Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εκτροφή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εκτροφή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 4 Απριλίου 2023

Ανάγκες των προβάτων σε θρεπτικά συστατικά

Η σωστή διατροφή των προβάτων δεν είναι ένα σταθερό σιτηρέσιο που δίνεται όλο τον χρόνο. Οι ανάγκες μιας προβατίνας αλλάζουν σημαντικά ανάλογα με το σωματικό βάρος, τη σωματική κατάσταση, την ποιότητα των διαθέσιμων ζωοτροφών και κυρίως το παραγωγικό στάδιο στο οποίο βρίσκεται. Άλλες ανάγκες έχει ένα ζώο σε συντήρηση, άλλες μια προβατίνα στις τελευταίες εβδομάδες της κύησης και εντελώς διαφορετικές μια προβατίνα που παράγει μεγάλη ποσότητα γάλακτος.

Ο στόχος επομένως δεν είναι να βρούμε μία «μαγική συνταγή», αλλά να κατανοήσουμε τι χρειάζεται το ζώο σε κάθε περίοδο και να προσαρμόζουμε ανάλογα το σιτηρέσιο.

Με μία φράση: η σωστή διατροφή προβάτων βασίζεται σε καλής ποιότητας χονδροειδείς ζωοτροφές, επαρκές νερό, σωστή ποσότητα ενέργειας και πρωτεΐνης, ισορροπημένα ανόργανα στοιχεία και προσαρμογή του σιτηρεσίου στο βάρος, στην παραγωγή και στο παραγωγικό στάδιο.
Διατροφή προβάτων σε εκτροφή

Τι πρέπει να τρώνε τα πρόβατα;

Το πρόβατο είναι μηρυκαστικό. Η μεγάλη κοιλία του φιλοξενεί έναν πολύπλοκο πληθυσμό μικροοργανισμών που αξιοποιούν τις φυτικές ίνες και μετατρέπουν τροφές που ο άνθρωπος δεν μπορεί να αξιοποιήσει σε ενέργεια και θρεπτικά συστατικά.

Για τον λόγο αυτό, η βάση της διατροφής πρέπει να είναι οι χονδροειδείς ζωοτροφές: βοσκή, σανός, μηδική, ενσίρωμα ή άλλες κατάλληλες ινώδεις τροφές. Το MSD Veterinary Manual τονίζει ότι το καλής ποιότητας χονδροειδές πρέπει να αποτελεί τη βάση του διατροφικού προγράμματος των προβάτων.

Τα δημητριακά και τα συμπυκνώματα δεν είναι «κακές» τροφές. Είναι πολύτιμα όταν οι απαιτήσεις αυξάνονται, αλλά χρησιμοποιούνται για να συμπληρώσουν το χονδροειδές και όχι για να καλύψουν την κακή ποιότητά του.

Κατηγορία Παραδείγματα Κύριος ρόλος
Χονδροειδείς Βοσκή, μηδική, σανός, ενσίρωμα, άχυρο Ίνες, μηρυκασμός, λειτουργία μεγάλης κοιλίας
Δημητριακά Καλαμπόκι, κριθάρι, σιτάρι, βρώμη Κυρίως ενέργεια
Πρωτεϊνούχες Σογιάλευρο, ηλιάλευρο, ψυχανθή Συμπλήρωση πρωτεΐνης
Υποπροϊόντα Πίτυρα, πούλπα τεύτλων κ.ά. Ενέργεια, ίνες ή πρωτεΐνη ανάλογα με το προϊόν
Ανόργανα στοιχεία Αλάτι, ειδικό mineral premix προβάτων Ca, P, Mg και ιχνοστοιχεία
Νερό Καθαρό, διαθέσιμο συνεχώς Πέψη, θερμορρύθμιση, γάλα, μεταβολισμός

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να μάθουμε: ξηρά ουσία

Όταν συγκρίνουμε ζωοτροφές, τα κιλά από μόνα τους μπορεί να είναι παραπλανητικά. Ένα κιλό ενσίρωμα περιέχει πολύ περισσότερο νερό από ένα κιλό σανό ή ένα κιλό καλαμπόκι. Για αυτό οι σοβαροί υπολογισμοί γίνονται στη ξηρά ουσία (Dry Matter – DM).

Για παράδειγμα, δύο ζωοτροφές που δίνονται σε ίδια ποσότητα «όπως είναι» μπορεί να προσφέρουν τελείως διαφορετική πραγματική ποσότητα θρεπτικών συστατικών.

Πρακτικός κανόνας: αν έχουμε εργαστηριακή ανάλυση των δικών μας ζωοτροφών, η τιμή DM της ανάλυσης είναι πολύ πιο χρήσιμη από έναν γενικό μέσο όρο από πίνακα.

Το MSD αναφέρει ότι ένα ενήλικο πρόβατο σε μέτριες συνθήκες μπορεί κατά μέσο όρο να καταναλώνει περίπου 1,8–2,0% του σωματικού βάρους του σε ξηρά ουσία. Η πρόσληψη όμως μπορεί να αυξηθεί σε γαλουχία, ανάπτυξη και άλλες περιόδους υψηλών απαιτήσεων.

Η πραγματική πρόσληψη επηρεάζεται επίσης από:

  • την ποιότητα και ωριμότητα του χονδροειδούς,
  • το NDF,
  • τη γευστικότητα,
  • τη διαθεσιμότητα τροφής,
  • τη θερμοκρασία,
  • τη σωματική κατάσταση,
  • την υγεία του ζώου,
  • την παραγωγή γάλακτος.
Διατροφή προβάτων ανά παραγωγικό στάδιο

Διατροφή προβάτων ανά παραγωγικό στάδιο

Η μεγάλη παγίδα στη διατροφή είναι να θεωρούμε ότι ένα σιτηρέσιο είναι κατάλληλο επειδή «τα ζώα φαίνονται καλά». Το ίδιο ζώο μπορεί να χρειάζεται πολύ διαφορετικό επίπεδο ενέργειας και πρωτεΐνης μέσα σε λίγους μήνες.

Παραγωγικό στάδιο Κύριος στόχος Διατροφική προτεραιότητα
Συντήρηση Διατήρηση βάρους και υγείας Καλό χονδροειδές, νερό, μέταλλα
Πριν τις οχείες Κατάλληλη σωματική κατάσταση και αναπαραγωγή Έλεγχος BCS και, όπου χρειάζεται, flushing
Πρώιμη κύηση Σταθερή κατάσταση Αποφυγή απότομων αλλαγών και υπερσίτισης
Τελευταία κύηση Ανάπτυξη εμβρύων και προετοιμασία για τοκετό Πυκνότερη ενέργεια και πρωτεΐνη, καλή ποιότητα τροφής
Πρώιμη γαλουχία Υψηλή παραγωγή γάλακτος Ενέργεια, πρωτεΐνη, πρόσληψη DM, νερό
Μέση γαλουχία Διατήρηση παραγωγής χωρίς υπερβολικό κόστος Προσαρμογή σιτηρεσίου στην πραγματική παραγωγή
Όψιμη γαλουχία Σταδιακή μείωση παραγωγής και αποκατάσταση BCS Αποφυγή άσκοπης υπερσίτισης
Ανάπτυξη αρνιών Υγιής ανάπτυξη μεγάλης κοιλίας και αύξηση βάρους Πρωτόγαλα, γάλα, starter, ασφαλής μετάβαση

1. Διατροφή σε συντήρηση

Σε περίοδο χαμηλών απαιτήσεων, μια ενήλικη προβατίνα που δεν εγκυμονεί προχωρημένα και δεν παράγει σημαντική ποσότητα γάλακτος μπορεί συχνά να καλύψει μεγάλο μέρος των αναγκών της από καλής ποιότητας βοσκή ή σανό.

Το MSD αναφέρει ως γενική ένδειξη για συντήρηση περίπου 7–9% ακατέργαστη πρωτεΐνη και περίπου 50% TDN, αλλά αυτές οι τιμές δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως «συνταγή». Η ποιότητα της τροφής και η πραγματική πρόσληψη είναι καθοριστικές.

Η περίοδος συντήρησης είναι επίσης καλή στιγμή για να διορθώσουμε σταδιακά μια ανεπιθύμητη σωματική κατάσταση πριν από την επόμενη αναπαραγωγική περίοδο.

2. Πριν από την αναπαραγωγή – flushing

Το λεγόμενο flushing είναι η ελεγχόμενη βελτίωση της διατροφής πριν και γύρω από την περίοδο των οχειών σε προβατίνες που μπορούν να ωφεληθούν από αυτή.

Δεν σημαίνει ότι όλες οι προβατίνες πρέπει να πάρουν μεγάλες ποσότητες δημητριακών. Η απόφαση εξαρτάται κυρίως από τη σωματική κατάσταση, την ποιότητα της βοσκής και το παραγωγικό σύστημα.

Προσοχή: μια ήδη παχιά προβατίνα δεν χρειάζεται απαραίτητα πρόσθετη ενέργεια μόνο και μόνο επειδή πλησιάζει η περίοδος αναπαραγωγής.

3. Διατροφή κατά την κύηση

Πρώτο και μέσο στάδιο κύησης

Κατά τους πρώτους μήνες, η ανάπτυξη των εμβρύων είναι σχετικά μικρότερη. Ο κύριος στόχος είναι να διατηρηθεί η προβατίνα σε κατάλληλη σωματική κατάσταση, χωρίς μεγάλες απώλειες αλλά και χωρίς υπερβολική πάχυνση.

Οι τελευταίες 6 εβδομάδες είναι διαφορετικές

Το μεγαλύτερο μέρος της εμβρυϊκής ανάπτυξης γίνεται προς το τέλος της κύησης. Ταυτόχρονα τα έμβρυα καταλαμβάνουν περισσότερο χώρο στην κοιλιακή κοιλότητα, γεγονός που μπορεί να περιορίσει την ποσότητα τροφής που μπορεί να καταναλώσει η προβατίνα.

Έτσι δημιουργείται μια δύσκολη κατάσταση: οι ανάγκες ανεβαίνουν την ίδια στιγμή που η δυνατότητα πρόσληψης μπορεί να μειώνεται.

Για αυτό η ποιότητα του χονδροειδούς γίνεται πολύ σημαντική. Σε προβατίνες που τρέφονται με μέτριας ποιότητας χονδροειδείς ζωοτροφές μπορεί να χρειαστεί συμπλήρωμα ενέργειας και πρωτεΐνης.

Η Teagasc αναφέρει ότι η ποσότητα συμπυκνώματος πριν τον τοκετό εξαρτάται σημαντικά από:

  • την ποιότητα της χονδροειδούς ζωοτροφής,
  • τον αριθμό των εμβρύων.

Προβατίνες με δίδυμα ή τρίδυμα έχουν σημαντικά μεγαλύτερες ανάγκες από προβατίνες με μονό αρνί.

Τοξιναιμία εγκυμοσύνης: ανεπαρκής ενεργειακή πρόσληψη στο τέλος της κύησης, ιδιαίτερα σε προβατίνες με πολλά έμβρυα ή υπερβολική/χαμηλή σωματική κατάσταση, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρό μεταβολικό πρόβλημα. Μειωμένη όρεξη, απομόνωση, αδυναμία ή νευρολογικά συμπτώματα απαιτούν άμεση κτηνιατρική εκτίμηση.

4. Διατροφή γαλακτοπαραγωγών προβατίνων

Η γαλουχία είναι από τις πιο απαιτητικές περιόδους του παραγωγικού κύκλου. Η ενέργεια που απαιτείται για την παραγωγή γάλακτος μπορεί να είναι πολλαπλάσια της απλής απαίτησης συντήρησης.

Οι ανάγκες δεν καθορίζονται μόνο από τα λίτρα γάλακτος αλλά και από:

  • το σωματικό βάρος,
  • τη σύσταση του γάλακτος,
  • το στάδιο γαλουχίας,
  • την πρόσληψη ξηράς ουσίας,
  • το BCS,
  • τη δραστηριότητα/βόσκηση,
  • την ποιότητα των διαθέσιμων ζωοτροφών.

Για υψηλότερη γαλακτοπαραγωγή συχνά απαιτείται η χρήση συμπυκνωμένων ζωοτροφών, επειδή μόνο με μέτριας ποιότητας χονδροειδές μπορεί να μην είναι δυνατό να προσφερθεί αρκετή ενέργεια χωρίς να αυξηθεί υπερβολικά ο όγκος του σιτηρεσίου.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όσο περισσότερο καλαμπόκι ή κριθάρι δώσουμε τόσο περισσότερο γάλα θα πάρουμε. Η υπερβολική ποσότητα αμύλου μπορεί να μειώσει το pH της μεγάλης κοιλίας, να περιορίσει τον μηρυκασμό, να αυξήσει τον κίνδυνο οξέωσης και τελικά να επιδεινώσει την παραγωγική απόδοση.

Για τον έλεγχο ενός πραγματικού σιτηρεσίου, ο παραγωγός πρέπει να γνωρίζει τουλάχιστον την ποσότητα κάθε ζωοτροφής και, ιδανικά, τη DM, CP, NDF, ενέργεια, Ca και P.

Ελέγξτε το δικό σας σιτηρέσιο:
Υπολογιστής & Έλεγχος Σιτηρεσίου Προβάτων

5. Διατροφή αρνιών

Πρωτόγαλα

Το πρώτο σιτηρέσιο του αρνιού είναι το πρωτόγαλα. Δεν είναι απλώς «γάλα με περισσότερη πρωτεΐνη». Παρέχει ενέργεια, θρεπτικά συστατικά και, κυρίως, μητρικά αντισώματα.

Η Teagasc τονίζει ότι η απορρόφηση αντισωμάτων μειώνεται γρήγορα μετά τη γέννηση. Για αυτό το πρωτόγαλα πρέπει να δοθεί όσο το δυνατόν νωρίτερα, με στόχο επαρκή συνολική πρόσληψη μέσα στο πρώτο 24ωρο.

Ως πρακτικό σημείο αναφοράς, η Teagasc χρησιμοποιεί περίπου 50 ml πρωτογάλακτος ανά kg σωματικού βάρους ανά γεύμα στις πρώτες ώρες και συνολικά περίπου 200 ml/kg μέσα στο πρώτο 24ωρο.

Μετά το πρωτόγαλα

Το αρνί αρχίζει σταδιακά να μεταβαίνει από τη λειτουργία ενός νεογέννητου που εξαρτάται από το γάλα σε λειτουργικό μηρυκαστικό. Για να γίνει αυτό χρειάζεται πρόσβαση σε καθαρό νερό και κατάλληλη στερεά τροφή.

Απογαλακτισμός

Ο απογαλακτισμός δεν πρέπει να αποφασίζεται μόνο από την ηλικία. Σημασία έχει το βάρος, η ανάπτυξη, η υγεία και κυρίως αν το αρνί καταναλώνει σταθερά επαρκή ποσότητα στερεάς τροφής.

Σε συστήματα που βασίζονται στη βοσκή, η Teagasc χρησιμοποιεί περίπου τις 14 εβδομάδες ως γενικό σημείο αναφοράς, αλλά το κατάλληλο χρονικό σημείο διαφέρει ανάλογα με το σύστημα εκτροφής και τον στόχο παραγωγής.

6. Χονδροειδείς ζωοτροφές: η βάση του σιτηρεσίου

Η ποσότητα της χονδροειδούς ζωοτροφής δεν είναι το μόνο που μας ενδιαφέρει. Η ποιότητά της μπορεί να αλλάξει ολόκληρο το σιτηρέσιο.

Ένας καλός σανός ή μια καλή μηδική μπορεί να προσφέρει σημαντική ποσότητα ενέργειας, πρωτεΐνης και μετάλλων. Αντίθετα, ένα πολύ ώριμο χονδροειδές με υψηλό NDF μπορεί να γεμίσει τη μεγάλη κοιλία πριν το ζώο καταφέρει να καταναλώσει αρκετή ενέργεια.

Σύμφωνα με το MSD, τα πρόβατα καταναλώνουν συχνά περίπου 1,2% του σωματικού τους βάρους σε NDF ημερησίως, γι' αυτό η υψηλή συγκέντρωση NDF μπορεί να περιορίσει τη συνολική πρόσληψη.

7. Δημητριακά και συμπυκνώματα

Καλαμπόκι, κριθάρι, σιτάρι και άλλοι καρποί είναι κυρίως πηγές ενέργειας. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι σε περιόδους υψηλών απαιτήσεων, αλλά έχουν μεγαλύτερη συγκέντρωση αμύλου και χρειάζονται προσοχή.

Ο κίνδυνος δεν εξαρτάται μόνο από την ημερήσια ποσότητα. Εξαρτάται επίσης από:

  • πόσο γρήγορα αυξήθηκε η ποσότητα,
  • πόσα γεύματα δίνονται,
  • πόσο χονδροειδές υπάρχει,
  • το μέγεθος άλεσης,
  • την περιεκτικότητα του συνολικού σιτηρεσίου σε άμυλο,
  • τη συμπεριφορά επιλογής τροφής από τα ζώα.
Δεν υπάρχει ασφαλής καθολική απάντηση στο «πόσο καλαμπόκι να δώσω». Η σωστή ποσότητα εξαρτάται από το υπόλοιπο σιτηρέσιο και όχι μόνο από το ίδιο το καλαμπόκι.

8. Πρωτεΐνη στη διατροφή των προβάτων

Η ακατέργαστη πρωτεΐνη (CP) είναι ένας χρήσιμος δείκτης, αλλά δεν μας λέει από μόνη της ολόκληρη την ιστορία.

Στο μηρυκαστικό μέρος της πρωτεΐνης αποδομείται στη μεγάλη κοιλία και χρησιμοποιείται από τους μικροοργανισμούς. Άλλο μέρος περνά στο έντερο. Επομένως, δύο ζωοτροφές με την ίδια CP δεν είναι απαραίτητα διατροφικά ισοδύναμες.

Για αυτό η φράση «το σιτηρέσιο έχει 16% πρωτεΐνη άρα είναι τέλειο» είναι υπεραπλούστευση.

Το MSD χρησιμοποιεί ως γενικό εύρος έως περίπου 16% CP για προβατίνες υψηλών απαιτήσεων, αλλά η πραγματική ανάγκη εξαρτάται από το παραγωγικό επίπεδο και τη σύνθεση του συνολικού σιτηρεσίου.

9. Μέταλλα και ιχνοστοιχεία

Τα βασικά μακροστοιχεία περιλαμβάνουν:

  • ασβέστιο (Ca),
  • φώσφορο (P),
  • μαγνήσιο (Mg),
  • νάτριο (Na),
  • κάλιο (K).

Παράλληλα απαιτούνται μικρότερες ποσότητες ιχνοστοιχείων όπως σελήνιο, ψευδάργυρος, κοβάλτιο και χαλκός.

Προσοχή στον χαλκό: τα πρόβατα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στην τοξικότητα χαλκού. Δεν χρησιμοποιούμε αυθαίρετα mineral premix που έχει σχεδιαστεί για βοοειδή ή άλλα είδη. Χρησιμοποιούμε προϊόν κατάλληλο για πρόβατα και ακολουθούμε την ετικέτα και τις οδηγίες ειδικού.

Το MSD αναφέρει ως συχνό πρακτικό στόχο περίπου 2:1 για τον λόγο ασβεστίου προς φώσφορο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάθε σιτηρέσιο πρέπει να διορθώνεται μηχανικά μόνο από αυτόν τον λόγο. Πρέπει να εξετάζονται και οι πραγματικές ποσότητες Ca και P.

10. Το νερό είναι θρεπτικό συστατικό

Το νερό είναι ίσως το πιο υποτιμημένο στοιχείο της διατροφής. Η κατανάλωση επηρεάζεται από:

  • τη θερμοκρασία περιβάλλοντος,
  • την παραγωγή γάλακτος,
  • την περιεκτικότητα των ζωοτροφών σε νερό,
  • το αλάτι και τα ανόργανα στοιχεία,
  • τη δραστηριότητα,
  • την κύηση.

Το MSD αναφέρει ότι ένα πρόβατο 50 kg μπορεί σε συνθήκες συντήρησης να καταναλώνει περίπου 2–4 gallons νερού ημερησίως, δηλαδή ένα πολύ ευρύ εύρος, και η κατανάλωση μπορεί να μεταβάλλεται σημαντικά ανάλογα με την κατάσταση του ζώου και το περιβάλλον.

Για τον παραγωγό η πρακτική οδηγία είναι απλούστερη: καθαρό και φρέσκο νερό πρέπει να είναι συνεχώς διαθέσιμο.

7 βασικοί κανόνες σωστής διατροφής προβάτων

11. BCS: το ζώο μάς λέει αν το σιτηρέσιο δουλεύει

Οι υπολογισμοί είναι απαραίτητοι, αλλά κανένα πρόγραμμα δεν αντικαθιστά την παρατήρηση του κοπαδιού. Το Body Condition Score (BCS) επιτρέπει στον παραγωγό να παρακολουθεί αν τα ζώα χάνουν ή συσσωρεύουν υπερβολικό σωματικό απόθεμα.

Ένα σιτηρέσιο μπορεί θεωρητικά να φαίνεται σωστό, αλλά αν οι προβατίνες χάνουν σταθερά BCS, η πραγματική ενεργειακή ισορροπία είναι αρνητική.

12. Πώς αλλάζουμε σωστά το σιτηρέσιο

Οι μικροοργανισμοί της μεγάλης κοιλίας χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν. Για αυτό οι αλλαγές, ιδιαίτερα όταν αυξάνεται το άμυλο και τα συμπυκνώματα, πρέπει να γίνονται σταδιακά.

Η απότομη μετάβαση από χονδροειδές σε μεγάλη ποσότητα καρπού μπορεί να προκαλέσει έντονη ζύμωση, πτώση του pH και οξέωση.

Η μετάβαση πρέπει να σχεδιάζεται σε ημέρες και όχι σε ένα μόνο γεύμα.

13. Τα συχνότερα λάθη στη διατροφή προβάτων

Λάθος Γιατί είναι πρόβλημα
Ίδιο σιτηρέσιο όλο τον χρόνο Οι ανάγκες αλλάζουν δραματικά ανά παραγωγικό στάδιο.
Υπερβολικός καρπός για περισσότερο γάλα Αυξάνεται ο κίνδυνος διαταραχής της μεγάλης κοιλίας και οξέωσης.
Αξιολόγηση τροφής μόνο από τα κιλά Αγνοείται η ξηρά ουσία και η πραγματική συγκέντρωση θρεπτικών.
Άγνωστη ποιότητα μηδικής ή σανού Η πραγματική θρεπτική αξία μπορεί να διαφέρει πολύ από έναν μέσο πίνακα.
Πολύ γρήγορες αλλαγές Η μικροχλωρίδα της μεγάλης κοιλίας δεν προλαβαίνει να προσαρμοστεί.
Αδιαφορία για το BCS Χάνουμε την καλύτερη πρακτική ένδειξη του ενεργειακού ισοζυγίου σε βάθος χρόνου.
Mineral premix άλλου ζωικού είδους Υπάρχει κίνδυνος ακατάλληλης περιεκτικότητας, ιδιαίτερα σε χαλκό.
Περιορισμένη πρόσβαση σε νερό Μπορεί να μειωθούν η πρόσληψη τροφής και η γαλακτοπαραγωγή.

14. Οι 7 βασικοί κανόνες

  1. Ξεκινάμε από το χονδροειδές.
  2. Γνωρίζουμε όσο γίνεται την πραγματική ανάλυση των ζωοτροφών.
  3. Προσαρμόζουμε το σιτηρέσιο στο παραγωγικό στάδιο.
  4. Δεν αυξάνουμε απότομα τον καρπό.
  5. Παρέχουμε συνεχώς καθαρό νερό.
  6. Χρησιμοποιούμε ανόργανα στοιχεία κατάλληλα για πρόβατα.
  7. Παρακολουθούμε BCS, γάλα, όρεξη, κόπρανα και μηρυκασμό.

Συχνές ερωτήσεις

Πόση τροφή χρειάζεται ένα πρόβατο την ημέρα;

Δεν υπάρχει μία ποσότητα για όλα τα πρόβατα. Η πρόσληψη εξαρτάται από βάρος, παραγωγή, ποιότητα τροφής και παραγωγικό στάδιο. Σε συνθήκες συντήρησης αναφέρονται συχνά επίπεδα περίπου 1,8–2,0% του σωματικού βάρους σε ξηρά ουσία, αλλά η πρόσληψη μπορεί να είναι σημαντικά μεγαλύτερη σε γαλουχία.

Πόσο καλαμπόκι μπορεί να φάει ένα πρόβατο;

Δεν πρέπει να ορίζεται ασφαλής ποσότητα μόνο από το καλαμπόκι. Πρέπει να εξεταστεί το συνολικό άμυλο, η ποσότητα χονδροειδούς, ο αριθμός γευμάτων και το επίπεδο προσαρμογής.

Η μηδική είναι καλή για τα πρόβατα;

Ναι, μπορεί να είναι εξαιρετική χονδροειδής ζωοτροφή με σημαντική περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη και ασβέστιο. Η θρεπτική της αξία όμως διαφέρει σημαντικά με την ποιότητα, την ωριμότητα και τις συνθήκες συγκομιδής.

Χρειάζονται όλα τα πρόβατα συμπύκνωμα;

Όχι. Ένα ζώο χαμηλών απαιτήσεων με υψηλής ποιότητας βοσκή ή σανό μπορεί να μη χρειάζεται σημαντική ποσότητα συμπυκνώματος. Οι απαιτήσεις αυξάνονται ιδιαίτερα σε τελευταία κύηση, γαλουχία και ταχεία ανάπτυξη.

Πώς καταλαβαίνω αν το σιτηρέσιο είναι σωστό;

Δεν αρκεί ένας αριθμός. Παρακολουθούμε:

  • BCS,
  • μεταβολές βάρους,
  • παραγωγή γάλακτος,
  • όρεξη,
  • μηρυκασμό,
  • κόπρανα,
  • πεπτικά προβλήματα,
  • ποιότητα και πραγματική κατανάλωση τροφής.

Συμπέρασμα

Η διατροφή των προβάτων δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μία σταθερή συνταγή. Το σιτηρέσιο πρέπει να ακολουθεί τις πραγματικές ανάγκες του ζώου.

Η καλή χονδροειδής ζωοτροφή, η σωστή διαχείριση ενέργειας και πρωτεΐνης, το καθαρό νερό, η ισορροπία μετάλλων και η σταδιακή προσαρμογή είναι η βάση. Πάνω σε αυτή τη βάση μπορούμε να σχεδιάσουμε πιο εξειδικευμένα σιτηρέσια για εγκυμοσύνη, γαλακτοπαραγωγή ή πάχυνση αρνιών.

Ο καλύτερος πρακτικός έλεγχος: μην κοιτάτε μόνο τι γράφει το σιτηρέσιο στο χαρτί. Κοιτάτε τα ζώα, το BCS, την παραγωγή, την όρεξη και τη συμπεριφορά της μεγάλης κοιλίας.

Πηγές και περαιτέρω μελέτη

Το άρθρο έχει ενημερωτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Η διαμόρφωση σιτηρεσίου για συγκεκριμένο κοπάδι πρέπει να λαμβάνει υπόψη αναλύσεις ζωοτροφών, σωματική κατάσταση, παραγωγικό στάδιο, υγεία και πραγματική κατανάλωση. Σε προβλήματα υγείας ή σημαντικές μεταβολές της όρεξης/παραγωγής απαιτείται κτηνιατρική ή εξειδικευμένη διατροφική εκτίμηση.

Read more »

Τρίτη 3 Ιουνίου 2014

Ινώδεις Ουσίες (Κατηγορίες)

Οι Ινώδεις Ουσίες αποτελούν τα συστατικά των κυτταρικών τοιχωμάτων των φυτών και διακρίνονται σε τρία είδη: κυτταρίνη, ημικυτταρίνες και λιγνίνη.

Η κυτταρίνη διασπάται με ένζυμα που παράγουν οι μικροοργανισμοί που βρίσκονται στους προστομάχους των προβάτων. Η μικροβιακή διάσπαση της κυτταρίνης δίνει ως τελικά προϊόντα τα Πτητικά Λιπαρά Οξέα καθώς και τα αέρια CH4 και CO2.

Οι ημικυτταρίνες με υδρόλυση με αραιά οξέα και αλκάλια αποδίδουν εξόζες, πεντόζες και συχνά ουρονικά οξέα, τα οποία χρησιμεύουν ως αποτοξινωτικοί παράγοντες για τον οργανισμό. Δεν προσβάλλονται από τα πεπτικά ένζυμα παρά μόνο από τα ένζυμα των μικροοργανισμών των προστομάχων των προβάτων.

Η λιγνίνη είναι ένα άμορφο υλικό, το οποίο παρέχει χημική και βιολογική αντοχή στα φυτικά κυτταρικά τοιχώματα καθώς και μηχανική σταθερότητα στο φυτό. Είναι μια άκρως αδρανής ουσία, παρουσιάζει μεγάλη ανθεκτικότητα στη χημική διάσπαση και επομένως είναι ανθεκτική στη δράση των πεπτικών ενζύμων. Πρακτικά θεωρείται εντελώς άπεπτη για όλα τα είδη ζώων.

Γενικά, η πεπτικότητα των ινωδών ουσιών μιας ζωοτροφής εξαρτάται από την περιεκτικότητα της τροφής σε λιγνίνη καθώς και από την επίδρασή της στο ρυθμό διόδου του σιτηρεσίου μέσω του πεπτικού σωλήνα. Παρακάτω δίνεται ένας πίνακας της περιεκτηκότητας στις διάφορες ινώδεις ουσίες των άχυρων σε ποσοστό της ξηράς ουσίας από διάφορες ζωοτροφές. Οπότε μπορείτε να δείτε και την πεπτικότητα από τα άχυρα που χρησιμοποιείται.

Σύνθεση (% ΞΟ)ΚριθάριΕλαιοκράμβηΒρόμηΣιτάρι
Πρωτεΐνη3.626.535.342.33
Λίπος1.910.691.651.59
Άμυλο0.110.340.122.58
Λιγνίνη17.1314.1512.8513.88
Κυταρίνη33.2S42.3937.6034.20
Ημικυτταρινη20.3616.4123.3423.68
Τέφρα2.182.102.192.36


Εγγραφείτε ώστε να λαμβάνετε νέα μας στο email σας.

Στο email μας μπορείτε να στέλνετε φωτογραφίες, αγγελίες και ερωτήσεις. Αν έχετε ποιμνιοστάσιο, μπορούμε να σας κάνουμε και ένα αφιέρωμα μέσα στο blog μας αν μας στείλετε υλικό. Διαφορετικά μπορείτε απλά να σχολιάσετε το άρθρο παρακάτω.
Read more »

Τρίτη 7 Μαΐου 2013

Ανάγκες προβάτων σε νερό

Το νερό είναι από το πιο βασικό συστατικό του σώματος του προβάτου. Η διατήρηση της ζωής του οργανισμού του προβάτου προϋποθέτει την διατήρηση σε σταθερά επίπεδα της περιεκτικότητας του σώματος σε νερό. Ένα πρόβατο πεθαίνει γρηγορότερα εάν στερηθεί νερό παρά τροφή. Το σώμα του προβάτου μπορεί να χάσει πρακτικά όλο του το λίπος και πάνω από τη μισή ποσότητα των πρωτεϊνών του και να συνεχίσει να ζει, ενώ η απώλεια του 1/10 του νερού που περιέχει οδηγεί ασφαλέστερα στο θάνατο.

Το πρόβατο κατά την διάρκεια της γαλακτικής περιόδου πρέπει να λαμβάνει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ποσότητα νερού ώστε να μην μειώσει την απόδοσή του σε γάλα. Αν το πρόβατο λάβει λιγότερο νερό τότε στην προσπάθεια του να επιζήσει προσπαθεί να εξοικονομήσει νερό. 

Αναλυτικά ο ρόλος του νερού: 
1) Χρησιμοποιείται ως διαλυτικό μέσο των ανόργανων καθώς και των περισσότερων μικρομοριακών οργανικών ενώσεων.
2) Αποτελεί το μέσο διασποράς διάφορων κολλοειδών συστατικών του σώματος.
3) Με τη βοήθεια του νερού οι θρεπτικές ουσίες μεταφέρονται στους ιστούς και τα όργανα του σώματος, ενώ απεκκρίνονται τα άχρηστα προϊόντα του μεταβολισμού.
4) Η υψηλή θερμοχωρητικότητα του νερού απορροφά είναι καταλυτικός παράγοντας στις αλλαγές στη θερμοκρασία του σώματος ακόμα και σε περιπτώσεις που λαμβάνουν χώρα μεγάλες αλλαγές στη παραγωγή θερμότητας μέσα στον οργανισμό του προβάτου.
5) Η εξάτμιση του νερού από τους πνεύμονες και το δέρμα συμβάλει στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος.

Παρακάτω παρουσιάζουμε έναν πίνακα με την χημική σύνθεση (%) διαφόρων ζώων.
Είδος ΖώουΝερόΠρωτεΐνηΛίπος Τέφρα
Ευνουχισμένο βόδι5415264,6
Χοίρος5014332,8
Πρόβατο5816223,4
Όρνιθα 5621193,2
Άλογο6017174,5
Άνθρωπος5918184,3
Το 20% του σώματος του προβάτου είναι νερό εκτός κυττάρων και το 45% του σωματικού βάρους είναι νερό που βρίσκεται μέσα στα κύτταρα. Ο οργανισμός του προβάτου λαμβάνει νερό από τρεις κυρίως πηγές:
1) το πόσιμο νερό
2) το νερό των τροφών
3) το μεταβολικό νερό που προέρχεται από την οξείδωση του υδρογόνου των οργανικών συστατικών.

Βέβαια στα πρόβατα κατά την διάρκεια της γαλακτικής περιόδου και ανάλογα με την αφθονία της τροφής η χημική σύνθεση διαφοροποιείται αρκετά. Στον παρακάτω πίνακα μπορείτε να δείτε την διαφοροποίηση ανάλογα με το βάρος του προβάτου.
Είδος ΠροβάτουΝερόΠρωτεΐνηΛίπος Τέφρα
Παχύ4011462,8
Αδύνατο741653,8

Η κατανάλωση νερού ανά πρόβατο διαμορφώνεται σύμφωνα με τον παρακάτω πίνακα. Η κατανάλωση αντιστοιχούν τόσο στην ξηρά (ελάχιστη) όσο και στην γαλακτική περίοδο (μέγιστη). Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι μια αγελάδα μπορεί να φτάσει στα 140 λίτρα κατανάλωσης νερού την ημέρα.
ΚατηγορίαΚατανάλωση νερού (λίτρα)
Αρνιά2-4
Προβατίνες βόσκησης2-6
Προβατίνες μείγματος4-12


Εγγραφείτε ώστε να λαμβάνετε νέα μας στο email σας.

Στο email μας μπορείτε να στέλνετε φωτογραφίες, αγγελίες και ερωτήσεις. Αν έχετε ποιμνιοστάσιο, μπορούμε να σας κάνουμε και ένα αφιέρωμα μέσα στο blog μας αν μας στείλετε υλικό. Διαφορετικά μπορείτε απλά να σχολιάσετε το άρθρο παρακάτω.


Εγγραφείτε ώστε να λαμβάνετε νέα μας στο email σας.

Στο email μας μπορείτε να στέλνετε φωτογραφίες, αγγελίες και ερωτήσεις. Αν έχετε ποιμνιοστάσιο, μπορούμε να σας κάνουμε και ένα αφιέρωμα μέσα στο blog μας αν μας στείλετε υλικό. Διαφορετικά μπορείτε απλά να σχολιάσετε το άρθρο παρακάτω.
Read more »

Σάββατο 20 Απριλίου 2013

Ανάγκες προβάτων σε φώσφορο

O φώσφορος συμβάλλει στο μεταβολισμό των άλλων θρεπτικών στοιχείων γιατί παίζει ρόλο ενζύμου. Έλλειψη φωσφόρου προκαλεί την ακανόνιστη ανάπτυξη των οστών γνωστή σαν οστεομαλακία και ραχίτιδα στα μικρά ζώα. Έλλειψη του μειώνει επίσης το ρυθμό ανάπτυξης και την όρεξη. Άλλα συμπτώματα της έλλειψης του φωσφόρου στα μικρά ζώα είναι η διόγκωση και πόνοι στις αρθρώσεις, δυσκαμψία, τα γόνατα κλείνουν προς τα μέσα. Μεγάλη ποσότητα σιδήρου και μαγνησίου μειώνει την απορρόφηση του φωσφόρου. Για την απορρόφηση του ασβεστίου ή του φωσφόρου πρέπει αυτά να βρίσκονται σε κάποια αναλογία, που είναι 2,5:1. Για την επιτάχυνση του μεταβολισμού των δυο αυτών στοιχείων πρέπει να υπάρχει στον οργανισμό ικανοποιητική ποσότητα βιταμίνης D3. Για την κάλυψη των αναγκών των ζώων για τα στοιχεία αυτά προστίθενται στα σιτηρέσια η μαρμαρόσκονη που δίνει ασβέστιο και το φωσφορικό διασβέστιο που δίνει ασβέστιο και φωσφόρο.

Πηγές: Τροφές πλούσιες σε φωσφόρο είναι οι καρποί δημητριακών φυτών και τα πίτυρα.

Απαιτήσεις: από 0.16% έως 0.38% της ημερήσιας διατροφής..

Τοξικότητα: δεν υπάρχει όριο.
Read more »

Ανάγκες προβάτων σε μαγνήσιο

Το μαγνήσιο είναι απαραίτητο συστατικό των οστών και των δοντιών. Ενεργοποιεί ορισμένα ένζυμα. Έχει σχέση με το μεταβολισμό του ασβεστίου και του φωσφόρου. Έλλειψη του προκαλεί τον υπομαγνησιακό τέτανο που εκδηλώνεται με σπασμούς των μυών. Η έλλειψη του είναι δυνατό να οφείλεται σε ανωμαλία του μεταβολισμού και κυρίως στην ύπαρξη αζωτούχων ουσιών που υπάρχουν στα χλωρά χόρτα. 

Συμπτώματα: Έλλειψη προκαλεί νευρικά συμπτώματα, καλπασμό και σπασμούς. 


Πηγή: Πλούσιες τροφές σε μαγνήσιο είναι ο σανός ψυχανθών και τα χλωρά χόρτα.

Απαιτήσεις: από 0.12% έως 0.18% της ημερήσιας διατροφής..

Τοξικότητα: πάνω από 0.8% της ημερήσιας διατροφής.
Read more »

Παρασκευή 19 Απριλίου 2013

Ανάγκες προβάτων σε κοβάλτιο

Το κοβάλτιο είναι απαραίτητο για τη σύνθεση της βιταμίνης Β12. Έλλειψη κοβαλτίου προκαλεί μείωση της όρεξης, αδυναμία, μεγάλη απώλεια βάρους και αναιμία. Μειώνεται η γονιμότητα, η γαλακτοπαραγωγή, η παραγωγή μαλλιού και ο ρυθμός ανάπτυξης των αναπτυσσόμενων ζώων. 

Συμπτώματα: Τα μάτια γίνονται ωχρά, τα ζώα είναι νωθρά, απρόθυμα να φάνε και παρουσιάζουν ταχυπαλμία και ταχύπνοια.

Απαιτήσεις: από 0.10 έως 0.20 ppm (μέρη στα χίλια ή mg/kg).

Τοξικότητα: 10 ppm.
Read more »

Ανάγκες προβάτων σε μολυβδαίνιο

Το μολυβδαίνιο παίζει ρόλο στη μετατρεψιμότητα της τροφής και στο ότι κερδίζεται βάρος γρηγορότερα γιατί βοηθά στη δράση των μικροοργανισμών στα στομάχια. Είναι απαραίτητο για τον οργανισμό αλλά σε πολύ μικρές ποσότητες.


Απαιτήσεις: από 0.50 ppm (μέρη στα χίλια ή mg/kg).

Τοξικότητα: 10 ppm. Μεγάλη ποσότητα στην τροφή προκαλεί δηλητηρίαση γι' αυτό δεν συστήνεται η προσθήκη στο σιτηρέσιο παρασκευασμάτων που περιέχουν μολυβδαίνιο. Τα συμπτώματα από τη δηλητηρίαση είναι τα μαλακά περιττώματα, το μαλλί γίνεται έγχρωμο και τα ζώα χάνουν βάρος πολύ γρήγορα. Αν η ποσότητα του χαλκού στα σιτηρέσια πέσει ή του θείου αυξηθεί τότε προκαλείται τοξικότητα από το μολυβδαίνιο.
Read more »

Ανάγκες προβάτων σε ψευδάργυρο

Ο ψευδάργυρος παίζει ρόλο στην αξιοποίηση της πρωτεΐνης. Όταν υπάρχει μειωμένη ποσότητα στο σιτηρέσιο μειώνεται η κατανάλωση της τροφής που έχει σαν επακόλουθο τη μείωση του βάρους που αποκτούν τα αμνοερίφια. 

Συμπτώματα: Με την έλλειψη του μειώνεται η ανάπτυξη των όρχεων και σταματά η σπερματογένεση. Προκαλεί στα αμνοερίφια φούσκωμα και πληγές γύρω από τις οπλές, έκκριση σάλιου, ανορεξία, τάση να τρώνε μαλλιά και μειωμένη ανάπτυξη. 

Απαιτήσεις: από 20 έως 33 ppm (μέρη στα χίλια ή mg/kg). Υπερβολική ποσότητα ασβεστίου μειώνει την απορρόφηση του ψευδάργυρου.

Τοξικότητα: 750 ppm. 
Read more »

Ανάγκες προβάτων σε χαλκό

Ο χαλκός παίζει ρόλο ενζύμου στη σύνθεση της αιμοσφαιρίνης γι' αυτό και έλλειψη του προκαλεί αναιμία. Τα πρόβατα που υποφέρουν από έλλειψη χαλκού είναι ανίκανα να απορροφήσουν σίδηρο σε κανονική ποσότητα. 

Συμπτώματα: Η έλλειψη χαλκού φαίνεται κυρίως στα μικρά ζώα που θηλάζουν, όπως είναι η μερική παράλυση των άκρων. Όταν το σιτηρέσιο της μητέρας είναι πτωχό σε χαλκό κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης τα αμνοερίφια γεννιούνται αδύνατα και μπορεί να πεθάνουν επειδή δεν μπορούν να θηλάσουν. Στα ενήλικα ζώα παρατηρείται έλλειψη χαλκού όταν υπάρχει περίσσεια στοιχείων που το ανταγωνίζονται, όπως το μολυβδαίνιο, ο ψευδάργυρος και τα θειΐκά άλατα. Πρόβατα που υποφέρουν από έλλειψη χαλκού παράγουν σκληρό μαλλί ή ινώδες που έχει έλλειψη σγουράδας. Προκαλεί επίσης αποχρωματισμό του μαλλιού. Ο χαλκός παίζει ρόλο στην αναπαραγωγή, γαλακτοπαραγωγή και στο σχηματισμό των κοκκάλων και άλλων οργάνων του σώματος. 


Απαιτήσεις: από 7 έως 11 ppm (μέρη στα χίλια ή mg/kg).

Τοξικότητα: 25 ppm. Ο χαλκός σε ψηλή συγκέντρωση στην τροφή προκαλεί δηλητηρίαση στα αιγοπρόβατα, γι' αυτό δεν συστήνεται η προσθήκη στο σιτηρέσιο παρασκευασμάτων που περιέχουν χαλκό.
Read more »

Ανάγκες προβάτων σε ιώδιο

Το ιώδιο είναι απαραίτητο για τη σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών. 

Έλλειψη: Στα νεογέννητα αρνιά προκαλεί μεγέθυνση του θυρεοειδούς αδένος με τη γνωστή ονομασία βρογχοκήλη. Παρατεταμένη έλλειψη του προκαλεί απώλειες στα νεογέννητα. Τα αμνοερίφια γεννιούνται αδύνατα, νεκρά και χωρίς τρίχωμα. Στα ηλικιωμένα πρόβατα η έλλειψη του ιωδίου συμβάλλει στη μειωμένη παραγωγή μαλλιού και στο μειωμένο βαθμό σύλληψης.

Απαιτήσεις: από 0.10 έως 0.80 ppm (μέρη στα χίλια ή mg/kg)

Τοξικότητα: 50 ppm


Read more »

Πέμπτη 18 Απριλίου 2013

Ανάγκες προβάτων σε ασβέστιο

Το ασβέστιο είναι απαραίτητο κυρίως για την κατασκευή των οστών αλλά και για την ομαλή λειτουργία του οργανισμού. 

Έλλειψη: Προκαλεί τη γνωστή μεταβολική ασθένεια υπογλυκαιμία ή υπασβεσταιμία που χαρακτηρίζεται από τη μείωση του ασβεστίου στο αίμα με τα ακόλουθα συμπτώματα: αδράνεια της μήτρας, κατακράτηση του πλακούντα, μυϊκοί σπασμοί, παράλυση των οπίσθιων άκρων και θάνατος. 

Θεραπεία: Η ανάρρωση με έγκαιρη θεραπεία είναι θεαματική. 

Αιτίες Έλλειψης: Η μείωση του ασβεστίου στο αίμα δεν είναι απαραίτητο να συνδυάζεται με τη χαμηλή ποσότητα που παίρνει το ζώο. Κατά πάσα πιθανότητα σχετίζεται με την αποτυχία μεταβολισμού του ασβεστίου που συμβαίνει κυρίως στα πρόβατα προς το τέλος της εγκυμοσύνης και αρχές της γαλακτοπαραγωγής. Αυτό είναι πιο έντονο σε ζώα που βόσκουν σε βοσκότοπους με χυμώδη σιτηρά. Η πιο πάνω κατάσταση μπορεί να αποφευχθεί αν χορηγηθούν στα ζώα πριν την έξοδο τους για βοσκή χονδροειδείς τροφές (σανός, άχυρα). Σε περίπτωση χορήγησης ανεπαρκούς ποσότητας ασβεστίου και φωσφόρου γίνεται κινητοποίηση των στοιχείων αυτών για κάλυψη των αναγκών των ζώων. Η μεγαλύτερη κινητοποίηση του ασβεστίου γίνεται κατά την έναρξη της γαλακτοπαραγωγής. Μείωση του ασβεστίου στο αίμα συμβαίνει επίσης κατά τις τελευταίες μέρες της εγκυμοσύνης.

Συμβουλές: Για την απορρόφηση του ασβεστίου ή του φωσφόρου πρέπει αυτά να βρίσκονται σε κάποια αναλογία, που είναι 2,5:1. Για την επιτάχυνση του μεταβολισμού των δυο αυτών στοιχείων πρέπει να υπάρχει στον οργανισμό ικανοποιητική ποσότητα βιταμίνης D3. Για την κάλυψη των αναγκών των ζώων για τα στοιχεία αυτά προστίθενται στα σιτηρέσια η μαρμαρόσκονη που δίνει ασβέστιο και το φωσφορικό διασβέστιο που δίνει ασβέστιο και φωσφόρο. Επίσης τα οξαλικά άλατα που τα ζώα μπορούν να τα πάρουν από τη βόσκηση ξυνυθιού, γλυστηρίδας, αλμυριδιού κτλ. και τα λιπαρά οξέα επηρεάζουν την απορρόφηση του ασβεστίου.

Υπερβολική ποσότητα: Προκαλεί συμπτώματα έλλειψης μαγνησίου, σιδήρου, ψευδάργυρου, χαλκού, ιωδίου και μαγγανίου.

Πηγές: Ζωοτροφές πλούσιες σε ασβέστιο είναι τα χόρτα και οι σανοί ψυχανθών. Στους καρπούς των δημητριακών φυτών περιέχεται περίσσεια φωσφόρου έναντι του ασβεστίου.
Read more »

Τετάρτη 17 Απριλίου 2013

Ανάγκες προβάτων σε θείο

Πρώτη μαλλιού
Το θείο συμβάλει στο σχηματισμό των θειούχων αμινοξέων με τη δράση των μικροοργανισμών στο στομάχι των μηρυκαστικών.

Έλλειψη: Το θείο έχει σχέση με την παραγωγή του μαλλιού. Η έλλειψη του προκαλεί πτώση του μαλλιού, έκκριση σάλιου και δακρύων.

Πηγές: Τροφές πλούσιες σε θείο είναι τα χλωρά χόρτα και τα σπέρματα ψυχανθών.
Read more »

Τρίτη 16 Απριλίου 2013

Ανάγκες προβάτων σε σελήνιο

Το σελήνιο παίζει ρόλο στην απορρόφηση της βιταμίνης Ε. Η έλλειψη του προκαλεί την ασθένεια του λευκού μυός στα αρνιά, μειώνει το ρυθμό ανάπτυξης και τη γονιμότητα στα αιγοπρόβατα. Υπερβολική ποσότητα προκαλεί τοξικότητα με αποτέλεσμα την πτώση του μαλλιού, τη δημιουργία πληγών και πτώση του δέρματος των οπλών. Αυτό συμβαίνει γιατί εκτοπίζει και αντικαθιστά το θείο. 

Η ασθένεια του λευκού μυός στα νεαρά πρόβατα παρουσιάζεται σε δυο τύπους: 
1) Σύμφυτος όπου έχουμε προσβολή των νεογέννητων. Σ' αυτή την περίπτωση τα συμπτώματα της ασθένειας περιορίζονται στην καρδιά και τα έμβρυα μπορεί να πεθάνουν στη γέννα, μπορεί όμως να γεννηθούν κανονικά αλλά κουράζονται με την κίνηση. Φαινομενικά θηλάζουν αλλά μπορεί να πεθάνουν σε 24 ώρες. 
2) Καθυστερημένος που δεν είναι εμφανής μέχρι να περάσουν μερικές εβδομάδες. Τα προσβεβλημένα ζώα δείχνουν συμπτώματα δυσκαμψίας, συρόμενο βάδισμα, μερικές φορές έχουν καμπύλη ράχη και με δυσκολία στηρίζουν την κεφαλή. Όσο η ασθένεια προχωρά είναι ανίκανα να σταθούν και στηρίζονται στο στήθος τους. Ο τύπος αυτός της πάθησης προσβάλλει κυρίως τα αρνιά 2-8 εβδομάδων.

Πρόληψη: Χορηγούμε ενδομυϊκά 1 ml σεληνίου (Flatulex) την 3 ημέρα ζωής των αρνιών.  


Εγγραφείτε ώστε να λαμβάνετε νέα μας στο email σας.

Στο email μας μπορείτε να στέλνετε φωτογραφίες, αγγελίες και ερωτήσεις. Αν έχετε ποιμνιοστάσιο, μπορούμε να σας κάνουμε και ένα αφιέρωμα μέσα στο blog μας αν μας στείλετε υλικό. Διαφορετικά μπορείτε απλά να σχολιάσετε το άρθρο παρακάτω.
Read more »

Ανάγκες προβάτων σε μαγγάνιο

Το μαγγάνιο είναι απαραίτητο για τον κανονικό σχηματισμό του σκελετού, την ανάπτυξη και λειτουργία του γεννητικού συστήματος και τη λειτουργία των μυών. Έλλειψη μαγγανίου προκαλεί καθυστέρηση στην εμφάνιση του οίστρου στα νεαρά πρόβατα (ποβίζια). Προκαλεί εκφυλισμό των όρχεων με αποτέλεσμα τη μείωση της αναπαραγωγικής ικανότητας και την ελαττωματική ωοθυλακιορηξία. Προκαλεί αποβολή και μείωση του βάρους στα νεογέννητα. Βοηθά στο μεταβολισμό της τροφής και στο σχηματισμό του χόνδρου των κοκκάλων. 


Απαιτήσεις: από 20 έως 40 ppm (μέρη στα χίλια ή mg/kg). Το μαγγάνιο βρίσκεται σε ανταγωνισμό με το ασβέστιο και το φωσφόρο και πιθανώς με το σίδηρο. Ψηλή περιεκτικότητα του σιτηρεσίου σε ασβέστιο και φωσφόρο μειώνει την απορρόφηση του μαγγανίου.

Τοξικότητα: 1000 ppm.


Εγγραφείτε ώστε να λαμβάνετε νέα μας στο email σας.

Στο email μας μπορείτε να στέλνετε φωτογραφίες, αγγελίες και ερωτήσεις. Αν έχετε ποιμνιοστάσιο, μπορούμε να σας κάνουμε και ένα αφιέρωμα μέσα στο blog μας αν μας στείλετε υλικό. Διαφορετικά μπορείτε απλά να σχολιάσετε το άρθρο παρακάτω.
Read more »

Ανάγκες προβάτων σε αλάτι (χλώριο-νάτριο)

Το αλάτι διεγείρει την όρεξη των προβάτων τόσο σε τροφή όσο και σε νερό. Τα πρόβατα που δεν παίρνουν ικανοποιητική ποσότητα για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους μασούν ξύλα, γλείφουν διάφορα αντικείμενα και τρώνε τοξικά φυτά. Ανεπαρκής ποσότητα άλατος στα σιτηρέσια μειώνει την κατανάλωση τροφής. Επίσης, μειώνεται η δυνατότητα αξιοποίησης από το ζώο άλλων θρεπτικών στοιχείων, όπως το ασβέστιο και ο φωσφόρος.


Εγγραφείτε ώστε να λαμβάνετε νέα μας στο email σας.

Στο email μας μπορείτε να στέλνετε φωτογραφίες, αγγελίες και ερωτήσεις. Αν έχετε ποιμνιοστάσιο, μπορούμε να σας κάνουμε και ένα αφιέρωμα μέσα στο blog μας αν μας στείλετε υλικό. Διαφορετικά μπορείτε απλά να σχολιάσετε το άρθρο παρακάτω.
Read more »

Παρασκευή 12 Απριλίου 2013

Ανάγκες προβάτων σε κυτταρίνη

Η κυτταρίνη είναι συστατικό των χονδροειδών τροφών. H παρουσία των χονδροειδών τροφών στα σιτηρέσια των μηρυκαστικών είναι απαραίτητη για την ομαλή λειτουργία του στομαχιού παρά τη θρεπτική τους αξία είναι χαμηλή. Το ποσοστό της κυτταρίνης στο σιτηρέσιο πρέπει να είναι 17%. Οι χονδροειδείς τροφές είναι: τα άχυρα, οι σανοί, τα χλωρά χόρτα, τα φύλλα, καθώς και οι βλαστοί των δέντρων και των θάμνων. Στη μεγάλη κοιλιά υπάρχουν εκατομμύρια μικροοργανισμοί με τη βοήθεια των οποίων διασπώνται οι ινώδεις ουσίες (κυτταρίνη, ημικυτταρίνες, πηκτίνες) των χονδροειδών τροφών. Η παρουσία των μικροοργανισμών είναι απαραίτητη γιατί κανένα ζώο δεν έχει τα αναγκαία ένζυμα για τη διάσπασή τους. Κατά τη μικροβιακή διάσπαση των ζωοτροφών παράγονται τρία πτητικά οξέα το οξικό, το προπιονικό και το βουτυρικό που είναι απαραίτητα για την ομαλή λειτουργία του στομάχου. Η αναλογία μεταξύ των οξέων πρέπει να είναι 7 : 2 : 1.

Το οξικό οξύ παράγεται σε μεγάλη αναλογία όταν το σιτηρέσιο περιέχει ψηλό ποσοστό (>30%) χονδροειδών τροφών. Όταν το ποσοστό είναι χαμηλό τότε η διάσπαση των ευκολόπεπτων υδατανθράκων (άμυλο, ζάχαρο) ευνοεί την ανάπτυξη των μικροοργανισμών που παράγουν γαλακτικό οξύ το οποίο προκαλεί την πτώση της οξύτητας του στομαχιού (< 6 PH) με αποτέλεσμα να μη λειτουργεί ικανοποιητικά. Απεναντίας, ο ρυθμός πέψης των υδατανθράκων των κυτταρικών τοιχωμάτων των χονδροειδών τροφών είναι βραδύς, γι' αυτό η οξύτητα του στομαχιού δεν αυξάνεται υπερβολικά. Οι χονδροειδείς τροφές συμβάλλουν επίσης στην καλή ανάπτυξη του στομαχιού, τη γρήγορη μετάβαση του νεαρού ζώου σε μηρυκαστικό, τη διατήρηση της υγείας του πεπτικού συστήματος, την ανάπτυξη των σιελογόνων αδένων και τη διατήρηση της κανονικής λιποπεριεκτικότητας του γάλακτος.

Ο μικροβιακός πληθυσμός του στομαχιού κατά τη διάρκεια της ανάπτυξής του συνθέτει πρωτεΐνες, υδατάνθρακες και άλλες ουσίες που αποτελούν τη χημική σύνθεση των μικροοργανισμών. Το μεγαλύτερο μέρος, 65-70% της ξηράς ουσίας των μικροοργανισμών αποτελείται από καθαρή πρωτεΐνη της οποίας το 80% αποτελείται από αμινοξέα. Όταν η χονδροειδής τροφή είναι χαμηλής ποιότητας η σύνθεση των μικροοργανισμών στερείται πρωτεΐνης ή αμινοξέων. Οι μικροοργανισμοί για την ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό τους χρειάζονται ενέργεια και ουσιώδη θρεπτικά στοιχεία, η ανεπάρκεια των οποίων μειώνει την παραγωγή ενζύμων με επακόλουθο τη μείωση του βαθμού πέψης των συστατικών, κυρίως των επιδερμικών φυτικών κυττάρων με αποτέλεσμα τη λήψη μειωμένης ποσότητας θρεπτικών στοιχείων και απώλεια ενέργειας στα ούρα. Τελικά, οι μικροοργανισμοί πέπτονται από το πεπτικό σύστημα των ζώων αξιοποιώντας έτσι τα θρεπτικά στοιχεία της χημικής τους σύνθεσης.

Τα άχυρα των σιτηρών περιέχουν το ψηλότερο ποσοστό κυτταρίνης, δεν περιέχουν όμως πεπτή πρωτεΐνη. Τα νεαρά φυτά των σιτηρών περιέχουν 18% πρωτεΐνη, ενώ τα ώριμα στο 10%. Τα φυτά ψυχανθών περιέχουν περισσότερη ενέργεια, πρωτεΐνη, ασβέστιο, μαγνήσιο και φωσφόρο σε σύγκριση με τα αγρωστώδη φυτά. Γενικά, οι χονδροειδείς τροφές είναι καλές πηγές ασβεστίου και μαγνησίου, αλλά πτωχές σε φωσφόρο.


Εγγραφείτε ώστε να λαμβάνετε νέα μας στο email σας.

Στο email μας μπορείτε να στέλνετε φωτογραφίες, αγγελίες και ερωτήσεις. Αν έχετε ποιμνιοστάσιο, μπορούμε να σας κάνουμε και ένα αφιέρωμα μέσα στο blog μας αν μας στείλετε υλικό. Διαφορετικά μπορείτε απλά να σχολιάσετε το άρθρο παρακάτω.
Read more »

Ανάγκες προβάτων σε βιταμίνες

Οι βιταμίνες είναι απαραίτητες για τον οργανισμό αλλά σε πολύ μικρές ποσότητες. Οι βιταμίνες που υπάρχουν σε ανεπαρκείς ποσότητες στις ζωοτροφές που συνθέτουν το σιτηρέσιο είναι η A, D και E. Οι βιταμίνες του συμπλέγματος B και η βιταμίνη K συντίθενται στο στομάχι των ζώων από τη δράση των βακτηρίων. Η βιταμίνη C συντίθεται στους ιστούς του σώματος σε επαρκείς ποσότητες για κάλυψη των αναγκών των ζώων. 

Η βιταμίνη A περιέχεται στα πράσινα χόρτα υπό μορφή καροτίνης, η οποία εντός του σώματος μετατρέπεται σε βιταμίνη και αποθηκεύεται στο συκώτι και στο λίπος του ζώου όταν η πρόσληψή της ξεπερνά τις ανάγκες. Έλλειψη βιταμίνης Α είναι δυνατό να παρουσιαστεί σε ζώα που καταναλώνουν χόρτο το οποίο παραμένει για πολύ καιρό αποθηκευμένο. 

Έλλειψη βιταμίνης D παρουσιάζεται σε ζώα που κρατούνται περιορισμένα σε στάβλους γιατί η έκθεση των ζώων στο φως βοηθά στη σύνθεση της πρωτεΐνης που γίνεται κάτω από το δέρμα. Οι βιταμίνες A και D υπάρχουν σε μεγάλες ποσότητες στους σανούς καλής ποιότητας και η βιταμίνη E στα φίλτρα των σπόρων των σιτηρών και σε μέτρια ποσότητα στο χλωρό χόρτο και στους σανούς καλής ποιότητας. 

Όλοι οι κτηνοτρόφοι πρέπει να χρησιμοποιούν κατάλληλους ισορροπιστές στα σιτηρέσια που χορηγούν στα πρόβατα.

Οι ανάγκες προβάτων για βιταμίνες:

Βιταμίνη Α
Πηγή: β-καροτένιο, κτηνοτροφικά φυτά, αποξηραμένος σανός
Απαιτήσεις: 31 mg β-καροτενίου ανά ημέρα
Σημάδια ανεπάρκειας: καθυστέρηση ανάπτυξης, προβληματικός πλακούντας, δυσπλασία των οστών, εκφύλιση των αναπαραγωγικών οργάνων, αποτυχία αναπαραγωγής.

Βιταμίνη Β (Θειαμίνη Β1 - Ριβοφλαβίνη Β3 - Νιασίνη Β6 - Παντοθενικό οξύ - Φολικό οξύ)
Πηγή: συντίθενται στην μεγάλη κοιλία
Απαιτήσεις: συντίθενται στην μεγάλη κοιλία
Σημάδια ανεπάρκειας: Polioencephalomalacia

Βιταμίνη D
Πηγή: όλες οι αποξηραμένες χονδροειδής τροφές
Απαιτήσεις: 250 IU (διεθνείς μονάδες) για 45 προβατίνα κιλών
Σημάδια ανεπάρκειας: δυσπλασίες, ραχίτιδες, οστεομαλακία

Βιταμίνη E
Πηγή: καρποί σιτηρών
Απαιτήσεις: 7 IU (προβατίνες) και 9-10 IU (αρνιά)
Σημάδια ανεπάρκειας: μυική δυστροφία

Βιταμίνη K1 και Κ2
Πηγή: όλες οι πράσινες φυλλώδεις τροφές ξερές ή χλωρές
Απαιτήσεις: συντίθενται στην μεγάλη κοιλία






Εγγραφείτε ώστε να λαμβάνετε νέα μας στο email σας.

Στο email μας μπορείτε να στέλνετε φωτογραφίες, αγγελίες και ερωτήσεις. Αν έχετε ποιμνιοστάσιο, μπορούμε να σας κάνουμε και ένα αφιέρωμα μέσα στο blog μας αν μας στείλετε υλικό. Διαφορετικά μπορείτε απλά να σχολιάσετε το άρθρο παρακάτω.
Read more »

Πέμπτη 11 Απριλίου 2013

Ανάγκες προβάτων σε άλατα

Τα πρόβατα απαιτούν ποικιλία ανόργανων στοιχείων (άλατα) για τη σωστή τους λειτουργία του οργανισμού τους και κατ επέκταση της καλή τους απόδοσης. Τα κυριότερα άλατα είναι: 
> άλας (χλωριούχο νάτριο)
> ασβέστιο
> φωσφόρος
> μαγνήσιο. 

Έλλειψη ασβεστίου παρουσιάζεται όταν στο σιτηρέσιο υπάρχει μεγάλη αναλογία σπόρων. Τα περισσότερα κτηνοτροφικά φυτά περιέχουν ψηλές ποσότητες ασβεστίου. Χαμηλής ποιότητας χορτομάζα περιέχει ανεπαρκή ποσότητα φωσφόρου, ειδικά για ζώα ψηλής γαλακτοπαραγωγής. Έλλειψη μαγνησίου είναι δυνατό να παρουσιαστεί σε ζώα που βόσκουν χυμώδεις και φυλλώδεις μικρούς σπόρους και λόλιο. Οι ελαιοπλακούντες περιέχουν αρκετό φωσφόρο αλλά λίγο ασβέστιο, χαμηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Α και Ε και μέτρια σε βιταμίνη Β. Τα πιο πάνω ανόργανα στοιχεία, καθώς και το σελήνιο, ο ψευδάργυρος, το μαγγάνιο και ο σίδηρος πρέπει να προστίθενται στα σιτηρέσια των ζώων.

Η ποσότητα των ιχνοστοιχείων σε γραμμάρια που συστήνεται να προστίθεται σ' ένα τόνο συμπυκνωμένου μίγματος των αιγοπροβάτων είναι: ψευδάργυρος 45, κοβάλτιο 2, ιώδιο 1,5, μαγγάνιο 25, σελήνιο 0.2, σίδηρο 30, μαγνήσιο 60, χαλκός 0, μολυβδαίνιο 0.
Read more »

Ανάγκες προβάτων σε πρωτεΐνη

Η πρωτεΐνη παίζει μεγάλο ρόλο στην γαλακτοπαραγωγή του προβάτου και είναι το πιο ακριβό συστατικό της τροφής. Ο ακριβής υπολογισμός των πρωτεϊνικών αναγκών των προβάτων και των μηρυκαστικών γενικότερα, (ανάγκες σε πεπτή πρωτεΐνη, Metabolisable Protein, ΜΡ) είναι δύσκολος αφού από το σύνολο των πρωτεϊνών του σιτηρεσίου ένα μέρος αποδομούνται στη μεγάλη κοιλία (ΜΚ) όπου πραγματοποιείται η σύνθεση των αμινοξέων και της μικροβιακής πρωτεΐνης (MCP). Το υπόλοιπο μέρος των μη αποδομούμενων στη μεγάλη κοιλία πρωτεϊνών, είτε αποδομούνται στο λεπτό έντερο (DUP), όπου και απορροφώνται με τη μορφή αμινοξέων, είτε διέρχονται αδιάσπαστες (UDP) τον πεπτικό σωλήνα και καταλήγουν στα κόπρανα. 

Ποσότητα, πεπτικότητα και ποιότητα: Η ποιότητα της πρωτεΐνης καθορίζεται από τα αμινοξέα που περιέχει η τροφή. Βέβαια η σύνθεση των απαραίτητων για το ζώο αμινοξέων, τα οποία δεν περιέχονται στην τροφή, γίνεται από τους μικροοργανισμούς του στομαχιού οι οποίοι χρησιμοποιούν το άζωτο που περιέχεται στην τροφή και το μη πρωτεϊνικό άζωτο. Οπότε στην περίπτωση των προβάτων ψηλής γαλακτοπαραγωγής παίζει ρόλο η ποσότητα, η πεπτικότητα και η ποιότητα της πρωτεΐνης.

Αλλαγές σιτηρεσίου: Οι πηγές του μη πρωτεϊνικού αζώτου δεν χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά για τη σύνθεση της πρωτεΐνης μέχρι που οι οργανισμοί του στομάχου προσαρμοστούν στη νέα σύνθεση του σιτηρεσίου και το νέο πρόγραμμα διατροφής. Η προσαρμογή αρχίζει 1-2 μέρες μετά την αλλαγή αλλά μέχρι την πλήρη χρήση του αζώτου περνούν 3-5 εβδομάδες. Γι' αυτό, καλό είναι να αποφεύγονται συχνές και απότομες αλλαγές στο είδος του φυτού που αποτελεί τη χονδροειδή τροφή και ιδιαίτερα κατά τα κρίσιμα στάδια της παραγωγής, όπως την τελευταία περίοδο της εγκυμοσύνης και της γαλακτοπαραγωγής. 

Χαμηλά επίπεδα πρωτεΐνης: Όταν το επίπεδο της πρωτεΐνης στην τροφή είναι χαμηλό, η πεπτικότητα των υδατανθράκων στο στομάχι και η λήψη τροφής από τα ζώα μειώνονται. Ανεπαρκής ποσότητα πρωτεΐνης στο σιτηρέσιο επηρεάζει αρνητικά την ανάπτυξη, την γαλακτοπαραγωγή, την αναπαραγωγή και την ανθεκτικότητα στις ασθένειες, γιατί στο έντερο εισέρχεται ανεπαρκής ποσότητα αμινοξέων για να απορροφηθούν από το σώμα. Η περίσσεια πρωτεΐνης δεν δημιουργεί πρόβλημα καθώς οξειδώνεται παράγοντας ενέργεια ή αποβάλλεται από τους νεφρούς. Έλλειψη πρωτεΐνης είναι ιδιαίτερα επιζήμια στα αρνιά και στα πρόβατα ψηλής παραγωγής.

Πηγές Πρωτεΐνης: Η πρωτεΐνη, ως το ακριβότερο μέρος του σιτηρεσίου, είναι παράλογο να περιλαμβάνεται σ' αυτό σε μεγαλύτερη ποσότητα από αυτή που χρειάζεται για να καλύψει τις ανάγκες των ζώων. Το ποσοστό πρωτεΐνης που πρέπει να περιλαμβάνεται στα σιτηρέσια κυμαίνεται από 12% μέχρι 16% και οι μεγαλύτερες ανάγκες χρειάζονται για την ανάπτυξη και τη γαλακτοπαραγωγή. Τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη περιέχουν πάνω από 20% πρωτεΐνη. Είναι ζωικής ή φυτικής προέλευσης. Στα μηρυκαστικά χρησιμοποιούνται οι φυτικής προέλευσης, όπως οι ελαιοπλακούντες που απομένουν μετά την εξαγωγή του λαδιού. Είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν και σπόροι ψυχανθών, όπως ο βίκος, το ρόβι, τα κουκιά, που περιέχουν 22-26% πρωτεΐνη. Ζωοτροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη είναι το σογιάλευρο, η ηλιανθόπιτα, η βαμβακόπιτα, με καλύτερη το σογιάλευρο και με ποσοστό πρωτεΐνης 35-47%, ανάλογα με τον βαθμό αποφλοίωσης.
Read more »

Τετάρτη 10 Απριλίου 2013

Ανάγκες προβάτων σε ενέργεια

Η ενέργεια προέρχεται κυρίως από τους υδατάνθρακες (ζάχαρο, άμυλο) και τα λίπη που περιέχονται στην τροφή. Τα βακτήρια που βρίσκονται στο στομάχι των ζώων διασπούν το ζάχαρο, τα αμυλούχα λίπη και τις ινώδεις ουσίες σε εύπεπτα λιπαρά οξέα που απορροφούνται και χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ενέργειας. Το λίπος αξιοποιείται ικανοποιητικά για την παραγωγή ενέργειας, αλλά η ποσότητα που είναι δυνατό να περιληφθεί στο σιτηρέσιο είναι πολύ μικρή. Αν προστεθεί, δεν πρέπει να ξεπερνά το 5% γιατί περιορίζει την πέψη της τροφής στο στομάχι.

Αν η τροφή που καταναλώνουν τα ζώα περιέχει υπερβολική ποσότητα ενέργειας, τότε αυτή αποθηκεύεται στο σώμα υπό μορφή λίπους, κυρίως γύρω από τα εσωτερικά όργανα και χρησιμοποιείται από τα ζώα όταν την έχουν ανάγκη ή δεν μπορούν να πάρουν την αναγκαία ποσότητα τροφής για να καλύψουν τις ανάγκες τους σε ενέργεια (ζώα ψηλής γαλακτοπαραγωγής). Τα μηρυκαστικά παίρνουν ένα μεγάλο μέρος της ενέργειας, από τη διάσπαση των φυτικών ινών σε λιπαρά πτητικά οξέα (οξικό, προπιονικό, βουτυρικό), τα οποία οξέα εισέρχονται στο αίμα και αποτελούν το 66% μέχρι το 75% της ενέργειας που προέρχεται από την τροφή. Η υπόλοιπη προέρχεται από την οξείδωση του αμύλου και των λιπών που περιέχονται στη συμπυκνωμένη τροφή.

Τα λίπη όμως έχουν μικρή σημασία στη διατροφή των μηρυκαστικών. Όλες οι τροφές περιέχουν μικρές ποσότητες λίπους και η προσθήκη τους στα σιτηρέσια δεν είναι συνηθισμένη πρακτική. Η ενέργεια, εκτός από τη χρήση της για παραγωγή κρέατος και γάλακτος, χάνεται στα ούρα, στα στερεά απόβλητα και στα διάφορα αέρια που παράγονται κατά την πέψη. Επίσης, μεγάλο μέρος της ενέργειας αναλώνεται για το περπάτημα των ζώων, ανάλογα με την απόσταση που διανύει το ζώο για να βρει τροφή και από το ανάγλυφο του εδάφους.

Ζωοτροφές πλούσιες σε ενέργεια είναι το κριθάρι και το καλαμπόκι. Οι ζωοτροφές αυτές έχουν ψηλή περιεκτικότητα σε άμυλο που είναι το κύριο συστατικό των σπόρων για την παραγωγή ενέργειας και είναι πολύ εύπεπτο, ενώ το ποσοστό της πρωτεΐνης είναι χαμηλό 8-10%. Η περιεκτικότητα του καλαμποκιού σε κυτταρίνη (2,5-3%) είναι χαμηλή σε σύγκριση με του κριθαριού (6-8%), γι' αυτό με τη χρήση της επιβάλλεται η παραχώρηση στα ζώα περισσότερης χονδροειδούς τροφής. Η περιεκτικότητα σε ενέργεια των σιτηρεσίων που χρησιμοποιούνται για τα πρόβατα κυμαίνεται από 2,61 μέχρι 2,63 μεγαθερμίδες (Mcal) ανά κιλό. Οι ανάγκες σε ενέργεια των γαλακτοπαραγωγών φυλών προβάτων διαφέρουν ανάλογα με το τους φορείς που τις έχουν θεσπίσει. Έτσι, τρεις είναι οι κύριες πηγές πληροφοριών, το Βρετανικό σύστημα (AFRC), το Γαλλικό σύστημα (INRA) και το Αυστραλέζικο σύστημα (CSIRO). Σύμφωνα με τους παραπάνω φορείς έχουν προκύψει οι παρακάτω πίνακες. Οι πίνακες καθορίζουν τις ανάγκες σε μεγαθερμίδες (Mcal) για πρόβατα 50, 60 και 70 κιλών σύμφωνα με την γαλακτοπαραγωγή σε λίτρα και με 6.5% λιπαρά.

Πίνακας 1: Ανάγκες στην συντήρηση. 
Γαλ/γωγή50 κιλά60 κιλά70 κιλά
01.601.832.05
11.772.002.22
21.942.172.40
32.112.342.57
42.282.512.74

Πίνακας 2: Ανάγκες στην περίοδο γαλακτοπαραγωγής κατά AFRC.
Γαλ/γωγή50 κιλά60 κιλά70 κιλά
01,531.761.99
13.283,513,73
25,105,305,53
36.987.187.37
48.949,109.27

Πίνακας 3: Ανάγκες στην περίοδο γαλακτοπαραγωγής κατά INRA
Γαλ/γωγή50 κιλά60 κιλά70 κιλά
01.451.661.87
13,193.403.60
24.925,135.34
36.666.877.07
48.398,618.81

Πίνακας 4: Ανάγκες στην περίοδο γαλακτοπαραγωγής κατά CSIRO
Γαλ/γωγή50 κιλά60 κιλά70 κιλά
01.601.832.05
11.773.713.94
21.945.605.82
32.117.487.70
42.289.369.59

Read more »