση βασίζεται στον συνδυασμό:

• του ιστορικού βόσκησης και διατροφής,
• των κλινικών συμπτωμάτων,
• της εργαστηριακής μέτρησης μαγνησίου,
• και της ανταπόκρισης στην κατάλληλη θεραπεία.

Επειδή η υπομαγνησιαιμία μπορεί να συνυπάρχει με υπασβεστιαιμία, η κλινική εικόνα δεν πρέπει να αξιολογείται απομονωμένα. Για τον ίδιο λόγο, η εκτίμηση πρέπει να εντάσσεται στις συνολικές ανάγκες των προβάτων σε μέταλλα και όχι να περιορίζεται μόνο στο Mg.

Πώς αντιμετωπίζεται;

Η θεραπεία απαιτεί άμεση αποκατάσταση του μαγνησίου και συχνά ταυτόχρονα του ασβεστίου.

Η Merck αναφέρει ότι χρησιμοποιούνται κατάλληλα σκευάσματα Mg και Ca με παρεντερική χορήγηση, ανάλογα με την περίπτωση.

Η χορήγηση αυτών των διαλυμάτων, ιδιαίτερα ενδοφλεβίως, πρέπει να γίνεται με κτηνιατρική καθοδήγηση.

Μετά την αρχική αποκατάσταση το ζώο παραμένει σε κίνδυνο υποτροπής αν δεν διορθωθεί η αιτία του προβλήματος.

Πρόληψη: το σημαντικότερο κομμάτι

Η τετανία βοσκής είναι πολύ πιο εύκολο να προληφθεί παρά να αντιμετωπιστεί αφού εμφανιστούν σοβαρά συμπτώματα.

Στα κοπάδια υψηλού κινδύνου χρειάζεται:

• παρακολούθηση της ποιότητας και της σύνθεσης της χορτονομής,
• αποφυγή απότομης μετάβασης σε πολύ χλωρή νεαρή βοσκή,
• επαρκής πρόσληψη ξηράς ουσίας,
• πρόσβαση σε κατάλληλη χονδροειδή τροφή,
• έλεγχος της λίπανσης των βοσκοτόπων, ιδιαίτερα με K και N,
• και, όταν υπάρχει κίνδυνος, κατάλληλη συμπληρωματική παροχή μαγνησίου.

Η Merck επισημαίνει ότι στα ζώα που βρίσκονται σε περίοδο κινδύνου το Mg πρέπει να παρέχεται καθημερινά, επειδή δεν υπάρχουν μεγάλα εύκολα διαθέσιμα αποθέματα στον οργανισμό.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί οξείδιο του μαγνησίου;

Το οξείδιο του μαγνησίου (MgO) είναι μία από τις συνηθέστερες πηγές συμπληρωματικού μαγνησίου.

Μπορεί να περιλαμβάνεται σε ορυκτά μίγματα ή να χρησιμοποιείται με άλλους τρόπους σε περιόδους αυξημένου κινδύνου.

Ωστόσο τα άλατα μαγνησίου δεν είναι πάντα ιδιαίτερα εύγευστα και η πραγματική κατανάλωσή τους πρέπει να παρακολουθείται.

Πρακτικό σημείο:

Το να υπάρχει ένα mineral mix στο χωράφι δεν σημαίνει ότι κάθε πρόβατο καταναλώνει αρκετό Mg. Η πραγματική κατανάλωση πρέπει να ελέγχεται.

Τι σχέση έχει το κάλιο με το μαγνήσιο;

Η σχέση αυτή είναι μία από τις σημαντικότερες στην τετανία βοσκής.

Υψηλές συγκεντρώσεις καλίου (K) στη χορτονομή μπορούν να μειώσουν την απορρόφηση Mg από τη μεγάλη κοιλία.

Για αυτό ένας βοσκότοπος μπορεί να περιέχει κάποια ποσότητα Mg αλλά τα ζώα να μην μπορούν να το αξιοποιήσουν αποτελεσματικά.

Η έντονη καλιούχος λίπανση μπορεί να αυξήσει ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο όταν συνδυάζεται με ταχέως αναπτυσσόμενη χλόη.

Τι σχέση έχει το άζωτο;

Η υψηλή αζωτούχος λίπανση μπορεί να αυξήσει την ταχύτητα ανάπτυξης του χόρτου και να επηρεάσει τη συγκέντρωση και την αξιοποίηση του Mg.

Δεν είναι επομένως σωστό να λέμε απλώς ότι «το άζωτο προκαλεί έλλειψη μαγνησίου».

Πρόκειται για συνδυασμό παραγόντων που περιλαμβάνει τη σύνθεση της χορτονομής, το K, το Mg, την πρόσληψη τροφής και τις ανάγκες του ζώου.

Μπορεί να δοθεί υπερβολικό μαγνήσιο;

Ναι, αν και στις συνηθισμένες πρακτικές συνθήκες η έλλειψη και η μειωμένη απορρόφηση αποτελούν συχνότερο πρακτικό πρόβλημα.

Δεν θα χρησιμοποιούμε το παλιό όριο «πάνω από 0,8% = τοξικότητα» ως καθολικό κανόνα, επειδή η ασφαλής πρόσληψη εξαρτάται από τη μορφή του Mg, το συνολικό σιτηρέσιο, το νερό και τη φυσιολογική κατάσταση του ζώου.

Η αυθαίρετη υπερβολική συμπληρωματική χορήγηση δεν έχει όφελος και μπορεί να οδηγήσει σε διατροφικές ή πεπτικές διαταραχές.

Συχνά λάθη

• Να θεωρούμε ότι κάθε χλωρός βοσκότοπος είναι πλούσιος σε διαθέσιμο Mg.
• Να κοιτάμε μόνο το Mg και να αγνοούμε το υψηλό K της χορτονομής.
• Να θεωρούμε ότι το άζωτο από μόνο του προκαλεί τετανία βοσκής.
• Να δίνουμε ένα mineral mix χωρίς να ελέγχουμε πόσο πραγματικά καταναλώνουν τα ζώα.
• Να περιμένουμε να εμφανιστούν σπασμοί πριν λάβουμε προληπτικά μέτρα.
• Να αγνοούμε τη μειωμένη πρόσληψη τροφής λόγω ψύχους, μεταφοράς ή άλλου στρες.
• Να προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε μόνοι μας ζώο με σοβαρή τετανία.

Συχνές ερωτήσεις

Ποιες ζωοτροφές έχουν περισσότερο μαγνήσιο;

Οι χορτονομές ψυχανθών, όπως η μηδική και τα τριφύλλια, είναι γενικά καλές πηγές Mg. Οι πραγματικές συγκεντρώσεις όμως διαφέρουν ανάλογα με το φυτό, το έδαφος, τη λίπανση και το στάδιο ανάπτυξης.

Γιατί η τετανία εμφανίζεται συχνά την άνοιξη;

Η νεαρή, ταχέως αναπτυσσόμενη χλόη μπορεί να έχει χαμηλότερη συγκέντρωση διαθέσιμου Mg και υψηλή συγκέντρωση K. Ο συνδυασμός αυτός μπορεί να μειώσει την απορρόφηση του μαγνησίου.

Κινδυνεύουν περισσότερο οι προβατίνες που θηλάζουν;

Ναι. Η γαλακτοπαραγωγή αυξάνει τις απώλειες και τις ανάγκες σε Mg και γι’ αυτό οι θηλάζουσες προβατίνες είναι ομάδα αυξημένου κινδύνου.

Μπορώ να προλάβω το πρόβλημα μόνο με ορυκτό μίγμα;

Όχι απαραίτητα. Πρέπει να γνωρίζουμε αν το μίγμα περιέχει αρκετό Mg, αν τα ζώα το καταναλώνουν πραγματικά και αν υπάρχουν άλλοι παράγοντες του σιτηρεσίου που μειώνουν την απορρόφησή του.

Η τετανία βοσκής είναι επείγον περιστατικό;

Ναι. Μπορεί να εξελιχθεί ταχύτατα και να προκαλέσει θάνατο μέσα σε λίγες ώρες. Ζώο με ύποπτα συμπτώματα χρειάζεται άμεση κτηνιατρική αντιμετώπιση.

Συμπέρασμα

Το μαγνήσιο είναι απαραίτητο για τη φυσιολογική λειτουργία των νεύρων και των μυών και η σοβαρή ανεπάρκειά του μπορεί να οδηγήσει σε μία από τις πιο οξείες μεταβολικές διαταραχές των μηρυκαστικών.

Για σωστή πρόληψη πρέπει να εξετάζουμε:

• την πραγματική συγκέντρωση Mg στις ζωοτροφές,
• την πρόσληψη ξηράς ουσίας,
• την περιεκτικότητα της χορτονομής σε K,
• τη λίπανση του βοσκότοπου,
• το παραγωγικό στάδιο των ζώων,
• και την πραγματική κατανάλωση του συμπληρώματος.

Κρατήστε αυτό:

Η τετανία βοσκής δεν είναι απλώς πρόβλημα «λίγου μαγνησίου».

Είναι αποτέλεσμα της σχέσης ανάμεσα στο Mg της τροφής, την απορρόφησή του, το κάλιο, την πρόσληψη και τις αυξημένες ανάγκες του ζώου.

Σημείωση: Οι αριθμητικές τιμές του άρθρου είναι ενδεικτικές και χρησιμοποιούνται για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Δεν αποτελούν εξατομικευμένη συνταγή συμπληρωματικής χορήγησης ή θεραπευτική οδηγία.

Read more »

Ασβέστιο στα πρόβατα: ανάγκες και έλλειψη

Το ασβέστιο (Ca) είναι ένα από τα σημαντικότερα μακροστοιχεία στη διατροφή των προβάτων. Είναι περισσότερο γνωστό για τον ρόλο του στην κατασκευή και διατήρηση των οστών, αλλά η λειτουργία του οργανισμού εξαρτάται από αυτό πολύ περισσότερο απ’ όσο δείχνει αυτή η απλή περιγραφή.

Το ασβέστιο συμμετέχει στη μυϊκή συστολή, στη λειτουργία του νευρικού συστήματος, στην πήξη του αίματος, σε κυτταρικές λειτουργίες και στην παραγωγή γάλακτος.

Οι ανάγκες ενός προβάτου δεν είναι σταθερές. Αυξάνονται ιδιαίτερα κατά την ανάπτυξη, προς το τέλος της εγκυμοσύνης και κατά τη γαλακτοπαραγωγή.

Κρατήστε από την αρχή:

Δεν εξετάζουμε μόνο πόσο ασβέστιο υπάρχει στο σιτηρέσιο. Εξετάζουμε ταυτόχρονα τον φώσφορο, τη σχέση Ca:P, τη βιταμίνη D, την ποσότητα τροφής που πραγματικά καταναλώνει το ζώο και το παραγωγικό του στάδιο. Η αξιολόγηση του Ca πρέπει να εντάσσεται στον συνολικό οδηγό μετάλλων και βιταμινών, επειδή εξαρτάται και από τον φώσφορο, τη βιταμίνη D και το παραγωγικό στάδιο.

Γιατί χρειάζονται ασβέστιο τα πρόβατα;

Το μεγαλύτερο μέρος του ασβεστίου του σώματος βρίσκεται στον σκελετό και στα δόντια. Τα οστά όμως δεν αποτελούν απλώς μια στατική «αποθήκη».

Ο οργανισμός μπορεί να κινητοποιεί ασβέστιο από τον σκελετό όταν οι ανάγκες αυξάνονται και η ποσότητα που απορροφάται από τη διατροφή δεν επαρκεί άμεσα.

Το ασβέστιο είναι απαραίτητο για:

• την ανάπτυξη και διατήρηση του σκελετού,
• τη φυσιολογική λειτουργία των μυών,
• τη μετάδοση νευρικών σημάτων,
• την πήξη του αίματος,
• τη λειτουργία πολλών κυτταρικών μηχανισμών,
• την ανάπτυξη του σκελετού των εμβρύων,
• και την παραγωγή γάλακτος.

Πόσο ασβέστιο χρειάζεται ένα πρόβατο;

Δεν υπάρχει μία μοναδική τιμή που να καλύπτει όλα τα πρόβατα.

Οι ανάγκες μεταβάλλονται ανάλογα με:

• το σωματικό βάρος,
• την ηλικία,
• τον ρυθμό ανάπτυξης,
• το στάδιο εγκυμοσύνης,
• τον αριθμό των εμβρύων,
• τη γαλακτοπαραγωγή,
• την πρόσληψη ξηράς ουσίας,
• και τη συνολική σύνθεση του σιτηρεσίου.

Κατηγορία	Τι πρέπει να γνωρίζουμε
Συντήρηση	Οι ανάγκες είναι σχετικά χαμηλότερες.
Αναπτυσσόμενα αρνιά	Το Ca είναι κρίσιμο για τη φυσιολογική ανάπτυξη του σκελετού.
Τελευταία εγκυμοσύνη	Οι ανάγκες αυξάνονται λόγω της έντονης ανάπτυξης του σκελετού των εμβρύων.
Γαλακτοπαραγωγή	Σημαντική ποσότητα Ca αποβάλλεται μέσω του γάλακτος.

Ως γενικό εύρος αναφοράς, οι απαιτήσεις των διαφορετικών κατηγοριών προβάτων μπορεί να κυμαίνονται περίπου από 0,20% έως 0,82% Ca στη βάση ξηράς ουσίας του συνολικού σιτηρεσίου.

Προσοχή:

Το εύρος 0,20–0,82% δεν σημαίνει ότι κάθε πρόβατο πρέπει να παίρνει «κάπου μέσα σε αυτό το ποσοστό». Οι πραγματικές απαιτήσεις καθορίζονται από την κατηγορία και το παραγωγικό στάδιο του ζώου.

Ποιες ζωοτροφές είναι πλούσιες σε ασβέστιο;

Η περιεκτικότητα μιας ζωοτροφής σε ασβέστιο μεταβάλλεται ανάλογα με το είδος του φυτού, το έδαφος, το στάδιο συγκομιδής και την παρτίδα.

Γενικά, καλές πηγές ασβεστίου αποτελούν οι χορτονομές ψυχανθών, όπως η μηδική.

Αντίθετα, οι καρποί των δημητριακών είναι συνήθως σχετικά φτωχοί σε ασβέστιο και πλουσιότεροι σε φώσφορο.

Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους τα σιτηρέσια με μεγάλη συμμετοχή δημητριακών χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή ως προς την ισορροπία Ca και P.

Όταν απαιτείται συμπλήρωση ασβεστίου, μπορούν να χρησιμοποιούνται κατάλληλες ορυκτές πηγές, όπως ανθρακικό ασβέστιο, ενώ το φωσφορικό διασβέστιο παρέχει τόσο ασβέστιο όσο και φώσφορο.

Η επιλογή και η ποσότητα όμως πρέπει να βασίζονται στο συνολικό σιτηρέσιο και όχι στην αυθαίρετη προσθήκη ενός συμπληρώματος.

Ασβέστιο και φώσφορος: γιατί έχει σημασία η σχέση Ca:P;

Το ασβέστιο και ο φώσφορος λειτουργούν στενά μαζί, ιδιαίτερα στον σχηματισμό και τη διατήρηση του σκελετού.

Για αυτό δεν αρκεί να γνωρίζουμε μόνο τη συγκέντρωση του καθενός. Χρειάζεται να εξετάζουμε και τη σχέση ασβεστίου προς φώσφορο (Ca:P) στο συνολικό σιτηρέσιο.

Πρακτικός κανόνας:

Σε πολλά σιτηρέσια προβάτων χρησιμοποιείται ως πρακτικός στόχος μια σχέση Ca:P περίπου 1,5:1 έως 2:1.

Η κατάλληλη σχέση όμως εξαρτάται από την κατηγορία των ζώων και το συνολικό σιτηρέσιο.

Η σχέση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε κριάρια, αρσενικά αρνιά και ευνουχισμένα αρσενικά που καταναλώνουν σημαντικές ποσότητες συμπυκνωμένων ζωοτροφών.

Τα δημητριακά περιέχουν συνήθως περισσότερο φώσφορο σε σχέση με το ασβέστιο. Όταν το Ca:P του συνολικού σιτηρεσίου γίνει πολύ χαμηλό, αυξάνεται ο κίνδυνος σχηματισμού ορισμένων τύπων ουρόλιθων.

Η πρόληψη της ουρολιθίασης δεν εξαρτάται μόνο από το Ca:P. Σημαντικά είναι επίσης η συνολική σύνθεση του σιτηρεσίου, η επαρκής πρόσληψη νερού και η σωστή διαχείριση της διατροφής.

Ποιος είναι ο ρόλος της βιταμίνης D;

Η βιταμίνη D έχει στενή σχέση με τον μεταβολισμό του ασβεστίου και του φωσφόρου.

Συμβάλλει στη φυσιολογική απορρόφηση και χρησιμοποίηση των δύο στοιχείων και επομένως στη διατήρηση της ομοιόστασης του ασβεστίου και στην ανάπτυξη του σκελετού.

Για αυτό μια ανεπάρκεια βιταμίνης D μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα ακόμη και όταν το σιτηρέσιο περιέχει φαινομενικά αρκετό Ca και P.

Έλλειψη ασβεστίου και προβλήματα στα οστά

Μακροχρόνια ανεπαρκής παροχή ή σοβαρή ανισορροπία ασβεστίου, φωσφόρου και βιταμίνης D μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη και τη μεταλλοποίηση του σκελετού.

Στα αναπτυσσόμενα ζώα μπορεί να εμφανιστούν προβλήματα όπως ραχίτιδα, ενώ στα ενήλικα μπορεί να διαταραχθεί η φυσιολογική κατάσταση των οστών.

Δεν πρέπει όμως κάθε χωλότητα ή πρόβλημα ανάπτυξης να αποδίδεται αυτόματα σε έλλειψη ασβεστίου. Απαιτείται αξιολόγηση του συνολικού σιτηρεσίου και, όπου χρειάζεται, κτηνιατρική διερεύνηση.

Υπασβεστιαιμία στην προβατίνα

Ένα διαφορετικό και πολύ σημαντικό πρόβλημα είναι η υπασβεστιαιμία, δηλαδή η παθολογική πτώση της συγκέντρωσης ασβεστίου στο αίμα.

Στις προβατίνες εμφανίζεται συχνότερα κατά την τελευταία περίοδο της εγκυμοσύνης, όταν οι ανάγκες για τον σχηματισμό του σκελετού των εμβρύων αυξάνονται σημαντικά. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί γύρω από τον τοκετό ή κατά τη γαλακτοπαραγωγή. Η διατροφική διαχείριση αυτής της κρίσιμης φάσης αναλύεται στη διατροφή κατά την όψιμη κύηση.

Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος ιδιαίτερα όταν:

• η προβατίνα κυοφορεί περισσότερα από ένα έμβρυα,
• οι ανάγκες αυξηθούν απότομα,
• μειωθεί η πρόσληψη τροφής,
• το σιτηρέσιο δεν παρέχει επαρκές διαθέσιμο ασβέστιο,
• ή ο οργανισμός δεν προλάβει να κινητοποιήσει αρκετό Ca από τα αποθέματα των οστών.

Σημαντική διευκρίνιση:

Η υπασβεστιαιμία σημαίνει χαμηλό ασβέστιο στο αίμα.

Δεν είναι το ίδιο με την υπογλυκαιμία, που σημαίνει χαμηλή γλυκόζη στο αίμα.

Ποια είναι τα συμπτώματα της υπασβεστιαιμίας;

Τα συμπτώματα μπορεί να εξελιχθούν γρήγορα και περιλαμβάνουν, ανάλογα με τη βαρύτητα:

• μειωμένη όρεξη,
• αδυναμία,
• μυϊκό τρόμο ή τρέμουλο,
• αστάθεια ή δυσκολία στο περπάτημα,
• κατάκλιση και αδυναμία του ζώου να σηκωθεί,
• καταστολή,
• και σε σοβαρές περιπτώσεις κώμα και θάνατο.

Η εικόνα μπορεί να μοιάζει με άλλες μεταβολικές παθήσεις της τελευταίας εγκυμοσύνης, ιδιαίτερα με την τοξιναιμία της εγκυμοσύνης. Οι δύο καταστάσεις μπορούν επίσης να συνυπάρχουν.

Επείγον:

Προβατίνα σε προχωρημένη εγκυμοσύνη ή γύρω από τον τοκετό που εμφανίζει έντονη αδυναμία, νευρομυϊκά συμπτώματα ή δεν μπορεί να σηκωθεί χρειάζεται άμεση κτηνιατρική αξιολόγηση.

Δεν είναι ασφαλές να θεωρηθεί αυτόματα ότι «της λείπει ασβέστιο», επειδή υπάρχουν και άλλες σοβαρές παθήσεις με παρόμοια εικόνα.

Θεραπεύεται η υπασβεστιαιμία;

Όταν η διάγνωση είναι υπασβεστιαιμία, η ανταπόκριση στη σωστή και έγκαιρη θεραπεία μπορεί να είναι γρήγορη.

Η θεραπεία βασίζεται στη χορήγηση κατάλληλων σκευασμάτων ασβεστίου και στην αντιμετώπιση των διατροφικών ή άλλων παραγόντων που προκάλεσαν το πρόβλημα.

Η χορήγηση ασβεστίου, ιδιαίτερα όταν γίνεται ενδοφλέβια, δεν είναι διαδικασία για αυθαίρετη εφαρμογή. Απαιτεί σωστή διάγνωση και κτηνιατρική καθοδήγηση, επειδή λανθασμένη ή υπερβολικά γρήγορη χορήγηση μπορεί να προκαλέσει σοβαρές καρδιακές διαταραχές.

Πρόληψη: τι μπορεί να κάνει ο παραγωγός;

Η πρόληψη δεν σημαίνει απλώς «δίνω περισσότερο ασβέστιο».

Χρειάζεται:

• σωστό σιτηρέσιο κατά την εγκυμοσύνη,
• ιδιαίτερη προσοχή στις τελευταίες εβδομάδες πριν από τον τοκετό,
• κάλυψη των αναγκών σε ενέργεια και πρωτεΐνη ώστε να διατηρείται η πρόσληψη τροφής,
• επαρκές Ca και P,
• σωστή σχέση Ca:P,
• επαρκής βιταμίνη D,
• αποφυγή απότομων αλλαγών της διατροφής,
• και, όπου είναι δυνατόν, ανάλυση των βασικών ζωοτροφών.

Ιδιαίτερα οι προβατίνες που κυοφορούν δίδυμα ή τρίδυμα χρειάζονται αυξημένη προσοχή, επειδή κατά την τελευταία εγκυμοσύνη η ανάπτυξη των εμβρύων αυξάνει σημαντικά τη ζήτηση για ασβέστιο.

Πρέπει να δίνουμε μαρμαρόσκονη ή ανθρακικό ασβέστιο;

Το ανθρακικό ασβέστιο αποτελεί κοινή πηγή συμπληρωματικού Ca στα σιτηρέσια.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να προστίθεται μηχανικά σε κάθε σιτηρέσιο.

Πρώτα πρέπει να γνωρίζουμε:

• τι Ca παρέχουν ήδη οι χονδροειδείς ζωοτροφές,
• πόσο P παρέχουν τα δημητριακά και οι υπόλοιπες τροφές,
• ποια είναι η σχέση Ca:P του συνολικού σιτηρεσίου,
• και ποιες είναι οι ανάγκες της συγκεκριμένης κατηγορίας ζώων.

Μπορεί να δοθεί υπερβολικά πολύ ασβέστιο;

Ναι. Το γεγονός ότι το ασβέστιο είναι απαραίτητο δεν σημαίνει ότι η υπερβολική χορήγηση είναι ωφέλιμη.

Πολύ υψηλές συγκεντρώσεις μπορούν να επηρεάσουν την ισορροπία και την αξιοποίηση άλλων ανόργανων στοιχείων και να διαταράξουν τη συνολική ισορροπία του σιτηρεσίου.

Επιπλέον, σε ορισμένες κατηγορίες ζώων δεν εξετάζουμε μόνο τη συνολική ποσότητα Ca αλλά και τον τύπο των ουρόλιθων που μπορεί να σχηματιστούν. Επομένως, ούτε η αυθαίρετη αύξηση της σχέσης Ca:P αποτελεί ασφαλή γενικό κανόνα.

Συχνά λάθη

• Να θεωρούμε ότι κάθε προβατίνα που πέφτει πριν τον τοκετό έχει υπασβεστιαιμία.
• Να συγχέουμε την υπασβεστιαιμία με την υπογλυκαιμία ή την τοξιναιμία εγκυμοσύνης.
• Να εξετάζουμε μόνο το Ca και να αγνοούμε τον φώσφορο.
• Να χρησιμοποιούμε μία σταθερή σχέση Ca:P για όλα τα ζώα και όλα τα σιτηρέσια.
• Να προσθέτουμε ασβέστιο χωρίς να γνωρίζουμε τι παρέχουν ήδη οι ζωοτροφές.
• Να θεωρούμε ότι όσο περισσότερο Ca δίνουμε τόσο καλύτερα.
• Να χρησιμοποιούμε τις θεωρητικές απαιτήσεις χωρίς να εξετάζουμε την πραγματική πρόσληψη ξηράς ουσίας.

Συχνές ερωτήσεις

Ποιες ζωοτροφές έχουν αρκετό ασβέστιο;

Οι χορτονομές ψυχανθών, όπως η μηδική, είναι γενικά πλουσιότερες σε Ca από τους καρπούς δημητριακών. Η πραγματική συγκέντρωση όμως μπορεί να διαφέρει σημαντικά και η ανάλυση της συγκεκριμένης παρτίδας είναι πολύ πιο αξιόπιστη από μία τυπική τιμή πίνακα.

Πότε είναι μεγαλύτερες οι ανάγκες μιας προβατίνας σε ασβέστιο;

Αυξάνονται ιδιαίτερα κατά την τελευταία εγκυμοσύνη, λόγω της ανάπτυξης του σκελετού των εμβρύων, και κατά τη γαλακτοπαραγωγή, επειδή σημαντική ποσότητα ασβεστίου αποβάλλεται μέσω του γάλακτος.

Η υπασβεστιαιμία προκαλείται πάντα επειδή η τροφή έχει λίγο ασβέστιο;

Όχι. Μπορεί να εμφανιστεί όταν η ζήτηση για ασβέστιο αυξάνεται ταχύτερα από όσο μπορεί να καλυφθεί μέσω της απορρόφησης από το έντερο και της κινητοποίησης από τα οστά. Για αυτό το πρόβλημα μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και όταν η αιτία δεν είναι απλώς «χαμηλό Ca στην τροφή».

Ποια πρέπει να είναι η σχέση ασβεστίου προς φώσφορο;

Σε πολλά σιτηρέσια προβάτων χρησιμοποιείται ως πρακτικός στόχος σχέση περίπου 1,5:1 έως 2:1. Δεν αποτελεί όμως έναν απόλυτο αριθμό για όλες τις περιπτώσεις. Η κατηγορία των ζώων και η σύνθεση ολόκληρου του σιτηρεσίου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.

Μπορώ να αντιμετωπίσω μόνος μου μια προβατίνα με υποψία υπασβεστιαιμίας;

Η υπασβεστιαιμία μπορεί να εξελιχθεί γρήγορα και έχει συμπτώματα που μοιάζουν με άλλες σοβαρές μεταβολικές παθήσεις. Για αυτό χρειάζεται άμεση κτηνιατρική αξιολόγηση και κατάλληλη θεραπεία.

Συμπέρασμα

Το ασβέστιο είναι πολύ περισσότερο από ένα «μέταλλο για τα οστά».

Η σωστή διατροφή πρέπει να εξασφαλίζει:

• επαρκή ποσότητα ασβεστίου,
• σωστή ισορροπία με τον φώσφορο,
• επαρκή βιταμίνη D,
• καλή πρόσληψη ξηράς ουσίας,
• και προσαρμογή του σιτηρεσίου στις αυξημένες ανάγκες εγκυμοσύνης και γαλακτοπαραγωγής.

Κρατήστε αυτό:

Δεν διορθώνουμε ένα σιτηρέσιο απλώς προσθέτοντας περισσότερο ασβέστιο.

Εξετάζουμε Ca, P, σχέση Ca:P, βιταμίνη D, πραγματική πρόσληψη και παραγωγικό στάδιο ως ένα ενιαίο σύστημα.

Σημείωση: Οι αριθμητικές τιμές του άρθρου είναι ενδεικτικές και χρησιμοποιούνται για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Δεν αποτελούν εξατομικευμένη συνταγή σιτηρεσίου ή θεραπευτική οδηγία.

Read more »

Φώσφορος στα πρόβατα: ανάγκες και έλλειψη

Ο φώσφορος (P) είναι ένα από τα σημαντικότερα μακροστοιχεία στη διατροφή των προβάτων. Είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του στα οστά, αλλά συμμετέχει επίσης στον ενεργειακό μεταβολισμό, στη λειτουργία των κυττάρων και σε πολλές βιοχημικές διεργασίες.

Το μεγαλύτερο μέρος του φωσφόρου του σώματος βρίσκεται μαζί με το ασβέστιο στον σκελετό και στα δόντια. Ένα μικρότερο αλλά εξαιρετικά σημαντικό μέρος βρίσκεται στους μαλακούς ιστούς και συμμετέχει σε ουσίες όπως το ATP, που χρησιμοποιείται για τη μεταφορά και αποθήκευση ενέργειας μέσα στα κύτταρα.

Οι ανάγκες δεν είναι ίδιες για όλα τα πρόβατα. Μεταβάλλονται ανάλογα με την ηλικία, την ανάπτυξη, την εγκυμοσύνη, τη γαλακτοπαραγωγή και τη συνολική σύνθεση του σιτηρεσίου. Η εκτίμηση των αναγκών σε P προϋποθέτει έλεγχο της συνολικής ισορροπίας μετάλλων, όχι μόνο της μεμονωμένης συγκέντρωσής του.

Κρατήστε από την αρχή:

Στον φώσφορο δεν κοιτάμε μόνο πόσο P περιέχει το σιτηρέσιο. Κοιτάμε ταυτόχρονα το ασβέστιο και τη σχέση Ca:P, ιδιαίτερα όταν τα ζώα καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες δημητριακών.

Γιατί χρειάζονται φώσφορο τα πρόβατα;

Ο φώσφορος έχει πολλαπλές λειτουργίες στον οργανισμό.

Είναι απαραίτητος για:

• τον σχηματισμό και τη διατήρηση των οστών και των δοντιών,
• τον ενεργειακό μεταβολισμό μέσω ενώσεων όπως το ATP,
• τη λειτουργία των κυτταρικών μεμβρανών,
• πολλές ενζυμικές και μεταβολικές αντιδράσεις,
• την ανάπτυξη των νεαρών ζώων,
• την αναπαραγωγή,
• και την παραγωγική λειτουργία του οργανισμού.

Ο φώσφορος επομένως δεν είναι «ένζυμο», όπως αναφερόταν συχνά σε παλιότερα κείμενα. Είναι όμως συστατικό και ρυθμιστικός παράγοντας πολλών μεταβολικών μηχανισμών.

Πόσο φώσφορο χρειάζεται ένα πρόβατο;

Δεν υπάρχει μία μοναδική απαίτηση που να ισχύει για όλα τα πρόβατα.

Οι ανάγκες μεταβάλλονται ανάλογα με:

• το σωματικό βάρος,
• την ηλικία,
• τον ρυθμό ανάπτυξης,
• το στάδιο εγκυμοσύνης,
• τη γαλακτοπαραγωγή,
• την πρόσληψη ξηράς ουσίας,
• και τη συνολική περιεκτικότητα του σιτηρεσίου σε Ca και P.

Γενικό εύρος αναφοράς:
0,16% έως 0,38% P
στη βάση ξηράς ουσίας του συνολικού σιτηρεσίου

Το εύρος αυτό περιλαμβάνει διαφορετικές κατηγορίες ζώων και παραγωγικά στάδια και δεν αποτελεί μία ενιαία «συνταγή» χορήγησης.

Για παράδειγμα, ένα πρόβατο συντήρησης έχει διαφορετικές ανάγκες από ένα γρήγορα αναπτυσσόμενο αρνί ή μια προβατίνα σε έντονη γαλακτοπαραγωγή.

Πρακτικό σημείο:

Οι απαιτήσεις πρέπει να συγκρίνονται με το πόσο P καταναλώνει πραγματικά το ζώο ανά ημέρα, όχι μόνο με έναν αριθμό στον πίνακα.

Ποιες ζωοτροφές είναι πλούσιες σε φώσφορο;

Η περιεκτικότητα των ζωοτροφών σε P ποικίλλει ανάλογα με το είδος, την ποικιλία, το έδαφος και το στάδιο ανάπτυξης.

Γενικά, οι σπόροι και οι καρποί των δημητριακών περιέχουν περισσότερο φώσφορο σε σχέση με το ασβέστιο.

Στις συνηθισμένες πηγές περιλαμβάνονται:

• κριθάρι,
• σιτάρι,
• καλαμπόκι,
• πίτυρα σίτου,
• και άλλα υποπροϊόντα δημητριακών.

Τα πίτυρα είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα ζωοτροφής με σχετικά υψηλή περιεκτικότητα σε φώσφορο.

Αντίθετα, πολλές φυλλώδεις χορτονομές και ιδιαίτερα τα ψυχανθή είναι συνήθως πλουσιότερα σε ασβέστιο σε σχέση με τον φώσφορο.

Η Merck επισημαίνει επίσης ότι όσο ωριμάζουν τα αγρωστώδη, σημαντικό μέρος του φωσφόρου μεταφέρεται προς τον σπόρο. Για αυτό ώριμοι, χαμηλής ποιότητας βοσκότοποι μπορούν σε ορισμένες περιπτώσεις να είναι φτωχοί σε P.

Ασβέστιο και φώσφορος: γιατί έχει σημασία η σχέση Ca:P;

Το Ca και ο P συνεργάζονται στενά στον σκελετό και στον μεταβολισμό. Για αυτό η ποσότητα του ενός δεν πρέπει να αξιολογείται ανεξάρτητα από το άλλο.

Σε πολλά σιτηρέσια χρησιμοποιείται ως πρακτικός στόχος σχέση περίπου:

Ca:P ≈ 1,5:1 έως 2:1

Για αρσενικά ζώα που καταναλώνουν αρκετές συμπυκνωμένες ζωοτροφές, μια σχέση κοντά στο 2:1 χρησιμοποιείται συχνά ως σημαντικό μέτρο πρόληψης φωσφορικών ουρόλιθων.

Αυτό δεν σημαίνει ότι όσο περισσότερο ασβέστιο προσθέσουμε τόσο καλύτερα. Πολύ υψηλή σχέση Ca:P μπορεί επίσης να δημιουργήσει άλλα προβλήματα και να ευνοήσει διαφορετικούς τύπους ουρόλιθων.

Γιατί τα σιτηρέσια με πολλά δημητριακά χρειάζονται προσοχή;

Οι καρποί των δημητριακών χαρακτηρίζονται συνήθως από χαμηλό Ca και υψηλότερο P.

Όταν ένα σιτηρέσιο περιέχει μεγάλη ποσότητα grain και ανεπαρκή πηγή ασβεστίου, η σχέση Ca:P μπορεί να μετακινηθεί προς το 1:1 ή ακόμη χαμηλότερα.

Αυτό είναι ιδιαίτερα προβληματικό στα:

• κριάρια,
• αρσενικά αρνιά πάχυνσης,
• και ευνουχισμένα αρσενικά.

Σε αυτά τα ζώα η υπερβολική πρόσληψη P και η λανθασμένη σχέση Ca:P αποτελούν σημαντικούς διατροφικούς παράγοντες κινδύνου για ουρολιθίαση.

Φώσφορος και ουρολιθίαση

Η ουρολιθίαση είναι μία από τις σημαντικότερες πρακτικές συνέπειες μιας κακής ισορροπίας Ca και P, ιδιαίτερα λόγω του κινδύνου ουρολιθίασης στα αρσενικά αρνιά πάχυνσης.

Όταν σχηματιστούν κρύσταλλοι ή λίθοι στο ουροποιητικό σύστημα μπορούν να προκαλέσουν μερική ή πλήρη απόφραξη της ουρήθρας.

Πιθανά σημεία περιλαμβάνουν:

• συχνές προσπάθειες ούρησης,
• πολύ μικρή ή καθόλου παραγωγή ούρων,
• ανησυχία,
• κλότσημα ή κοίταγμα της κοιλιάς,
• πόνο,
• διάταση της κοιλιάς σε προχωρημένες περιπτώσεις,
• και τελικά ρήξη της ουροδόχου κύστης ή της ουρήθρας.

Επείγον:

Αρσενικό πρόβατο που προσπαθεί επανειλημμένα να ουρήσει αλλά δεν αποβάλλει φυσιολογικά ούρα πρέπει να θεωρείται κτηνιατρικό επείγον.

Η πλήρης απόφραξη του ουροποιητικού μπορεί να γίνει θανατηφόρα.

Πώς μειώνεται ο κίνδυνος ουρολιθίασης;

Η πρόληψη βασίζεται σε ολόκληρο το σιτηρέσιο και όχι σε ένα μόνο συστατικό.

Σημαντικά μέτρα είναι:

• σωστή σχέση Ca:P,
• αποφυγή υπερβολικής χορήγησης δημητριακών,
• επαρκής πρόσληψη χονδροειδών ζωοτροφών,
• συνεχής πρόσβαση σε καθαρό νερό,
• επαρκής πρόσληψη αλατιού ώστε να υποστηρίζεται η κατανάλωση νερού,
• και σωστά ισορροπημένο mineral mix για πρόβατα.

Σε συγκεκριμένα σιτηρέσια μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται χλωριούχο αμμώνιο για την οξίνιση των ούρων και τη μείωση του κινδύνου ορισμένων τύπων λίθων.

Δεν πρέπει όμως να αντιμετωπίζεται ως γενική λύση για κάθε περίπτωση, επειδή διαφορετικοί τύποι ουρόλιθων έχουν διαφορετική σύσταση και διαφορετικούς διατροφικούς παράγοντες κινδύνου.

Τι προκαλεί η έλλειψη φωσφόρου;

Η χρόνια ανεπαρκής πρόσληψη φωσφόρου μπορεί να επηρεάσει:

• την ανάπτυξη,
• την όρεξη,
• την απόδοση,
• τη φυσιολογική ανάπτυξη του σκελετού,
• και τη γενική κατάσταση του ζώου.

Σε νεαρά αναπτυσσόμενα ζώα, σοβαρή ανεπάρκεια ή ανισορροπία P, Ca και βιταμίνης D μπορεί να προκαλέσει ραχίτιδα.

Στα ενήλικα ζώα, χρόνια διαταραχή της μεταλλοποίησης των οστών μπορεί να οδηγήσει σε οστεομαλακία.

Πιθανά συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

• μειωμένη ανάπτυξη,
• μειωμένη όρεξη,
• χωλότητα ή δυσκαμψία,
• προβλήματα στη φυσιολογική ανάπτυξη του σκελετού,
• και μεγαλύτερη ευαισθησία των οστών σε σοβαρές περιπτώσεις.

Μπορεί η έλλειψη φωσφόρου να προκαλέσει παράξενη όρεξη;

Σε χρόνια ανεπάρκεια φωσφόρου μπορεί να εμφανιστεί pica, δηλαδή τάση του ζώου να γλείφει ή να καταναλώνει μη φυσιολογικά υλικά.

Ωστόσο η pica δεν αποτελεί από μόνη της διάγνωση έλλειψης P. Μπορεί να σχετίζεται και με άλλες διατροφικές ή περιβαλλοντικές αιτίες.

Πού μπορεί να εμφανιστεί πραγματική έλλειψη;

Σε εντατικά σιτηρέσια με αρκετούς σπόρους και υποπροϊόντα δημητριακών η ανεπάρκεια P δεν είναι συνήθως το πρώτο πρόβλημα.

Αντίθετα, μπορεί να εμφανιστεί σε ζώα που βασίζονται για μεγάλο διάστημα σε:

• ώριμη και χαμηλής ποιότητας βοσκή,
• παλιό σανό χαμηλής θρεπτικής αξίας,
• βοσκοτόπους φτωχούς σε P,
• και σιτηρέσια χωρίς κατάλληλη πηγή φωσφόρου.

Η Merck αναφέρει ότι πρόβατα που διατρέφονται με ώριμες καλοκαιρινές ή χειμερινές χορτονομές χαμηλής ποιότητας μπορούν να εμφανίσουν έλλειψη P, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει συμμετοχή δημητριακών ή κατάλληλου mineral supplement.

Τι σχέση έχει η βιταμίνη D;

Η βιταμίνη D συμμετέχει στη ρύθμιση του μεταβολισμού τόσο του ασβεστίου όσο και του φωσφόρου.

Για αυτό η σωστή ανάπτυξη και μεταλλοποίηση των οστών δεν εξαρτάται μόνο από το πόσο Ca και P περιέχει το σιτηρέσιο.

Μια σοβαρή ανεπάρκεια βιταμίνης D μπορεί να επηρεάσει την αξιοποίηση των δύο στοιχείων και να οδηγήσει σε προβλήματα του σκελετού.

Επηρεάζουν άλλα μέταλλα την αξιοποίηση του φωσφόρου;

Η αξιοποίηση των μετάλλων δεν γίνεται απομονωμένα. Υπάρχουν πολλές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ανόργανων στοιχείων του σιτηρεσίου.

Δεν θα κρατούσαμε όμως ως γενικό κανόνα την παλιά διατύπωση ότι «πολύς σίδηρος και μαγνήσιο μειώνουν πάντα την απορρόφηση του φωσφόρου».

Στην πρακτική διατροφή των προβάτων, η σημαντικότερη σχέση που πρέπει να παρακολουθείται για τον P παραμένει η ισορροπία του με το Ca.

Πρέπει να χρησιμοποιούμε φωσφορικό διασβέστιο;

Το φωσφορικό διασβέστιο είναι μία κοινή ορυκτή πηγή που μπορεί να παρέχει τόσο Ca όσο και P.

Δεν σημαίνει όμως ότι χρειάζεται σε κάθε σιτηρέσιο.

Πριν χρησιμοποιηθεί πρέπει να γνωρίζουμε:

• πόσο P παρέχουν ήδη τα δημητριακά,
• πόσο Ca παρέχουν οι χονδροειδείς ζωοτροφές,
• ποια είναι η συνολική σχέση Ca:P,
• πόση ξηρά ουσία καταναλώνουν τα ζώα,
• και ποιες είναι οι πραγματικές απαιτήσεις της συγκεκριμένης κατηγορίας.

Υπάρχει κίνδυνος από υπερβολικό φώσφορο;

Ναι.

Η παλιά διατύπωση «τοξικότητα: δεν υπάρχει όριο» δεν πρέπει να χρησιμοποιείται.

Ακόμη και αν η κλασική οξεία τοξικότητα δεν αποτελεί το συνηθέστερο πρόβλημα, η χρόνια υπερβολική πρόσληψη P μπορεί να:

• διαταράξει την ισορροπία Ca:P,
• επηρεάσει τον μεταβολισμό των οστών,
• και αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο φωσφορικών ουρόλιθων στα αρσενικά.

Για αυτό ο στόχος δεν είναι να υπάρχει «όσο περισσότερο P γίνεται», αλλά να καλύπτονται οι ανάγκες μέσα σε ένα σωστά ισορροπημένο σιτηρέσιο.

Συχνά λάθη

• Να θεωρούμε ότι ο φώσφορος είναι ένζυμο.
• Να εξετάζουμε τον P χωρίς να ελέγχουμε το Ca.
• Να χρησιμοποιούμε μία απόλυτη σχέση Ca:P για όλα τα ζώα.
• Να θεωρούμε ότι τα πολλά δημητριακά σημαίνουν αυτομάτως καλύτερο σιτηρέσιο.
• Να αγνοούμε τον κίνδυνο ουρολιθίασης στα αρσενικά.
• Να προσθέτουμε φωσφορικό συμπλήρωμα χωρίς να γνωρίζουμε πόσο P παρέχει ήδη το σιτηρέσιο.
• Να θεωρούμε ότι «ο φώσφορος δεν έχει τοξικότητα» και επομένως δεν υπάρχει πρόβλημα υπερβολής.

Συχνές ερωτήσεις

Ποιες τροφές έχουν περισσότερο φώσφορο;

Οι σπόροι και οι καρποί δημητριακών καθώς και αρκετά υποπροϊόντα τους, όπως τα πίτυρα, είναι συνήθως καλές πηγές P. Οι πραγματικές συγκεντρώσεις όμως διαφέρουν ανά παρτίδα και πρέπει, όταν χρειάζεται ακρίβεια, να βασιζόμαστε σε ανάλυση ζωοτροφής.

Ποια είναι η σωστή σχέση Ca:P;

Σε πολλά σιτηρέσια χρησιμοποιείται ως πρακτικό εύρος περίπου 1,5:1 έως 2:1. Για αρσενικά ζώα με υψηλή συμμετοχή δημητριακών συχνά επιδιώκεται σχέση κοντά στο 2:1 ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος φωσφορικών ουρόλιθων.

Γιατί τα αρσενικά κινδυνεύουν περισσότερο από ουρολιθίαση;

Η ανατομία της ουρήθρας τους κάνει την απόφραξη από μικρούς λίθους ή κρυστάλλους πολύ πιο πιθανή και πολύ πιο επικίνδυνη σε σχέση με τα θηλυκά.

Χρειάζονται όλα τα πρόβατα συμπλήρωμα φωσφόρου;

Όχι. Η ανάγκη εξαρτάται από τις ζωοτροφές που καταναλώνουν. Σιτηρέσια με αρκετά δημητριακά μπορεί ήδη να παρέχουν σημαντικές ποσότητες P, ενώ ζώα που ζουν σε ώριμη, χαμηλής ποιότητας βοσκή μπορεί να χρειάζονται μεγαλύτερη προσοχή.

Η έλλειψη φωσφόρου προκαλεί πάντα προβλήματα στα οστά;

Όχι απαραίτητα ως πρώτο σύμπτωμα. Χρόνια ανεπάρκεια μπορεί αρχικά να εκδηλωθεί με μειωμένη όρεξη, χαμηλότερη ανάπτυξη ή γενική πτώση της απόδοσης και στη συνέχεια να επηρεάσει τον σκελετό.

Συμπέρασμα

Ο φώσφορος είναι απαραίτητος τόσο για τα οστά όσο και για τον ενεργειακό μεταβολισμό και τη φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού.

Για σωστή διατροφή πρέπει να γνωρίζουμε:

• πόσο P παρέχουν οι ζωοτροφές,
• πόσο Ca υπάρχει στο συνολικό σιτηρέσιο,
• ποια είναι η σχέση Ca:P,
• ποιο είναι το παραγωγικό στάδιο των ζώων,
• και αν υπάρχουν παράγοντες κινδύνου για ουρολιθίαση.

Κρατήστε αυτό:

Ο φώσφορος είναι απαραίτητος, αλλά περισσότερος δεν σημαίνει καλύτερος.

Ιδιαίτερα στα αρσενικά πρόβατα, ένα σιτηρέσιο πλούσιο σε δημητριακά και φώσφορο με κακή σχέση Ca:P μπορεί να μετατρέψει ένα διατροφικό λάθος σε σοβαρό πρόβλημα του ουροποιητικού.

Σημείωση: Οι αριθμητικές τιμές του άρθρου είναι ενδεικτικές και χρησιμοποιούνται για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Δεν αποτελούν εξατομικευμένη συνταγή σιτηρεσίου ή θεραπευτική οδηγία.

Read more »

Αλάτι στα πρόβατα: ανάγκες και έλλειψη

Το αλάτι αποτελεί μία από τις απλούστερες αλλά σημαντικότερες πηγές ανόργανων στοιχείων στη διατροφή των προβάτων. Το κοινό αλάτι είναι χλωριούχο νάτριο (NaCl) και παρέχει δύο απαραίτητα στοιχεία: νάτριο (Na) και χλώριο (Cl).

Το νάτριο συμμετέχει στη ρύθμιση των υγρών του σώματος, στη λειτουργία των νεύρων και των μυών και στη διατήρηση της φυσιολογικής ισορροπίας των ηλεκτρολυτών.

Σε αντίθεση με πολλά άλλα μέταλλα, οι περισσότερες φυτικές ζωοτροφές δεν παρέχουν πάντα αρκετό νάτριο. Για αυτό η παροχή αλατιού αποτελεί συνηθισμένη πρακτική στις εκτροφές προβάτων.

Κρατήστε από την αρχή:

Το αλάτι δεν είναι απλώς «για να τρώνε περισσότερο». Παρέχει νάτριο και χλώριο, δύο απαραίτητα στοιχεία για τη φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού.

Γιατί χρειάζονται αλάτι τα πρόβατα;

Το νάτριο και το χλώριο συμμετέχουν σε πολλές βασικές λειτουργίες.

Το νάτριο είναι σημαντικό για:

• τη ρύθμιση των υγρών του σώματος,
• την ισορροπία των ηλεκτρολυτών,
• τη μετάδοση νευρικών σημάτων,
• τη μυϊκή λειτουργία,
• τη μεταφορά θρεπτικών ουσιών μέσα και έξω από τα κύτταρα,
• και τη φυσιολογική πρόσληψη τροφής και νερού.

Το χλώριο συμμετέχει επίσης στη ρύθμιση των υγρών και αποτελεί συστατικό του υδροχλωρικού οξέος του στομάχου.

Πόσο αλάτι χρειάζεται ένα πρόβατο;

Δεν υπάρχει μία μοναδική ποσότητα που να ισχύει για όλα τα ζώα.

Οι ανάγκες επηρεάζονται από:

• το σωματικό βάρος,
• την ανάπτυξη,
• την εγκυμοσύνη,
• τη γαλακτοπαραγωγή,
• τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος,
• την πρόσληψη νερού,
• τη σύνθεση των ζωοτροφών,
• και την περιεκτικότητα του νερού σε άλατα.

Ενδεικτικό επίπεδο αλατιού:

0,2% έως 0,5% της ξηράς ουσίας του σιτηρεσίου

Η Merck αναφέρει ότι ένα ενήλικο πρόβατο μπορεί να καταναλώνει περίπου 9 g αλάτι την ημέρα, ενώ τα αρνιά περίπου τη μισή ποσότητα.

Ως προς το ίδιο το νάτριο, οι απαιτήσεις των προβάτων βρίσκονται περίπου στο:

0,09% έως 0,18% Na
στη βάση ξηράς ουσίας

Οι αριθμοί αυτοί αποτελούν γενικές τιμές αναφοράς και όχι σταθερή ημερήσια δόση για κάθε ζώο.

Πού βρίσκουν τα πρόβατα νάτριο;

Οι περισσότερες κοινές φυτικές ζωοτροφές περιέχουν σχετικά μικρές ποσότητες νατρίου.

Για αυτό η κύρια συμπληρωματική πηγή είναι συνήθως:

• κοινό αλάτι (NaCl),
• ιωδιούχο αλάτι,
• ή mineral mix για πρόβατα που περιέχει αλάτι μαζί με ιχνοστοιχεία.

Το αλάτι χρησιμοποιείται συχνά και ως «φορέας» άλλων ιχνοστοιχείων μέσα σε ένα ορυκτό μίγμα.

Αυτό έχει πρακτική σημασία, επειδή τα πρόβατα έχουν ισχυρή φυσιολογική ανάγκη για νάτριο και έτσι καταναλώνουν το mineral mix μαζί με το αλάτι.

Ελεύθερη πρόσβαση ή μέσα στο σιτηρέσιο;

Το αλάτι μπορεί να παρέχεται:

• μέσα στο συνολικό σιτηρέσιο,
• μέσα σε mineral mix,
• ή ελεύθερης πρόσβασης.

Η Merck αναφέρει ότι στις περισσότερες συνθήκες τα πρόβατα μπορούν να έχουν ελεύθερη πρόσβαση σε αλάτι.

Στα μικρά κοπάδια προτιμώνται συχνά τα χύμα mineral mixes έναντι των σκληρών blocks, επειδή η κατανάλωση μπορεί να είναι πιο σταθερή.

Πρακτικό σημείο:

Αν υπάρχει ξεχωριστή πηγή καθαρού αλατιού δίπλα σε ένα mineral mix που περιέχει επίσης αλάτι, τα ζώα μπορεί να καταναλώνουν λιγότερο από το mineral mix και επομένως λιγότερα από τα υπόλοιπα ιχνοστοιχεία του.

Πώς φαίνεται η έλλειψη αλατιού;

Η χρόνια ανεπαρκής πρόσληψη νατρίου μπορεί να προκαλέσει:

• μειωμένη όρεξη,
• χαμηλότερη πρόσληψη τροφής,
• μειωμένη ανάπτυξη,
• πτώση της παραγωγικής απόδοσης,
• και μη φυσιολογική συμπεριφορά αναζήτησης αλατιού.

Τα ζώα μπορεί να αρχίσουν να:

• γλείφουν ξύλα,
• γλείφουν χώμα ή επιφάνειες,
• μασούν διάφορα αντικείμενα,
• ή αναζητούν επίμονα πηγές αλατιού.

Αυτή η συμπεριφορά δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη ότι υπάρχει έλλειψη νατρίου, αλλά είναι ένα σημάδι που αξίζει να διερευνηθεί.

Το αλάτι αυξάνει την όρεξη;

Η επαρκής πρόσληψη νατρίου βοηθά στη φυσιολογική πρόσληψη τροφής και νερού.

Σε ζώα που έχουν πραγματική έλλειψη, η διόρθωση της πρόσληψης αλατιού μπορεί να βελτιώσει την όρεξη και τη συνολική κατανάλωση τροφής.

Δεν είναι όμως σωστό να χρησιμοποιούμε το αλάτι απλώς ως «διεγερτικό όρεξης» σε ζώα που ήδη λαμβάνουν επαρκές Na.

Τι σχέση έχει το αλάτι με το νερό;

Το νάτριο και η πρόσληψη νερού είναι στενά συνδεδεμένα.

Η αύξηση της πρόσληψης αλατιού συνήθως αυξάνει και την ανάγκη για νερό.

Απαραίτητος κανόνας:

Όταν τα πρόβατα έχουν πρόσβαση σε αλάτι ή mineral mix, πρέπει να έχουν συνεχή πρόσβαση σε καθαρό νερό.

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο σημαντική σε υψηλές θερμοκρασίες, σε γαλακτοπαραγωγή ή όταν τα ζώα καταναλώνουν ξηρές ζωοτροφές.

Αλάτι και ουρολιθίαση

Η αυξημένη πρόσληψη νερού βοηθά στη δημιουργία περισσότερο αραιών ούρων.

Αυτό έχει πρακτική σημασία στα αρσενικά πρόβατα που κινδυνεύουν από ουρολιθίαση.

Η επαρκής πρόσληψη αλατιού μπορεί να συμβάλει στην αύξηση της κατανάλωσης νερού και επομένως στη μείωση της συγκέντρωσης των ούρων.

Όμως το αλάτι δεν αποτελεί από μόνο του πρόληψη της ουρολιθίασης. Πρέπει ταυτόχρονα να υπάρχει:

• σωστή σχέση Ca:P,
• σωστός περιορισμός των δημητριακών,
• επαρκής χονδροειδής τροφή,
• και συνεχής πρόσβαση σε καθαρό νερό.

Μπορούν τα πρόβατα να πάρουν υπερβολικό αλάτι;

Ναι. Το γεγονός ότι τα πρόβατα χρειάζονται αλάτι δεν σημαίνει ότι απεριόριστες ποσότητες είναι πάντα ασφαλείς.

Σε φυσιολογικές συνθήκες, όταν υπάρχει συνεχής πρόσβαση σε καθαρό νερό, τα πρόβατα μπορούν συνήθως να ρυθμίζουν αρκετά καλά την πρόσληψη αλατιού.

Ο κίνδυνος αυξάνεται όταν:

• η τροφή ή το νερό περιέχουν ήδη μεγάλες ποσότητες αλάτων,
• δεν υπάρχει επαρκές νερό,
• τα ζώα στερηθούν νερό και στη συνέχεια αποκτήσουν ξαφνικά πρόσβαση σε πολύ αλάτι,
• ή γίνει λάθος στη σύνθεση του σιτηρεσίου.

Γιατί πρέπει να ελέγχουμε και το νερό;

Το πόσιμο νερό μπορεί να αποτελεί σημαντική πηγή νατρίου και άλλων αλάτων.

Σε περιοχές με νερό υψηλής αλατότητας, η συνολική πρόσληψη αλατιού δεν προέρχεται μόνο από την τροφή και το mineral mix.

Για αυτό, όταν υπάρχουν προβλήματα κατανάλωσης νερού, διάρροιας, μειωμένης απόδοσης ή υποψία υψηλής αλατότητας, η ανάλυση νερού μπορεί να είναι εξίσου σημαντική με την ανάλυση ζωοτροφών.

Χρειάζεται αλάτι ακόμη και όταν δίνουμε mineral mix;

Εξαρτάται από τη σύνθεση του προϊόντος.

Πολλά mineral mixes για πρόβατα περιέχουν ήδη σημαντική ποσότητα αλατιού και χρησιμοποιούν το NaCl για να ρυθμίζουν την κατανάλωση του μίγματος.

Αν το mineral mix παρέχει ήδη επαρκές NaCl, η ταυτόχρονη παροχή ξεχωριστού αλατιού μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο τα ζώα καταναλώνουν το μίγμα.

Για αυτό ελέγχουμε πάντα:

• την ετικέτα του mineral mix,
• τη συνιστώμενη ημερήσια κατανάλωση,
• την πραγματική κατανάλωση από το κοπάδι,
• και τις υπόλοιπες πηγές Na στο σιτηρέσιο και στο νερό.

Μίγμα ειδικά για πρόβατα

Προσοχή:

Δεν χρησιμοποιούμε αυθαίρετα mineral mix βοοειδών ή αιγών στα πρόβατα.

Τα πρόβατα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στην υπερβολική πρόσληψη χαλκού και η σύνθεση ενός προϊόντος άλλου είδους μπορεί να μην είναι ασφαλής.

Συχνά λάθη

• Να θεωρούμε ότι το αλάτι είναι απλώς ένα «ενισχυτικό όρεξης».
• Να δίνουμε mineral mix χωρίς να ελέγχουμε αν περιέχει ήδη αρκετό NaCl.
• Να τοποθετούμε ξεχωριστό αλάτι δίπλα στο mineral mix και να μην παρακολουθούμε την κατανάλωση.
• Να αυξάνουμε το αλάτι χωρίς επαρκή πρόσβαση σε νερό.
• Να αγνοούμε την περιεκτικότητα του πόσιμου νερού σε άλατα.
• Να θεωρούμε κάθε γλείψιμο αντικειμένων ως απόδειξη έλλειψης νατρίου.
• Να χρησιμοποιούμε mineral mix άλλου ζωικού είδους στα πρόβατα.

Συχνές ερωτήσεις

Πρέπει τα πρόβατα να έχουν πάντα πρόσβαση σε αλάτι;

Στις περισσότερες συνθήκες χρειάζονται συνεχή κάλυψη των αναγκών τους σε Na και Cl και το αλάτι συχνά παρέχεται ελεύθερης πρόσβασης ή μέσα σε κατάλληλο mineral mix.

Πόσο αλάτι τρώει ένα πρόβατο;

Ως γενική ένδειξη, ένα ενήλικο πρόβατο μπορεί να καταναλώνει περίπου 9 g την ημέρα, αλλά η πραγματική κατανάλωση μεταβάλλεται ανάλογα με το σιτηρέσιο, το νερό, τη θερμοκρασία και το παραγωγικό στάδιο.

Είναι καλύτερο το block ή το χύμα mineral mix;

Σύμφωνα με τη Merck, τα χύμα μίγματα αλατιού και ιχνοστοιχείων συχνά προτιμώνται από τα blocks, επειδή τα ζώα μπορούν να προσλαμβάνουν ευκολότερα την απαιτούμενη ποσότητα.

Το αλάτι βοηθά στην πρόληψη των ουρόλιθων;

Μπορεί να βοηθήσει έμμεσα επειδή αυξάνει την κατανάλωση νερού και συμβάλλει σε πιο αραιά ούρα. Δεν αντικαθιστά όμως τη σωστή σχέση Ca:P και την ισορροπημένη διατροφή.

Γιατί ένα πρόβατο γλείφει τοίχους ή ξύλα;

Μπορεί να αναζητά αλάτι ή άλλα στοιχεία, αλλά η συμπεριφορά αυτή δεν αρκεί για διάγνωση. Πρέπει να εξεταστεί το συνολικό σιτηρέσιο, το mineral mix και η κατάσταση του ζώου.

Συμπέρασμα

Το αλάτι είναι μία απλή αλλά βασική συνιστώσα της διατροφής των προβάτων.

Για σωστή χρήση πρέπει να γνωρίζουμε:

• πόσο Na παρέχει ήδη το σιτηρέσιο,
• τι περιέχει το mineral mix,
• πόσο καταναλώνουν πραγματικά τα ζώα,
• τι άλατα περιέχει το νερό,
• και αν υπάρχει συνεχής πρόσβαση σε καθαρό νερό.

Κρατήστε αυτό:

Το αλάτι είναι απαραίτητο, αλλά η σωστή διαχείρισή του δεν είναι απλώς «βάζω ένα block στο μαντρί».

Πρέπει να εξετάζουμε μαζί το NaCl, το mineral mix, την κατανάλωση και κυρίως την πρόσβαση των προβάτων σε καθαρό νερό.

Σημείωση: Οι αριθμητικές τιμές του άρθρου είναι ενδεικτικές και χρησιμοποιούνται για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Δεν αποτελούν εξατομικευμένη συνταγή σιτηρεσίου.

Read more »